Eenvoudige uitleg van Einstein's relativiteitstheorie - tijdsdilatatie (1)


Nederlands (Dutch) English (Engels)


"Stop Vetorecht Verenigde Naties"

Eenvoudige uitleg van Einstein's relativiteitstheorie / tijdsdilatatie (tijdsvertraging) / lengte contractie / lichtsnelheid / tegenwerking / quantummechanica (1)


SOMMIGE MALAFIDE WEBSITES VERMELDEN PRIVACY INFORMATIE ILLEGAAL. De eigenaar van dit domein is niet de schrijver van de inhoud, maar een klant met vrije gedachten die privé wenst te blijven!
    Hoe is deze website opgebouwd (allemaal met tijdgebrek te maken)?
  • deze website bestaat uit 3 gedeelten die in de titels zijn aangegeven met (2), (1) en (0), deel (2) wordt de tweede webpagina genoemd, deel (1) de eerste webpagina, deel (0) is een vervolg van de eerste webpagina (1)
  • de 3 delen zijn eigenlijk gesorteerd op meest recente inhoud, deel (0) is dus de meeste recente
  • deel (2) is jaren geleden geschreven en gaf mijn eerste denkbeelden over tijd etc.
  • deel (1) bevat nog het eerste gedeelte van deel (2), maar heeft nieuwere gedachten achter elkaar doorgeschreven onder 0.1 Opmerkingen, op het einde van deze paragraaf vindt men een button om naar deel (0) te gaan
  • deel (0) is een vervolg van 0.1 Opmerkingen in deel (1) en is meer gericht op de kwantummechanica, maar begint eerst met een samenvatting van belangrijkste gedachten voornamelijk gerelateerd aan de Speciale Relativiteitstheorie die de basis vormt van de Algemene Relativiteitstheorie (klopt de Speciale niet, dan ook niet de Algemene)

(15/05/17) Ik denk plotseling te snappen waarom mogelijk de oerknal heeft plaats gevonden (zoek op 15/05/17 in deze webpagina)! Energie is waarschijnlijk ook een emergente eigenschap! Scroll naar beneden a.u.b. voor de eenvoudige uitleg van Einstein's relativiteitstheorie, quantummechanica en meer (o.a. de eenvoudige uitleg over zwaartekracht, maar is geen kracht, en hoe een klok langzamer kan lopen, zie 2.7, of mijn gedachte dat energie (als een soort fysieke krachtsbron) niet echt hoeft te bestaan, en dat Higgs velden ook niet echt hoeven te bestaan (binnen onze dimensies), zie 6.0)! Of mijn laatste nieuwe gedachte (15/02/17): een idee model voor de verstrengeling van deeltjes (zie 0.1)! De vierde dimensie kan de oplossing geven voor de relativiteitstheorie en kwantummechanica! (07/05/17) En een mogelijke reden waarom men een elementair deeltje in superpositie op twee lokaties detecteert (ook een nieuwe gedachte, zie 05/10/18)! (of zoek deze onderwerpen op datum) Vanwege te lange tekst, is de uitleg opgesplitst in 2 webpagina's (1) en (2). Sinds 2011 bezig met deze onderwerpen. Op de eerste webpagina (1) zijn mijn nieuwste gedachten te lezen, op de tweede webpagina (2) hoe ik op mijn manier tot die gedachten ben gekomen. Vooral in dit soort onderwerpen moet je groeien (en studeren, en vooral doorzetten) en dat gaat langzaam!

(12/08/17) Wat is tijd, hoe kan deze via de vierde dimensie ontstaan waar de tijd 0 ofwel tijdloos is? (20/09/17) Tijd is emergent, onze ruimte is tijdloos! (22/09/17) Is het niets uit balans? (23/09/17) Mijn VOORLOPIGE tijd 0 ofwel tijdloos eindconclusie (natuurkundig)! Zie tekst onder in kader "Mijn algemeen denkbeeld tot op heden"! Als je niet gelooft in energie (zoals ik) dan leven we in een soort schijnwereld! (04/12/17) Massa is energie, maar tijd is een energie verhouding! (03/02/18) Emergente energie is zowel massa als tijd (hoeveelheid versus dichtheid)! (26/06/18) Zwaartekrachtgolven veroorzaken volgens mij mogelijk een soort van lengte contractie (3D)! (of zoek deze onderwerpen op datum)

(18/10/18) Onze schijnwereld wordt eigenlijk al door de relativiteitstheorie bewezen, ruimte is zelfs ook relatief! (25/01/19) Wat is nu eigenlijk die vierde dimensie zoals ik die zie? (19/02/19) Volgens mij is de "Lorentz transformatie" niet juist geïmplementeerd en krimpt materie in! (of zoek deze onderwerpen op datum)

(15/08/19) Zoals ik denk natuurlijk, mogelijk voorlopig. Energie is een emergente eigenschap dus bestaat op structuur ofwel macro niveau, maar alle deeltjes vertegenwoordigen wel een bepaalde hoeveelheid energie. Toename van de hoeveelheid emergente energie doet de massa van een structuur toenemen (door de hoeveelheid materie of emergente energie per deeltje), (lokale) tijd is de dichtheid van emergente energie per deeltje en wordt dus bepaald op structuur ofwel macro niveau (dus een emergente eigenschap) en is binnenin een structuur overal hetzelfde, "zwaartekracht" is een gevolg van de oerknal en is de binding (soort lijm) tussen de losse structuren, "zwaartekracht" wordt bepaald door de massa (dus ook door de hoeveelheid materie en lokaal verhoudingsgewijs door het aantal deeltjes die de massa representeren, dus kan op locaties variëren) en bestaat dus ook enkel op structuur ofwel macro niveau (dus een emergente eigenschap). Het lijkt erop alsof "zwaartekracht" een gereserveerd deel van de emergente energie is. (of zoek deze onderwerpen op datum)

In deze website heb ik mijn eigen gedachten, door een natuurkundige (zelf)studie over de relativiteitstheorie en kwantummechanica probeer ik te achterhalen of deze gedachten onzin zijn of niet (dus net andersom, eerst studeren en dan pas proberen op nieuwe gedachten te komen)! Is alles toeval (dus "iets" bestaat eeuwig zonder begin en reden) of zien we iets over het hoofd (en/of zijn we nog niet slim genoeg)? Waarom is dit inzicht zo belangrijk tijdens ons leven? Om de toekomst op een goed spoor te zetten voor de volgende generaties ..

(22/09/17) Ook al heb ik mijn eigen gedachten, ik lees natuurlijk feiten (vooral formules) uit de natuurkunde van derden (hoofdzakelijk Wiki, eigenlijk tot op heden enkel mijn wiskunde boek gelezen, dit maakt mijn studie spannend om te bezien wat er eventueel niet juist is aan mijn eigen gedachten), als ik iets denk wat anderen ook al denken is moeilijk te controleren, het gaat mij enkel om de waarheid (ik claim niets, en denk ik onzin, ik heb er geen problemen mee).

De naam van deze website "Van Einstein Naar De Verenigde Naties" betekent van het onderwerp Einstein naar het onderwerp Verenigde Naties.

Inhoudsopgave: (toon / verberg, klik op paragraafnummer)


0.1  Opmerkingen
0.1.1  Opmerkingen (vervolg maar nu meer toegespitst op de kwantummechanica)
0.2  Korte invoeging (in 2015 geschreven en ongewijzigd) "Stop Vetorecht Verenigde Naties" (er bestaat een onzichtbaar heelal met tijd 0 ofwel tijdloos)
0.3  Inleiding

1.1  Korte samenvatting (voor wie haast heeft, in 2.1 start de langere versie, inmiddels beiden even lang)
1.2  Voorbeelden
1.3  Tegenwerking
1.3a  Lichtsnelheid altijd constant gemeten, duidelijk in beeld gebracht (eigen gedachte)
1.4  Tijdreizen
1.5  Samenvattend en persoonlijke gedachte (meest logisch denk ik)
1.6  E = m.c²
1.7  Denken in meerdere dimensies (> 3)

2.1  Algemeen
2.2  Tijd en afstand (ruimte)
2.3  Tijdsdilatatie (tijdsvertraging)
2.4  Lengte contractie
2.5  Relativiteit
2.6  Symmetrie en gelijktijdigheid
2.7  Eenvoudige uitleg over zwaartekracht (maar is geen kracht), en hoe een klok langzamer kan lopen
2.8  Zwaartekrachtgolven

3.0  Mijn eigen gedachte over ons heelal (waarom de snelheid van het licht altijd constant is, een gekromde baan volgt t.g.v. de "zwaartekracht" ofwel Higgs velden, waarom deeltjes op 2 plaatsen tegelijkertijd kunnen zijn, mogelijk directe communicatie met iedereen en alles in het heelal etc., het bestaan van een onzichtbaar heelal met tijd 0 ofwel tijdloos naast het zichtbare maar Einstein blijft gelden, fotonen die de tijd 0 ofwel tijdloosheid doorgeven + samenvattend in een totaalbeeld)

4.0  Parallelle werelden en eigen mening

5.0  Quantummechanica en eigen mening

6.0  Conclusie: Mijn eigen stellingen (relativiteitstheorie en quantummechanica)
6.1  Heeft het tijd 0 "signaal" een tijd 0 ofwel tijdloos of een oneindig grote snelheid, en leven wij in een geprogrammeerde wereld, we kunnen het nooit helemaal begrijpen, het is het meest logisch dat er meer moet zijn (eigen gedachte)?

7.0  Laatste gedachte waarop de tekst op deze pagina nog bijgewerkt moet worden

0.1  Opmerkingen

    Binnen dit kader komen enkel nieuwe gedachten, sinds 18/04/16 niets meer gewijzigd in de rest van deze webpagina, pas na mijn studie ga ik weer meer schrijven .. maar in deel 2 van deze website (2) is te volgen hoe ik op mijn manier tot deze gedachten ben gekomen .. onderaan binnen dit kader geef ik voor mijzelf mijn algemeen denkbeeld tot op heden weer ..

  • Nieuwe gedachte (15/02/17) Eigenlijk kwam ik op deze gedachte door het denken over complexe getallen. De getallen waarmee wij rekenen in het dagelijkse leven zijn een subset van de complexe getallen, wij als gewone mensen rekenen eigenlijk in 1 dimensie. M.b.v. complexe getallen kan er ook gerekend worden in meerdere dimensies bijv. een beweging van een vliegtuig. Een complex getal is niets anders dan een vector waarmee je dus in meetkundige modellen kunt rekenen. Technische / wetenschappelijke medemensen begrijpen dit beter omdat die complexe getallen kennen uit hun studie. Eigenlijk geloofde ik niet in meer dan 3 dimensies heb ik ooit geschreven in deze website, daar denk ik nu toch anders over.
    Voorbeeld verstrengeling in 1 dimensie

    Figuur 0.2A Voorbeeld verstrengeling in 1 dimensie
    De onzichtbare ruimte waarover ik schrijf, is volgens mij niets anders dan de vierde dimensie (zie ook achter "Mogelijk interessant"). De vierde dimensie kan de oplossing geven voor de relativiteitstheorie en kwantummechanica! Wij leven (ingesloten) in 3 dimensies en kunnen nóóit in de vierde dimensie geraken (levend ), wel beïnvloeden denk ik omdat wij er onderdeel van zijn. De informatie waarover ik schrijf in de onzichtbare ruimte en waarover ook anderen schrijven, is iets abstracts in de vierde dimensie. Dan valt eigenlijk alles op zijn plaats. Ook mijn gedachte dat energie niet echt hoeft te bestaat als een soort fysieke krachtsbron en de Higgs velden ook niet echt te hoeven bestaan. Bijv. ruimte en tijd in de microwereld hoeven niet te bestaan voor ons in 3 dimensies, maar wel de gerelateerde informatie in de vierde dimensie, als je die informatie wiskundig in vectoren kunt uitdrukken in de vierde dimensie, kan bijv. de emergente "zwaartekracht" van Erik Verlinde (zie volgend onderwerp) als resultante in de derde dimensie tot uiting komen voor structuren. Of denk bijv. aan verstrengelde deeltjes. In figuur 0.2A heb ik een voorbeeld bedacht met vectoren van een verstrengelde verbinding tussen 2 deeltjes indien er maar 1 dimensie voor ons zou bestaan om het begrijpelijker te maken. Dus in de eerste dimensie (de rechte lijn) zijn er twee verstrengelde deeltjes waarvan de eigenschappen steeds tegengesteld zijn door die verstrengeling. Die verbinding wordt beschreven in de tweede dimensie (het vlak). Daar zie je twee tegengestelde vectoren van een eigenschap die steeds en totaal nul zijn. Hoe ver de deeltjes ook uit elkaar gaan in onze tijd, de vectoren in de tweede dimensie veranderen onmiddellijk maar de eigenschapsvectoren blijven hetzelfde in dit voorbeeldmodel, veranderingen in eigenschappen worden ook onmiddellijk doorgegeven, daarom is de verbinding tijdloos (tijd 0 ofwel tijdloos). Het lijkt er dus op dat licht ervoor kan zorgen dat twee deeltjes modellen aan elkaar verbonden worden in de hogere dimensie. Zo kunnen er ook vectoren zijn voor de zichtbaarheid van een deeltje in een groep, bij een bepaalde waarde in de tweede dimensie verdwijnt het deeltje (tijdelijk) in de eerste dimensie, of dit ook kan gelden voor structuren zoals voorwerpen of een mens in de vierde dimensie is maar de vraag. Zo zal er ook een vector zijn voor een lichtdeeltje (foton) en ieder ander elementair deeltje in de vierde dimensie etc. etc. Wat is nu die vierde dimensie? Als die bestaat dan zouden er meer drie dimensionale ruimten met werelden kunnen bestaan (maar hoeft niet ook al kan het). Ook al bestaan er geen ruimte en tijd in de vierde dimensie (zoals wij die ervaren), de wiskunde gaat gewoon door (al is het maar voor ons)! Deze conclusie van mij is niets bijzonders want de wetenschap denkt al lange tijd zo, maar voor mij wordt het nu ook duidelijk via logisch denken! Ik denk zolang we het niet begrijpen (ik denk nooit), zal het wel weer toeval zijn .. soms lijkt het erop dat alles wat we verzinnen in science fictions deels in de werkelijkheid uitgevoerd kan worden om ons bezig te houden .. Mogelijk interessant: het zijn allemaal maar gedachten die later weer geschrapt kunnen worden, maar het houdt me even bezig. Ik heb nu pas in de gaten dat in mijn voorbeeld alles symmetrisch is, het totaal is nul. Is het in 1 dimensie symmetrisch (de eigenschappen), dan moet het model in de hogere dimensie ook symmetrisch zijn, dus ook totaal nul. Als je alles zou weten, de werkelijkheid is natuurlijk complex, dan is er mogelijk maar exact 1 symmetrisch model wat alles kloppend maakt. Maar het totaal is nul. Is een hogere dimensie een echte dimensie als alles totaal nul is, dan kan het iedere dimensie zijn. Zou het kunnen dat onze wereld / ruimte (drie dimensies) bestaat juist omdat alles ook totaal nul is, maar wel ruimte en tijd bestaan. Zou verstrengeling van deeltjes nu net een situatie zijn waarin het totaal van de delen in het model nul is die die verstrengeling verklaren (want ook al is het totaal van alles nul in onze wereld / ruimte, in alle delen hoeft dat niet te gelden natuurlijk)? Dan is die vierde dimensie niet echt, maar de nul staat voor het niets. Zouden die delen in het model in de vierde dimensie informatie kunnen worden genoemd (vergelijk met voorbeeld, eerste en tweede dimensie)? Maar eigenlijk is de vierde dimensie net zo vreemd of niet vreemd als de eerste en tweede dimensie. In de eerste en tweede dimensie kunnen ook enkel denkbeeldige wiskundige vectoren (die lange pijlen) bestaan want objecten hebben altijd een volume, er bestaan geen platte objecten zonder volume. Ook metingen kunnen enkel in de derde dimensie worden uitgevoerd. Niet alle natuurkundige grootheden kunnen als vectoren worden uitgedrukt (en zo worden opgeteld etc.). Bijv. snelheden kunnen als vectoren worden uitgedrukt in onze wereld, maar dankzij de relativiteitstheorie is dit niet meer waar voor zeer grote snelheden. Zo wordt de werkelijkheid steeds complexer (voor ons). Maar omdat er in de vierde dimensie geen tijd bestaat, bestaat zoiets als snelheid daar niet, maar is een resultaat van diverse vectoren zoals de tegenwerking (zie deel 2), en lijkt snelheid een vector te zijn onder lage snelheden. Ben benieuwd naar mijn beeldvorming na jaren studie later, erg interessant! Men heeft het vaak in de natuurkunde (bijv. de String theorie die ik niet ken) over opgerolde dimensies ergens in de ruimte, dat vind ik persoonlijk een vreemde voorstelling, een hogere dimensie kan nooit een onderdeel zijn van een lagere dimensie. Ik denk dat zo'n hogere dimensie gewoon het niets is om ons heen .. waar geen ruimte en tijd bestaan zoals wij die ervaren .. welkom in de wereld die we niet begrijpen, dan moet het wel toeval zijn .. Eigenlijk vind ik de gedachte van toeval te simpel voor woorden. Persoonlijk ben ik er 100% van overtuigd dat achter alles een plan zit, maar meer weet ik ook niet natuurlijk. Ik vond het ook wel komisch dat de natuurkunde in het verleden dacht dat het model van alles bijna compleet was. Maar goed dit zou kunnen in verbanden uitgedrukt, niet meer dan dat. Ik denk dat bijv. de vierde dimensie enkel bestaat omdat onze ruimte en tijd bestaan in de derde dimensie. Zonder die ruimte en tijd zou er helemaal niets zijn in het model. Waar zou bijv. een vector in de vierde dimensie zijn oorsprong moeten hebben? Maar het is wel goed voorstelbaar, dat alles vanuit 1 punt is ontstaan, toen begon het model van alles! Een elementair deeltje in superpositie is op 2 locaties tegelijkertijd. Ik weet er nog niet precies alles over, maar las in het tijdschrift EOS dat men in Leiden (NL) in het natuurkundige laboratorium al tot een temperatuur kan komen tot .001 boven 0 graden Kelvin, ofwel het absolute nulpunt. Bij deze temperatuur kan een elementair deeltje eenvoudig in een zgn. superpositie worden gebracht (bijna geen beweging meer, dus geen foton ofwel lichtdeeltje) waarbij het op twee locaties tegelijkertijd is. De beslissing welke locatie het definitief is, is nog niet genomen door de natuur, wanneer men ernaar kijkt (dus invloed van licht) kiest het pas een definitieve locatie. Dit doet mij ook weer denken aan mijn gedachten over de vierde dimensie waarin alles totaal nul is in het complete model. De apparatuur detecteert het deeltje op 2 locaties, dus het lijkt dat het 2 deeltjes zijn met elk de hoeveelheid energie van 1 deeltje. Maar een deeltje heeft maar 1x de hoeveelheid energie. Dus het lijkt dat de energie wordt gepresenteerd door een soort vector in de vierde dimensie en energie niet een echte fysieke krachtsbron is maar meer een getal. Als de locatie definitief is, is er een tegenhanger actief in het model (bestaande uit vectoren) die alles weer totaal nul maakt. En net zoals de lichtsnelheid nooit kan worden bereikt door materie, zo kan ook nooit het absolute nulpunt worden bereikt, altijd net erboven! De lokale tijden nul van elementaire deeltjes (zie volgend onderwerp) zijn volgens mij zuivere vectoren in de vierde dimensie (tijd 0 ofwel tijdloos). Het idee van anderen dat de wereld en ruimte een soort hologram zijn vind ik persoonlijk nog niet zo gek, een hologram is een driedimensionale afbeelding door licht vanuit een twee dimensionaal vlak, maar (26/03/17) ik denk dat onze wereld en ruimte een projectie zijn van de vierde dimensie, een soort hologram maar dan gematerialiseerd. Maar het geheel wordt zowel vanuit de derde als vierde dimensie bijgestuurd door wat wij doen. Je kunt niet dwars door alles heen lopen dankzij een zeer complex model van vectoren in de vierde dimensie waarbij iedere vector zijn eigen effect heeft in de derde dimensie en waar wij helemaal niets van begrijpen (maar dan wel hebben ontdekt, door alles te bestuderen leren we het te gebruiken in het dagelijkse leven)! Vergelijk het een beetje met het nieuwe hologram dashboard in sommige auto's waarbij het aanvoelt toch op een echt knopje te drukken. (02/05/17) Getallen zoals energie kunnen volgens mij ook als vectoren voorstelbaar zijn in de 1e dimensie (zolang ze maar aan rekenregels voldoen) en dus een projectie zijn van de 4e dimensie (of andere dimensies). De rekenregels voor soorten vectoren kunnen mogelijk zelfs verschillend zijn (en per dimensie). Bijv. vectoren uit de 3e dimensie zijn op te tellen volgens de bekende rekenregels, maar een vector in de 1e dimensie heeft maar 2 richtingen en een lengte gelijk aan het (positieve) getal en enkel op die manier op te tellen. Dus een energie vector kan niet behandeld worden als een vector uit de 3e dimensie en zelfs de locatie (1 dimensie) is niet exact te bepalen in de 3e dimensie. Zo kan energie behorende bij een elementair deeltje (en het deeltje zelf) een projectie zijn uit de 4e dimensie (met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos). (05/05/17) Ik denk dat emergente eigenschappen (eigenschappen enkel geldig voor structuren) niet in de 4e dimensie bestaan, maar enkel in lagere dimensies. Emergente eigenschappen zijn o.a. tijd (bestaat voor structuren van elementaire deeltjes), ruimte (bestaat voor structuren van kwanta), temperatuur (bestaat voor structuren van deeltjes), "zwaartekracht" (maar is geen kracht, bestaat voor structuren van elementaire deeltjes, zie volgend onderwerp, tijd veroorzaakt door "zwaartekracht") etc. Dan komt weer altijd die twijfel boven of je voor tijd 0 ofwel tijdloos voor de elementaire deeltjes de 4e dimensie nodig hebt. Ook zonder de 4e dimensie (omdat je nog niet alles weet) zou er geen tijd of tegenwerking hoeven te bestaan op elementair niveau, maar wel in structuren. Maar omdat alles vanuit 1 punt is ontstaan (oerknal) is het wel logisch om aan een vierde dimensie te denken die alles heeft doen ontstaan! (07/05/17) Oerknal best logisch! Hoe de oerknal is ontstaan zal denk ik nooit iemand kunnen verklaren. Maar op het moment van de oerknal, moet het i.v.m. de emergente eigenschap van ruimte niet met 1 ruimte eenheid (kwantum) zijn begonnen, maar bijv. 8. Deze uitbreiding heeft een snelheid en omdat vanaf het begin alle wetmatigheden van vandaag moeten gelden, is er geen reden te verzinnen waarom dit zou stoppen (of mogelijk is er ook een einddatum voor het heelal), vandaar de continue uitbreiding van het heelal. Tijd en "zwaartekracht" zijn ook emergente eigenschappen. Dus de lokale tijd van elementaire deeltjes is 0, (geïsoleerde) lichtdeeltjes (fotonen, hebben geen massa) hebben geen tegenwerking en daarom altijd de maximale snelheid voor de waarnemer (lichtsnelheid). Hoe is dit dan voor de andere geïsoleerde elementaire deeltjes met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos (bijv. elektronen)? Er bestaat ook geen "zwaartekracht" ofwel tegenwerking voor die deeltjes, enkel voor een groep (minstens 2 dus). Dus een geïsoleerd deeltje zou ook de lichtsnelheid moeten hebben. (07/05/17) Is dat dan de reden dat men zo'n elementair deeltje (met massa) in superpositie op twee plaatsen detecteert (dan ondervind het tegenwerking ofwel tijd), en als men ernaar kijkt (invloed van licht) het een deel van een groep is geworden (uit de omgeving)? In superpositie wordt het van de groep gescheiden? Nu heb ik ook ergens gelezen (exacte informatie uit experimenten moeilijk te achterhalen) dat zelfs atomen en mogelijk moleculen in superpositie kunnen worden gebracht, dan zou dan betekenen met mijn gedachte dan, dat de locale tijd 0 ofwel tijdloos is op het niveau van een geïsoleerd molecuul. Dat zou best mogelijk kunnen zijn, tenslotte is tijd een emergente eigenschap en bestaat tijd dus niet op een geïsoleerd molecuulniveau maar enkel in de groep. (15/05/17) Zou zwaartekracht (of tegenwerking, dus tijd) gewoon tijdens beweging worden opgewekt? Als je Maxwell leest hoe elektromagnetische golven (is licht) worden opgewekt door het bewegen van lading door een elektrisch veld die weer een magnetisch veld opwekt, dan komt bij mij meteen de gedachte op dat net zoals energie ook een elektrisch veld niet echt bestaat, doch slechts een verband weergeeft zodat we een fenomeen kunnen verklaren op onze manier, maar het in feite de vierde dimensie is die dingen doet ontstaan. Het is gewoon anders kijken naar de wereld om je heen. Ook komt bij mij dan meteen de gedachte op dat zwaartekracht (of tegenwerking, dus tijd) ook gewoon wordt opgewekt tijdens het bewegen van materie, een emergente eigenschap dus en vanuit de vierde dimensie wordt gestuurd. Onze aarde net zoals alles om ons heen is in beweging door de ruimte. Daarom is de vertraging in de nieuwe lokale tijd voor materie in beweging onafhankelijk van de beginsnelheid, doch enkel van de nieuwe verschil snelheid (relativiteit). Mogelijk worden er ook wel zwaartekrachtgolven opgewekt die niet meetbaar zijn wanneer materie versnelt. Maar goed na lezen krijg ik weer beter inzicht. En nu denk ik ineens de oerknal te begrijpen, zonder de oerknal zou volgens de wetten van de natuurkunde de lokale tijd steeds 0 moeten zijn. Als de lokale tijd van materie (structuren van deeltjes) net als die van licht 0 zou zijn (als in het punt van de oerknal, tijd 0 ofwel tijdloos) zou alle materie in de derde dimensie ook enkel met de lichtsnelheid kunnen bewegen. Door alle materie in beweging te zetten vanaf het begin, is de lokale tijd van die materie vanaf het begin ongelijk aan 0 en zijn er daarna verschillende snelheden van materie mogelijk. Dus om diverse bewegingen met willekeurige snelheden voor alle materie mogelijk te maken, moet alle materie vanaf het allereerste begin in beweging zijn! Dus de enige reden voor de oerknal is (zoals ik denk natuurlijk) dat zonder, onze ruimte niet kan bestaan! Mocht deze gedachte nu waar zijn (volgens mij wel) dan is weer aangetoond dat natuurkunde vaak eenvoudig in elkaar zit (als men het eenmaal weet natuurlijk)! Vaak zijn dit mogelijk al oude gedachten verwerkt in de tweede webpagina, maar ineens wordt het duidelijk, zo werken denkprocessen schijnbaar. Als iemand zou denken, dus als je die snelheid terugdraait kom je op het punt tijd 0 ofwel tijdloos terug, nee helaas, dat is de relativiteitstheorie, de lokale tijd kan enkel trager verlopen maar nooit meer 0 worden. Enkel licht heeft de lokale tijd 0 ofwel tijdloos want kent geen tegenwerking (is tijd of zwaartekracht)! En mogelijk wordt zo allang gedacht, ik volg voorlopig mijn eigen gedachten en check dit niet allemaal tenzij ik dit toevallig in een magazine tegenkom of in boeken lees (ben nog steeds met de wiskunde bezig maar bijna klaar, dus nu gaat het spannend worden)! Ik blijf me verwonderen dat de meeste wetenschappers enkel in toeval geloven! Ik hoop dat iemand deze nieuwe gedachte oppikt! (21/05/17) Eigenlijk sluit dit volledig aan op mijn gedachten. Ook energie is een emergente eigenschap. Bij de oerknal heeft materie (structuren van deeltjes) in 1 keer (zonder overgang) tijd, massa en energie gekregen. (Elementaire) deeltjes hebben geen tijd, massa en energie, enkel gegroepeerd in een structuur. (Elementaire) deeltjes komen uit de vierde dimensie waarin geen tijd, massa en energie bestaat, maar zijn projecties in de derde dimensie. Ik denk ook dat men in de natuurkunde nooit 1 deeltje helemaal kan isoleren, enkel als deel van een groep, in superpositie is mogelijk een zwevende situatie maar niet geheel geïsoleerd. Bij verstrengeling kunnen 2 deeltjes wel tijdloos verbonden zijn. Ik hoop dat Eric Verlinde (Nederlands natuurkundige) nu langzaam in de oerknal gaat geloven.
    (28/06/17) Bij het lezen van Maxwell kwam bij mij de gedachte op dat de elektromagnetische golf wel erg eenvoudig is gevonden, alsof deze gevonden moest worden, deze heeft vele nieuwe ontwikkelingen gebracht zoals radio, televisie etc. Maxwell had nl. de formules gevonden voor verbanden tussen elektrische en magnetische velden voor geladen deeltjes. Toen bleek dat als je de geladen deeltjes wegliet in de formules (dus 0), de formule voor de elektromagnetische golf in de vrije ruimte (is ruimte zonder ladingen) ontstond, dus het bewijs dat er een elektromagnetische golf moet bestaan die zich ongehinderd in de ruimte om eens heen kan voortbewegen. Ongelofelijk eenvoudig gevonden (licht is ook een elektromagnetische golf)!
    (05/08/17) Logisch dat locaties in de ruimte in feite vectoren zijn (die pijltjes uit de wiskunde)! Tijd is een emergente eigenschap en snelheden zijn daardoor niet meer als vectoren op te tellen, enkel dichtbij de lokale tijd. Dan vraag je je af waarom dan wel. Dus als je de tijd wegdenkt, zijn het dus locaties als de som van 3 willekeurige basisvectoren (derde dimensie), die basisvectoren en locaties kun je zien als de snelheidsvectoren zonder tijd.
    (01/09/17) Werken (en andere verplichtingen) en studeren is niet gemakkelijk, vooral als je niet de jongste meer bent, maar ben eindelijk door de wiskunde heen. Het lezen is weer gewoon geworden. Geweldig dat er schrijvers zijn zoals bijv. R. Shankar die goede leerboeken kunnen schrijven. Het ophalen van de wiskunde was echt nodig om onderwerpen beter te kunnen volgen, nu kan ik weer verder met de kwantummechanica en lees tot ongeveer de Schröder vergelijking, daarna de algemene relativiteitstheorie en daarna nog enkel de kwantummechanica etc. Wat is mijn doel? Proberen een (wiskundig) beeld te krijgen hoe uit een tijdloze omgeving (vierde dimensie, tijd 0 ofwel tijdloos) emergente tijd en ruimte kan onstaan! We leven in een soort onwezenlijke wereld die we gewoon zijn gaan vinden door dagelijkse routine!
  • MOGELIJK WETENSCHAPPELIJKE DOORBRAAK (19/11/16 nog steeds niets gewijzigd in deze webpagina sinds 18/04/16, ik probeer in dit stukje tekst al mijn gedachten uit mijn website te bundelen, en enkel gerelateerd aan dit onderwerp). De uitleg over de nieuwe theorie van Erik Verlinde (emergente "zwaartekracht", "zwaartekracht" bestaat enkel voor een groep elementaire deeltjes, in een structuur, dus materie, maar niet voor 1 elementair deeltje alleen, mogelijke verfijning van Einstein die weer een verfijning was van Newton; afwijkend durven denken) wordt uitstekend verwoord (ook voor niet natuurkundigen) in kopieer link: "http://www.quantumuniverse.nl/emergente-zwaartekracht-en-het-donkere-heelal"! Dus die "zwaartekracht" ontstaat hier door het verplaatsen van informatie. (mijn mening in het algemeen, dus niet gerelateerd aan deze mogelijke ontdekking:) De natuurkundige wetenschap nadert steeds meer en meer zijn grenzen, met niet afwijkend denken (schroeven en boutjes theorieën) kom je er niet meer, mogelijk en hopelijk leidt dit denken naar een goed inzicht over ons bestaan en dus naar een toekomst waarin alles in de wereld steeds beter gaat uiteindelijk! Het probleem van de wetenschap is eigenlijk ook, hoe meer we ontdekken (terwijl we nog steeds niet veel en kunnen begrijpen), hoe harder wetenschappers roepen dat alles toeval is. Nu we ook een klein beetje van de hersenen gaan begrijpen (terwijl we nog steeds niet veel en kunnen begrijpen), wordt de conclusie al getrokken dat we een soort robots zijn, dus robots die zelf ontdekken dat ze een robot zijn! Dit voedt natuurlijk wel de oppervlakkigheid in deze tijd dat je vooral met jouw eigen bezig moet zijn, want eigenlijk heeft dus niets een betekenis meer (zolang het jouw eigen belangen maar niet schaadt, persoonlijk zie ik het menselijke lichaam als een soort hulpmiddel die gebreken kan vertonen, maar niet geheel op zichtzelf staat). Het is vooral de taak van de wetenschap niet met onderbuikgevoelens te werken, en op zijn minst toe te geven "wij weten het ook niet" als men niet genoeg kennis heeft! (deze onderbuikgevoelens komen vaak van persoonlijke teleurstellingen, maar zoals je zelf bent is een ander ook, veel problemen in de wereld veroorzaken we zelf, zoals ik het zie. Het lijkt er ook op hoe meer welvaart men ondervind, hoe meer persoonlijke teleurstellingen.)
    Nu zullen velen zich afvragen wat is dan die informatie? Volgens mij een evenredig verband met iets wat je kunt vastleggen met een factor voor een wiskundige formule (als dat lukt) maar niet precies weet wat het is (en mogelijk nooit zult weten) .. in dit geval is die informatie gerelateerd aan het volume van totale ruimte met donkere energie, en het volume van wat materie in de ruimte (dus niet alle materie in de ruimte) die een hoeveelheid volume donkere energie heeft omgezet naar die materie .. Eigenlijk is alles informatie, ook bijv. de temperatuur, maar zolang je het niet beter kunt aanduiden noem je het informatie voorlopig.
    Mijn eigen gedachten: Ik denk intussen veel na over Erik Verlinde zijn opmerkingen en vergelijk het met mijn eigen gedachten natuurlijk (met veel minder gedetailleerde natuurkundige kennis natuurlijk) en pas die aan waar nodig (enkel in dit stukje tekst van 19/11/16, want pas na mijn studie ga ik weer meer schrijven).
    Wat zijn dan die gedachten uit deze webpagina (en zijn te vinden in deze webpagina) om de rest beter te kunnen volgen? Ik geloof in een onzichtbare ruimte met tijd 0 (ofwel tijdloos dus) waarin informatie wordt doorgegeven of wordt uitgewisseld aan de zichtbare ruimte om de materie vorm te geven. Bijv. bij de verstrengeling van elementaire deeltjes, die volgens mij tijdloos (tijd 0) is, wordt deze onzichtbare ruimte gebruikt om informatie uit te wisselen tussen deze deeltjes in de zichtbare ruimte. Ik geloof dat de lokale tijd van lichtdeeltjes 0 is (fotonen genoemd) en zij de eigenschap hebben (naast de vele andere bijzondere eigenschappen) om zo'n verstrengelde verbinding mogelijk te maken via de onzichtbare ruimte vanwege die lokale tijd 0 ofwel tijdloos. Ik geloof dat een lichtdeeltje (foton) zowel in de onzichtbare ruimte (in informatie vorm) als in de zichtbare ruimte aanwezig is. Ik geloof in de (verstoorde) Higgs velden die alle materie tegenwerking geeft en het begrip tijd vormt. Ik geloof dat lichtdeeltjes geen tegenwerking kennen en door de structuur van de ruimte (mogelijk ook door de Higgs velden geregeld) de maximale snelheid hebben, de lichtsnelheid genoemd. Ik geloof dat de andere elementaire deeltjes ofwel als informatie (tijd 0 ofwel tijdloos) in de onzichtbare ruimte aanwezig zijn, of in de zichtbare ruimte, dus ze kunnen verdwijnen naar de onzichtbare ruimte en even later weer tevoorschijn komen. Ook merkte ik op dat het best zou kunnen dat de relativiteitstheorie enkel voor structuren (materie) geldt (bijv. de "zwaartekracht" zou enkel voor een structuur kunnen bestaan maar niet op het niveau van de elementaire deeltjes, dat schijnt wiskundige problemen op te leveren met de relativiteitstheorie). En ook geloof ik dat onze meetinstrumenten enkel in de zichtbare ruimte kunnen meten (dus in de onzichtbare ruimte is alles 0). Het zijn allemaal gewoon gedachten die nooit exact nauwkeurig te omschrijven zijn door de abstractheid. In de laatste 100 jaar is er niet veel veranderd in de kwantummechanica.
    Welke van deze gedachten sluiten aan op de nieuwe theorie van Erik Verlinde, zoals ik het zie, en wat is nieuw?
    Ruimte in 2 lagen

    Figuur 0.1 Ruimte in 2 lagen, zie dit in 3D
    De ruimte bestaat volgens een nieuwe zienswijze in de natuurkunde en nieuw voor mij uit een abstract netwerk van kleine eenheden, kwantumeenheden genoemd, gevuld met donkere energie, die met elkaar verstrengeld zijn (dus de ene kant van de ruimte weet van de andere kant van de ruimte). Volgens Erik Verlinde bestaat op het niveau van deze kwantumeenheden geen ruimte en tijd (nieuw), dus ook niet op het niveau van de elementaire deeltjes (zijn ook kwantumeenheden groot), maar gebundeld in structuren vormen deze wel ruimte en tijd, emergente eigenschappen dus. Dat zou dus betekenen dat de relativiteitstheorie niet op elementair niveau (microscopisch) geldt, maar enkel op macroscopisch niveau maar daar valt dus ook de bundeling van kwantumeenheden (ruimte) of elementaire deeltjes (materie) in structuren onder. Dan zou de kwantumtheorie kloppend kunnen worden. Dus die kwantumeenheden zijn tijdloos, ze zijn verstrengeld, dus vormen als eerste laag de onzichtbare ruimte met tijd 0 ofwel tijdloos in mijn verhaal. De volgende laag is donkere energie in mijn verhaal en vormt de zichtbare ruimte. De zichtbare ruimte wordt vanuit de onzichtbare ruimte beheerd (wiskundig gezien zou je een ruimte kwantumeenheid als een vector kunnen voorstellen, een ruimte kwantumeenheid helemaal alleen als een nulvector, verstrengelde ruimte kwantumeenheden als een som van nulvectoren dus nog steeds een nulvector, niet verstrengelde ruimte kwantumeenheden als de som van de vectoren van de afzonderlijke ruimte kwantumeenheden die geen nulvector meer zijn door de bundeling, zie figuur 0.1). Materie is aanwezig in deze tweede laag en licht in beide lagen. De effecten van deze onzichtbare ruimte plus donkere energie zijn de (verstoorde) Higgs velden (moet een naampje hebben) waarover ik het steeds heb (de Higgs velden, (nieuw) nu dus het gevolg van emergente "zwaartekracht" en traagheid, beiden gerelateerd aan informatie uit dat abstracte netwerk plus donkere energie, de tegenwerking waar ik het over heb). De Higgs deeltjes hebben nog steeds een betekenis in dit verhaal want in de formules van Erik Verlinde komt nog steeds massa voor. Omdat je emergente "zwaartekracht" en traagheid wel kunt beredeneren (schijnbaar), maar donkere energie mogelijk ook nooit te detecteren zal zijn, een elementair deeltje ontstaat ineens uit het niets (gemaakt uit donkere energie) en dat is het, kan het allemaal informatie uit het niets zijn! Welkom in de wereld van de mysterieuze kwantummechanica! Naast de emergente "zwaartekracht" is ook nieuw in het verhaal van Erik Verlinde dat de elementaire deeltjes ook de lokale tijd 0 ofwel tijdloosheid moeten hebben net zoals de elementaire lichtdeeltjes (fotonen). Eigenlijk wel begrijpelijk want je kunt met of binnenin 1 deeltje geen klok maken, dus geen tijd meten (nee ook niet met een foton ofwel lichtdeeltje, dat is onze tijd en niet de lokale tijd). Dus moeten alle elementaire deeltjes in mijn verhaal zowel als informatie in de onzichtbare ruimte bestaan als in de zichtbare ruimte. Je zou dus bijna gaan denken dat de onzichtbare ruimte absoluut is en de zichtbare wereld relatief, tijd bestaat enkel voor de waarnemer. Dus de lokale tijd van de elementaire deeltjes is 0, de verstrengeling is ook tijdloos, dus het geheel speelt zich af in tijd 0 ofwel tijdloos in de onzichtbare ruimte. Informatie wordt gebruikt voor de zichtbare wereld. Dat abstracte netwerk met tijd 0 ofwel tijdloos dient ervoor volgens mij om informatie uit te wisselen of door te geven aan de zichtbare ruimte. Tijdens de verstrengeling bijv. wordt informatie uitgewisseld via dat netwerk in de onzichtbare ruimte (zonder donkere energie), aan de zichtbare ruimte (met donkere energie of materie). Nog 1 opmerking: zou het kromtrekken van ruimte veroorzaakt worden doordat er donkere energie is weggenomen? In een versnelde raket ergens in de ruimte ver van grote massa's gebeurt hetzelfde volgens het zgn. equivalentie principe van Einstein, daar is geen donkere energie weggenomen, dus volgens mij moet je eerder denken aan verstoorde Higgsvelden! Wat nieuwe gedachten (26/12/16): als je met deze onderwerpen bezig bent, gaan die vaak in het brein in de achtergrond verder terwijl je met andere zaken bezig bent, en ook zelfs gedurende de slaap, zo nu en dan komen er dan nieuwe gedachten tevoorschijn die natuurlijk allemaal niet waar hoeven te zijn maar mogelijk toch ideeën kunnen geven, dus uitproberen. Ik heb nog steeds weinig gelezen behalve de wiskunde door tijdgebrek, dat wordt een nieuw voornemen voor 2017 (maar daar ga ik ver mee komen dit jaar, het enthousiasme is zeer groot, ik geef nooit op!!). Ik denk dat in dat abstracte netwerk met tijd 0 ofwel tijdloos in de onzichtbare ruimte de totale hoeveelheid informatie altijd 0 is. Denk bijv. aan twee verstrengelde deeltjes die elk tegengestelde eigenschappen hebben door die verstrengeling bijv. de spin. Zo kan ik me ook voorstellen dat de emergente "zwaartekracht" de proportionele tegengestelde informatie is van een bepaald soort informatie van de totale "lege" ruimte met donkere energie. Als de andere emergente "zwaartekrachten" zoals rond de aarde hetzelfde blijven ondanks de nieuwe gevormde materie aan de rand van het heelal en dus de vermindering van de totale "lege" ruimte met donkere energie, dan zou de uitbreiding van het heelal daarmee te maken kunnen hebben. De verhouding "lege" ruimte met donkere energie en materie binnen die ruimte zou dan altijd constant kunnen zijn. Zo is mogelijk de oerknal begonnen uit het niets (m.a.w. de wetenschap is bewust begrensd). Zou je dat abstracte netwerk ooit willen gebruiken voor onmiddellijke communicatie met andere werelden dan zou je een bepaald soort informatie moeten laten variëren volgens een patroon die door een andere intelligente beschaving kan worden opgepikt, dus uitdagingen genoeg voor de verre toekomst.
    Hoe kan nu de lokale tijd van een elementair deeltje 0 zijn en ook aanwezig zijn in de zichtbare ruimte? Dit was al bekend voor licht. Wij zien licht in onze tijd maar de eigen tijd van licht hoe vreemd ook is 0. Zo ook voor de andere elementaire deeltjes dus. Zij zijn dus detecteerbaar mogelijk alleen via hun informatie, want vormen geen ruimte en tijd, maar gestructureerd vormen ze objecten in de zichtbare ruimte en geldt de relativiteitstheorie. Volgens een Chinees wiskundig onderzoek is in de kwantummechanica de beweging van een elementair deeltje alleen (dus buiten een structuur) geen continue beweging in de zichtbare ruimte, een deeltje is dan in de ene locatie (kwantumeenheid in dat abstracte netwerk) en dan in de volgende locatie, het is dus voor enige tijd of 0 seconden onzichtbaar. Dus de lokale tijd is 0, het bestaat voor enige tijd of 0 seconden enkel uit informatie. Dus elementaire deeltjes alleen (dus buiten een structuur) bevinden zich gelijktijdig in de zichtbare als onzichtbare ruimte, en mogelijk enkel als informatie detecteerbaar in de zichtbare ruimte. Denk bijv. aan experimenten met losse fotonen. De spin van een elementair deeltje alleen (dus buiten een structuur) bijv. is dus enkel informatie want een ronde vorm bestaat niet echt want er is geen sprake van ruimte en tijd. Maar elementaire deeltjes zijn meestal al onderdeel van een structuur zoals bijv. een stroom elektronen door een draad, dus moeilijk te zeggen volgens mij wanneer een elementair deeltje als helemaal los kan worden gezien. Neem nu bijv. een muon, dat is ook een bepaald soort elementair deeltje dat een vaste tijd bestaat (daarna valt het uit elkaar), hoe sneller dit beweegt hoe langer het duurt voor de waarnemer dat het uit elkaar valt, dus de processen binnenin worden vertraagd, de lokale (eigen) tijd gaat langzamer, dus is de lokale tijd niet 0, dus moet het een samengesteld deeltje zijn, een structuur dus (denk ik)! Maar een muon kan weer onderdeel zijn mogelijk van een andere structuur in de zichtbare ruimte ..
    Hoe kan een kwantumeenheid of elementair deeltje tijdloos zijn maar tezamen in een structuur niet? Als je bijv. een afstand wilt meten heb je twee punten nodig, binnen 1 punt bestaat er geen afstand (is altijd 0). Dus binnen alle punten is de afstand 0, maar bij combineren bestaan er wel afstanden. Zo ook voor ruimte en tijd, je hebt minimaal 2 kwantumeenheden nodig, met 1 kwantumeenheid bestaat er geen ruimte en tijd (is altijd 0). Dus binnen alle kwantumeenheden is ruimte en tijd 0 ofwel tijdloos, maar bij combineren bestaat er wel ruimte en tijd. Ruimte zal wel duidelijk zijn, bij tijd moet er beweging mogelijk zijn, is die niet mogelijk dan is de tijd 0 ofwel tijdloos. Ook voor beweging heb je minimaal 2 kwantumeenheden nodig. Informatie moet je niet zien als beweging, maar als iets abstracts waar voorlopig nog niemand kennis van heeft!
    Wat is het verschil tussen een elementair lichtdeeltje en een ander elementair deeltje? Bij beiden zijn dus de lokale tijd 0 ofwel tijdloos. Beiden zijn als informatie aanwezig in de onzichtbare ruimte, buiten een structuur als informatie detecteerbaar in de zichtbare ruimte, binnen een structuur kunnen ze mogelijk een verschijningsvorm krijgen die de materie vorm geeft (of licht vormen als het fotonen zijn, fotonen zijn elementaire lichtdeeltjes). Beiden kunnen mogelijk zo nu en dan verdwijnen naar de onzichtbare ruimte als informatie en niet detecteerbaar zijn in de zichtbare ruimte (een andere gedachte nu dus) en even later wel weer als informatie detecteerbaar zijn. Binnen een structuur kan dat mogelijk ook, en dan dus even geen verschijningsvorm in de zichtbare ruimte. Fotonen kunnen door botsingen informatie uit de onzichtbare ruimte verstrengelen tussen andere elementaire deeltjes in de zichtbare ruimte. Fotonen zijn de snelste elementaire deeltjes. Ook wisselen zij energie uit tussen andere elementaire deeltjes. Fotonen hebben dus de hoofdrol in de natuurkunde! Fotonen hebben geen tegenwerking in de zichtbare ruimte, maar andere elementaire deeltjes wel door het Higgs deeltje. Maar die tegenwerking komt enkel tot uiting dus in een structuur, als het een verschijningsvorm heeft, daarbuiten is alles zuivere informatie.
    Waarom is de lichtsnelheid voor iedereen (in beweging) altijd gelijk? Je kunt het omdraaien en zeggen alles wat is gevonden daardoor in de relativiteitstheorie, daarom is de lichtsnelheid hetzelfde. Of je kunt ook zeggen dat kwantumeenheden niet sneller dan de lichtsnelheid overbrugd of waargenomen kunnen worden in de zichtbare ruimte. Daar lichtdeeltjes (fotonen) geen tegenwerking ondervinden in tegenstelling tot andere elementaire deeltjes in de zichtbare ruimte, ligt die snelheid vast in de zichtbare ruimte.
    Een zwart gat (materie wordt weer omgezet in donkere energie? .. maar informatie opgeslagen in de horizon, dus omkeerbaar ..) is mogelijk met 1 punt verbonden van dat onzichtbare abstracte netwerk (tijd 0 ofwel tijdloos). Ben benieuwd naar de nieuwe vervolg theorieën in de toekomst! Het zou zeer wonderlijk zijn als tijd 0 ofwel tijdloos al in zo'n korte tijd (sinds 2015) theoretisch bewezen kan worden (of is dat eigenlijk al in een zwart gat gebeurd?)!
    Zou de wereld gaan veranderen of wordt tijd 0 ofwel tijdloos (alles is verbonden met elkaar) gewoon weer als een stapel boterhammen geaccepteerd en blijft alles weer gewoon stoïcijns toeval?

  • (12/05/17) Mijn algemeen denkbeeld tot op heden! Ik geef dit vooral voor mijzelf weer en werk dit steeds bij gedurende mijn studie.
    Ik beschouw alle macro objecten (materie) als structuren van de microwereld waarbij die macro objecten een eigen lokale tijd hebben verkregen volgens de Relativiteitstheorie. Ik beschouw tijd als een emergente eigenschap en denk dat die microwereld (moleculen, atomen etc., micro objecten genoemd) dezelfde lokale tijd hebben als het macro object waartoe ze behoren. Die tijd geldt voor alle eventuele bewegingen in die microwereld. Een volledig geïsoleerd micro object (dus niet tot een macro object behorende) heeft de lokale tijd 0 ofwel is tijdloos, en ook bestaat er geen ruimte binnen dit object (ruimte is ook een emergente eigenschap). Dit micro object zal waarschijnlijk kunnen worden voorgesteld als een collectie vectoren uit de vierde dimensie en is iets abstracts, en wordt geprojecteerd in de derde dimensie. Ook ruimte eenheden (kwantum eenheden) kunnen op die manier worden voorgesteld als micro objecten. Door de oerknal wordt er ruimte aangemaakt en lijkt het heelal opgeblazen te worden (als een ballon door lucht). Zo ook als micro objecten verbindingen met elkaar maken ontstaan er structuren, macro objecten, die als het ware opgeblazen worden. Licht is een object op zich, en heeft altijd de lokale tijd 0 ofwel tijdloos (maar ruimte is bij licht ook een emergente eigenschap). Verbindingen met ruimte eenheden worden gebruikt voor bewegingen. Als er geen verbindingen meer kunnen worden gemaakt met andere micro objecten (waaronder dus ook ruimte eenheden), kan een beweging het gevolgde pad niet meer vervolgen (zo kan men dus bijv. niet dwars door een muur heenlopen). Het is zo best wel begrijpelijk op een abstracte manier dat de derde dimensie begonnen is met de oerknal, micro objecten uit de vierde dimensie met tijd 0 ofwel tijdloos (dus uit het niets komende), structuren (macro objecten) zijn gaan vormen in die derde dimensie.
    Macro objecten met een lokale tijd 0 ofwel tijdloos, zouden enkel met de lichtsnelheid kunnen bewegen. Omdat macro objecten met diverse snelheden moeten kunnen bewegen, is de lokale tijd van die macro objecten vanaf het begin ongelijk 0. D.w.z. dat macro objecten vanaf het begin in beweging moeten zijn (vergeleken met het punt tijd 0 ofwel tijdloos van de oerknal). Dit verklaart de oerknal! Macro objecten hebben in het begin sinds de oerknal in 1 keer tijd, massa en energie verkregen, dit zijn emergente eigenschappen, micro objecten helemaal geïsoleerd hebben geen tijd, ruimte, massa en energie. Energie is geen fysiek maar een abstract iets, een getal verkregen uit de vierde dimensie door projectie in de derde dimensie.
    Wat bedoel ik nu met de lokale tijd van materie? De snelheid waarmee een aardse klok loopt, gepositioneerd op die materie. Hoe sneller die materie door de ruimte beweegt, hoe langzamer die klok gaat lopen. De lokale tijd van licht is nul. Een klok gaat langzamer lopen door tegenwerking ("zwaartekracht", Higgs velden, materie bevat Higgs deeltjes) waarschijnlijk verkregen uit de vierde dimensie. Licht heeft geen tegenwerking (geen "zwaartekracht", geen Higgs deeltjes) en heeft daarom de maximale snelheid mogelijk. Daar er geen krachten in het spel zijn, is deze lichtsnelheid constant. Zwaartekrachtgolven laten de lokale tijd iets variëren, waardoor men (de waarnemers, kan apparatuur zijn) lengte contractie (is niet meer dan een visueel effect) detecteert bij materie onderhevig aan die zwaartekrachtgolven. De oerknal is ontstaan in een punt met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos, in een zwart gat is er ook een punt met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos aanwezig, beiden zijn punten uit de vierde dimensie.
    (05/08/17) Wat gedachten voorlopig, moet dit nog beter controleren later of dit te koppelen is aan tijd 0 (tijdloos dus) ofwel de vierde dimensie. Tijd kan dus een emergente eigenschap zijn. Net zoals de temperatuur een emergente eigenschap is (1 elementair deeltje heeft geen temperatuur maar enkel op groepsniveau) kun je tijd net zoals de temperatuur als een "scalar field" (wiskunde) zien, dat betekent dat ieder punt in het veld een waarde heeft maar geen vector is. Met de oerknal zijn er beginnende macro objecten ontstaan die een lokale tijd hebben verkregen. Voor elk macro object dat in beweging is t.o.v. die beginnende macro objecten of t.o.v. andere macro objecten waarvandaan die beweging is geïnitieerd, kan men een "scalar field" opzetten als waarnemer, waarbij in elk punt rondom dat macro object in beweging een lokale tijd geldt, nl. de tijd gaat trager door het snelheidsverschil vanuit het vertrekkende macro object (bij "zwaartekracht" is er nog een factor). Bij een "scalar field" bestaat er ook zoiets als de gradiënt die als een vector kan worden gezien. Dus tijd (ofwel tegenwerking) kan worden gekoppeld aan een vector en kan weer vanuit de vierde dimensie zijn geprojecteerd. Tijd en ruimte zijn aan elkaar gekoppeld, waar tijd bestaat moet ook ruimte bestaan, want tijd heeft met beweging te maken. Maar een ruimte waarin geen tijd bestaat kan ook volgens mij, een ruimte waarin geen beweging bestaat en iets op meerdere locaties tegelijkertijd kan zijn (voor de waarnemer), mogelijk fenomenen dus uit de micro wereld ..
    (12/08/17) Wat is tijd (en link met vierde dimensie met tijd 0 ofwel tijdloos)? Ik geef hieronder een overzicht van hoe ik denk (nu):
    • ik veronderstel dat de ruimte uit driedimensionale ruimte eenheden (kwanta) bestaat, deze ruimte eenheden zijn als vectoren (die pijltjes uit de wiskunde) voor te stellen en kunnen stationair zijn, zij zijn ontstaan tijdens de oerknal en breiden zich steeds uit aan de rand van onze ruimte (mogelijk met lichtsnelheid, zodat het eerste licht steeds zijn pad kan blijven vervolgen)
    • structuren van materie zijn in 1 keer ontstaan tijdens de oerknal en zijn vanaf het eerste begin in beweging en hebben dus een lokale tijd ongelijk 0, materie wordt steeds gerecycled ergens in de ruimte
    • beweging van een structuur is verplaatsing van een ruimte eenheid naar de volgende ruimte eenheid in een bepaalde richting
    • ik veronderstel dat een structuur steeds zichtbaar is, dus de overgang tussen ruimte eenheden moet onmiddellijk zijn (tijd 0 ofwel tijdloos)
    • naar gelang de snelheid van een structuur, blijft deze een tijdje in een ruimte eenheid liggen
    • het vreemde in dit proces is, het lijkt alsof de structuur helemaal niet beweegt, onmiddellijk over naar een volgende eenheid en beweegt daar ook niet, enkel voor de waarnemer is er beweging (verschil tussen vierde en derde dimensie)
    • voor de structuur wordt de beweging vergeleken met de standaard beweging in een klok die we 1 seconde noemen, een eenheid in tijd, zo kunnen we de snelheid van een structuur berekenen
    • hoe lang een structuur in een ruimte eenheid blijft liggen, hangt dus af van een tegenwerking, de snelheid hangt af van de verhouding totale hoeveelheid kinetische energie (ofwel bewegingsenergie) en totale energie van de gehele structuur
    • beweging is voor mij een verbinding tussen een structuur en ruimte eenheden, de verbindingsduur met een ruimte eenheid in die verbinding hangt af van de verhouding totale hoeveelheid bewegingsenergie en totale energie van de gehele structuur, hoe sneller hoe meer dan evenredig bewegingsenergie vereist is, dus de tegenwerking wordt groter, bij lichtdeeltjes (fotonen) is die verhouding altijd 1 dus eigenlijk geen tegenwerking
    • vanuit de vierde dimensie bezien heb je dus driedimensionale ruimte eenheden (vectoren) ontstaan vanuit die vierde dimensie, materie is zo ook ontstaan, emergente (groeps) eigenschappen zoals tijd en temperatuur bestaan niet in de vierde dimensie en zijn dus geen vectoren, de tijd is 0 in de vierde dimensie, tijd is tegenwerking, mogelijk is die tegenwerking al in een ruimte eenheid ingebouwd, vergelijk het met levende cellen en een celwand met tegenwerking, men beweert zelfs dat ruimte eenheden ofwel ruimte ook elders in de ruimte kan ontstaan, ik denk dan weer aan ruimte eenheden (cellen) die zich splitsen, ruimte lijkt wel een levend geheel dus. Maar die tegenwerking is geen kracht, dus bij een constante beweging (bijv. in de ruimte) is er geen energieverlies!
    • net zoals een elementair deeltje geen temperatuur heeft (enkel een groep), heeft het ook een lokale tijd 0 ofwel tijdloos (enkel een structuur kent tijd), in een structuur heeft het een lokale tijd ongelijk 0 en onafhankelijk van een beweging de lokale tijd van de structuur
    • als men de temperatuur flink laat dalen naar rond 0 graden Kelvin, kan men bewegingsenergie onttrekken aan deeltjes, deeltjes komen dan in een zgn. superpositie en in een staat dat het half en half tot een structuur behoort waarbij de lokale tijd van die deeltjes weer 0 gaat naderen, de natuur creëert dan een schijnstructuur en laat het deeltje op meerdere plaatsen tegelijkertijd zien, dit is hetzelfde mechanisme als bij beweging van de ene naar een andere ruimte eenheid (dit geldt niet voor lichtdeeltjes of wel fotonen genoemd, die zijn altijd in beweging met lichtsnelheid en hebben een lokale tijd 0 ofwel tijdloos)
    • locaties zijn vectoren, snelheden zijn locaties met een tijdsfactor, doordat die tijdsfactor niet lineair is bij grotere snelheden voor de waarnemer, zijn snelheden geen vectoren maar kunnen wel zo gebruikt worden bij kleinere snelheden (tijd dichtbij de lokale tijd)
    • bij verstrengeling is er een tijd 0 ofwel tijdloos verbinding (weer datzelfde mechanisme als bij beweging van de ene naar een andere ruimte eenheid), beide elementaire deeltjes maken onderdeel van een structuur uit, het lijkt mij niet waarschijnlijk dat deze verbinding via de ruimte eenheden verloopt als intussen ook andere structuren die eenheden doorkruisen, maar meer een kwestie van vectoren via de vierde dimensie
    • men heeft het wel eens over parallelle werelden, omdat er een ruimte is ontstaan moet er een tegenruimte bestaan die het totaal weer 0 maakt, maar omdat energie volgens mij niet meer is dan een getal (niets fysieks, maar wel wiskundig verantwoordelijk is voor beweging en dus tijd) zijn er mogelijkheden genoeg als men niet enkel aan toeval denkt ..
    • waarschijnlijk zijn massa en energie (massa = energie) ook emergente eigenschapppen, maar toch denk ik dat energie wel een vector is in 1 dimensie (alle energie is optelbaar) en daardoor kan worden geprojecteerd vanuit de vierde dimensie, maar enkel actief in een structuur. Aangezien tegenwerking (= tijd) afhangt van energieverhoudingen heb je de link hoe tijd uit de vierde dimensie kan ontstaan via vectoren, terwijl de tijd daar 0 is! Voor de wiskundige: de tijdvertragingsfactor is √(1 - v²/c²), anders geschreven is dit (et - ek) / et) waarbij ek de bewegingsenergie is en et de totale energie van de structuur ( *) zie afleiding onderaan, Emergente energie is zowel massa als tijd). Zo zal de lokale tijd denk ik, van de beginsituatie bij de oerknal ook afhangen van energieverhoudingen want de structuren zijn in beweging, v = c . √(1 - ((et - ek) / et)²). Deze formules gelden vanuit een waarnemer gezien. Om niet te veel verwarring te zaaien met zgn. referentie frames waarbij bewegingsenergie steeds anders kan zijn vanuit een waarnemer gezien (er is verschil met een echte lokale tijd voor een object en een tijd die geldt vanuit een waarnemer gezien voor een object die niet vanuit de waarnemer is vertrokken, het zal wel in mijn studie in de algemene relativiteitstheorie duidelijk worden dat met versnellen en remmen de lokale tijd van twee objecten bij elkaar weer gelijk moet zijn, (04/12/17) dit heb ik inmiddels beredeneerd met wat lezen en klopt niet, zie uitleg beneden bij 04/12/17), en het over het onderwerp tijd gaat, moet je in dit geval uitgaan (zuiverder) van bijv. een reizende klok die het object vormt met snelheid v en vanuit de waarnemer is vertrokken. De tijd gaat dan langzamer en de klok heeft meer bewegingsenergie verkregen. Gelukkig had ik vandaag gelezen dat er toch bewegingsenergie aanwezig is die vanuit diverse referentie frames steeds hetzelfde is voor een object (kom ik nog in mijn studie tegen), dat kan ook niet anders, anders zou er geen lokale tijd kunnen bestaan bij stilstand. En ten slotte is alles vanuit 1 punt ontstaan bij de oerknal. Dus de lokale tijd op aarde is afhankelijk van de verhouding van de bewegingsenergie van de aarde door de ruimte (gevormd uit bewegende objecten t.g.v. de oerknal) en de totale energie van de aarde (structuur). De "zwaartekracht" heeft maar een klein effect op de lokale tijd maar heeft ook weer met energie te maken (klokken boven de aarde lopen iets sneller dan op de aarde). Dit had ik al eens in de andere webpagina beschreven. De echte bewegingsenergie van een structuur behoort bij zijn lokale tijd die ontstaan is door de snelheid v en daarbij behorende tijdsvertraging en extra bewegingsenergie met als startpunt een andere structuur. De tijdsvertraging en extra bewegingsenergie van een structuur door een waarnemer behoort bij een andere snelheid v die door de waarnemer wordt gezien, dit is eigenlijk de lokale tijd en extra bewegingsenergie van een structuur als die vanuit de waarnemer zou zijn vertrokken. Dit verschil zal ooit nog weleens duidelijker worden als men tijdloos (techniek van verstrengelde deeltjes) foto's kan maken van klokken op structuren (mogelijk is dit al een gangbare opvatting). Dan zal blijken dat een aanwezige klok op een structuur die niet vanuit een waarnemer is vertrokken, niet zijn vertraagde berekende tijd zal aanwijzen maar de echte lokale tijd. Enkel een klok die vanuit een waarnemer is vertrokken zal zijn vertraagde berekende tijd aangeven, m.a.w. er moet daadwerkelijk iets bewegen tussen een waarnemer en waargenomen bewegende structuur voor zinvolle tijdsberekeningen (bijv. een GPS signaal).
    • in mijn studie ben ik nieuwsgierig later in de kwantummechanica naar de state vectoren van deeltjes, deze bevatten de eigenschappen van deeltjes, en vormen dus een zgn. lineaire vectorruimte (ik moet het onderwerp nog afwachten). Zo vormen bijv. alle denkbare standen (zijn vectoren) van een trillende snaar ook een zgn. lineaire vectorruimte. Dus binnen onze ruimte dimensies die ook een lineaire vectorruimte vormen (onze "pijltjes"), bestaan er dus andere lineaire vectorruimtes. Dus de ene lineaire vectorruimte zal afhankelijk zijn van een andere lineaire vectorruimte. Voor zover ik nu denk zal de overkoepelende vectorruimte energie zijn, een vierdimensionale vectorruimte maar binnen onze 3 ruimte dimensies maar 1 dimensie groot ..
    • het is nu ook duidelijk dat de link tijd 0 ofwel tijdloos in de vierde dimensie met tijd in de derde dimensie enkel mogelijk is door kwantumeenheden (zijn kleinste eenheden) in de derde dimensie

    (15/08/17) Ik zie nu in dat ik de locale tijd 0 ofwel tijdloos etc. beter moet toelichten omdat dit niet duidelijk genoeg hoeft te zijn.
    Ik geef hieronder een overzicht van mijn gedachten (nu):
    • lokale tijd is, zoals ik denk, de tijd die een bewegende structuur (materie) ervaart zoals bijv. de aarde, dus zoals het klokje (de beweging) op onze planeet tikt, een andere structuur die vanaf de aarde beweegt ervaart weer een andere lokale tijd met dezelfde klok, de tijd van de aarde maar vertraagd etc. zoals in de relativiteitstheorie beschreven, tijd is een vorm van tegenwerking
    • de eerste structuren (materie) sinds de oerknal, zoals ik denk, zijn onmiddellijk ontstaan uit de vierde dimensie en hebben een eerste lokale tijd ongelijk 0 gekregen vanaf het moment dat ze bestaan, om die reden zijn ze vanaf het eerste moment in beweging
    • zoals ik denk, zijn alle elementaire deeltjes (deeltjes uit een structuur), deeltjes geprojecteerd uit de vierde dimensie in de eerste structuren, en hebben de lokale tijd 0 ofwel tijdloos indien ze niet tot een structuur (materie) behoren, dus net zoals de vierde dimensie zelf zijn ze tijdloos en waarschijnlijk nemen ze ook geen ruimte in beslag
    • zodra ze tot een structuur gaan behoren, zoals ik denk, nemen ze ruimte in beslag en nemen ze de lokale tijd van de structuur over, dus als een tweede deeltje zou bewegen vertrekkende vanuit het eerste deeltje blijft ook de lokale tijd van dat tweede deeltje gelijk aan dat van de structuur, dus tijd blijft in de gehele structuur gelijk voor alle deeltjes
    • een lichtdeeltje (foton) is uitzonderlijk, deze heeft de lokale tijd 0 ofwel tijdloos van de vierde dimensie en nog steeds de lokale tijd 0 ofwel tijdloos in beweging in de derde dimensie, er kan geen beweging meer ontstaan vanaf een foton, omdat een lichtdeeltje geen tegenwerking ondervind (het heeft geen massa) en ook geen krachten ondervind heeft het in ruimte de hoogste constante snelheid mogelijk, het is altijd in beweging met de lichtsnelheid (ik denk omdat dit in ruimte is ingekapseld, bij beweging is de maximale mogelijke afstand per (tragere) tijdseenheid gelijk aan c voor een waarnemer, daarom is c de lichtsnelheid, dit zou dan tevens een link zijn tussen tijd en ruimte. Ruimte bestaat uit vectoren die locaties zijn en dus ook projecteerbaar vanuit de vierde dimensie. Dus je zou kunnen schrijven, door de projectie van energie verhoudingen uit de vierde dimensie ontstaat tijd en ruimte, en kan ruimte zich uitbreiden met maximaal de lichtsnelheid voor de waarnemer. Het zijn kleine stapjes maar voor mij een goede start voor het inzicht!)
    • ook al is tijd dus emergent binnen een structuur, is de verstrengeling tussen deeltjes een tijd 0 ofwel tijdloos verbinding die via de vierde dimensie verloopt (hoe de werkelijkheid ook is, het zal wel wiskundig moeten kloppen t/m de vierde dimensie)
    • zijn er dan helemaal geen geïsoleerde niet lichtdeeltjes met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos in de derde dimensie, misschien niet zoals ik denk, bedenk dat experimenten met deeltjes altijd in groepsverband gebeuren (dus structuren), ook in CERN (deeltjesversneller). Ik denk dat zo'n deeltjes met lokale tijd 0 ofwel tijdloos geen ruimte en tijd hebben, zich in de vierde dimensie bevinden en nog niet geprojecteerd kunnen worden in de derde dimensie (bijv. zich loodrecht op de derde dimensie bevinden).
    • gedurende mijn studie moet ik ontdekken wat er niet of wel klopt van mijn gedachten, zonder eigen gedachten was ik nooit aan deze studie begonnen

    (13/09/17) Hoe zou je ruimte kunnen zien?
    Zoals ik denk nu. Elementaire deeltjes hebben noch tijd noch ruimte in de vierde dimensie, maar krijgen tijd en ruimte (emergente eigenschappen) in structuren in de derde dimensie. Tijd wordt bepaald door de verhouding bewegingsenergie en totale energie (= massa). Via moleculen in structuren krijgt alles zijn eigen vorm. In beweging of het enkel bewegend in de ruimte aanwezig zijn, krijgen elementaire deeltjes en dus structuren ruimte. Lichtdeeltjes (fotonen) hebben ook in de derde dimensie ofwel ruimte een lokale tijd 0 ofwel tijdloos, maar krijgen ook ruimte in beweging of het enkel bewegend in de ruimte aanwezig zijn (lichtdeeltjes hebben enkel bewegingsenergie en geen massa). Ruimte eenheden (kwanta) hebben ook geen ruimte in de vierde dimensie en zijn ook niet in beweging in de derde dimensie, maar zijn wel allen verstrengeld met elkaar (volgens de laatste zienswijze in de natuurkunde) in de derde dimensie. Doordat ruimte eenheden ontstaan aan de rand van de ruimte, kan door de verstrengeling de gevormde ruimte blijven bestaan in dat proces. Mogelijk zijn er gaten aanwezig in de ruimte die soms worden opgevuld waardoor het lijkt alsof er ruimte bijkomt. Bij bewegende structuren en door "zwaartekracht" golven lokaal, treedt er lengtecontractie in die structuren op voor waarnemers. Dan wordt dus de vorm verandert voor die waarnemers (enkel een visueel effect). Zoals ik denk zie ik een model van vectoren in de vierde dimensie die onmiddellijk (tijdloos) verandert t.g.v. een nieuwe situatie bijv. in onze 3 dimensies. Het kan zijn dat die vierde dimensie enkel bestaat omdat onze 3 dimensies bestaan om het wiskundig kloppend te maken, anders was er niets in het totale model, mogelijk is het niets uit balans. Dus steeds als er iets beweegt in onze 3 dimensies wordt het model in de vierde dimensie tijdloos aangepast. Als je natuurkundig of wiskundig kunt omschrijven wat dat model tijdloos doet aanpassen, begrijp je meer van het begrip ruimte, dus wat ruimte is.

    (20/09/17) Tijd is emergent, onze ruimte is tijdloos!
    Nu wordt eigenlijk met dit redeneren plotseling alles logischer. Uit het bovenstaande volgt dat alle ruimte eenheden dus tijdloos zijn en dat de energieverhoudingen aangeven voor zo'n ruimte eenheid hoe lang een structuur in een ruimte eenheid verblijft (is snelheid). Ruimte eenheden zijn verstrengeld met elkaar en vormen dus een tijdloze ruimte (dat is de eerste laag waarover ik al heb geschreven). Dus zowel de vierde als de derde dimensie zijn tijdloos, dat is ook gemakkelijker te begrijpen. De tweede laag waarover ik heb geschreven, zijn in feite de functies van die ruimte eenheden. Bijv. een structuur kan pas bewegen als alle ruimte eenheden met elkaar samenwerken nl. de gehele structuur moet op hetzelfde moment 1 ruimte eenheid verplaatsen, dus elke ruimte eenheid moet de energieverhoudingen van de gehele structuur kennen. Bij lichtdeeltjes (fotonen) gaat het enkel over bewegingsenergie en is die verhouding altijd 1. Bij verstrengelde deeltjes hebben mogelijk die ruimte eenheden ook een functie om tijdloos info uit te wisselen. En mogelijk hebben die ruimte eenheden ook een functie om elementaire deeltjes een vorm te geven als ze een structuur vormen dus weer reageren op die energieverhoudingen (vector hologram met info uit vierde dimensie), maar nu enkel op bewegingsenergie net als bij lichtdeeltjes (fotonen). Hoe sneller een structuur is, hoe meer bewegingsenergie nodig en hoe meer dat hologram moet worden geprojecteerd. Dat alles abstract in elkaar zit, zal wel duidelijk zijn. Het lijkt wel geprogrammeerd! Dus elke locatie in de ruimte is tijdloos zolang er geen materie aanwezig is, dan geldt de lokale tijd van die materie op die locatie (kan een klok zijn). De functies in een ruimte eenheid zijn natuurlijk functies uit de vierde dimensie. Ook al zouden er geen ruimte eenheden bestaan, dan klopt dit verhaal ook, het zijn slechts verbanden die we zoeken, snappen doen we niets! Bijv. tijd ontstaat lokaal in de derde dimensie als bewegingsenergie en totale energie samenvallen (geprojecteerd uit de vierde dimensie), als die in de vierde dimensie niet samenvallen blijft daar de tijd 0 ofwel tijdloos. Het is het vinden van vectoren modellen in de vierde dimensie die geprojecteerd al de eigenschappen in de derde dimensie vormen, inderdaad complexe modellen! Misschien is ruimte of zijn ruimte eenheden ook gewoon (stationaire) deeltjes waarmee de elementaire deeltjes reageren (tijdelijk), net zo vreemd / gewoon als gewone deeltjes. Er valt toch niets te begrijpen! Dus ruimte kan bestaan zonder tijd, tijd (in/op) materie creëer je door bewegende materie toe te voegen aan die lege ruimte. Dus lege ruimte is tijdloos, en zelfs een lege ruimte enkel gevuld met licht is nog steeds tijdloos (lokale tijd is 0). Dat bewijst ook het feit dat er een ingekapselde constante c is in de ruimte waardoor de snelheid van het licht c is. Echter een snelheid is enkel meetbaar met een klok en dan heb je eerst materie nodig.

    (22/09/17) Is het niets uit balans?
    Voorbeeld tijd structuur in 1 dimensie

    Figuur 0.2B Voorbeeld tijd structuur in 1 dimensie
    Stel dat de derde dimensie waarin wij leven een sub lineaire vector ruimte W is (die "pijltjes") van de vierde dimensie en dat elke vector A in die vierde dimensie een tegen vector heeft -A waardoor het totaal 0 blijft, maar dat enkel vector A wordt geprojecteerd in die derde dimensie W. Dus -A wordt niet geprojecteerd in de vierde dimensie, dan zou je dus kunnen zeggen het totaal is 0 maar toch is het uit balans. En alle projecties van vectoren -A hoeven dus geen parallelle sub lineaire vector ruimte te vormen (of een vorm van parallelle wereld). In figuur 02.B heb ik weer een voorbeeld gemaakt (zie ook 02.A) alsof we in 1 dimensie leven (lijn) om het weer begrijpelijker te maken. Dan zie je daar een structuur met geprojecteerde bewegingsenergie ek en totale energie et (twee samenvallende vectoren) die de lokale tijd vormen van die structuur in die dimensie. In de tweede dimensie (het vlak) zie je ook de vectoren ek en et die niet samenvallen, dus de tijd blijft daar 0, en samen met de tegen vectoren blijft alles 0. Als er beweging is in de eerste dimensie, volgen de vectoren in de tweede dimensie waarbij de tijd steeds 0 blijft.
    Maar als je dit alles in de vierde dimensie zou voorstellen zou bijv. tijd daar ook wel mogen voorkomen voor zo'n structuur want dat alles heeft daar een andere betekenis dan in de derde dimensie, in de vierde dimensie is alles informatie te noemen zoals bijv. ook de informatie voor een vector hologram die een structuur vorm geeft door projectie uit de vierde dimensie. Op deze manier stel ik mij de complexe vector modellen voor die onze wereld vormen!
     
    (23/09/17) Mijn VOORLOPIGE tijd 0 ofwel tijdloos eindconclusie (natuurkundig)! Het hangt er allemaal vanaf wat waar is in mijn denken sinds 2011 (zie hierboven). Het begrip emergent van de Nederlandse natuurkundige Erik Verlinde heeft wel meer ideeën opgeleverd. Zoals ik denk nu, bestaat er geen tijd in onze lege ruimte (tijd 0 ofwel tijdloos) maar enkel tijd daar waar materie is. Dus iedereen in beweging heeft zijn eigen klokje al tikt dat vrijwel gelijk. Geen tijd in een locatie zal niet controleerbaar zijn omdat je zonder klok in een locatie in de ruimte geen tijd kunt meten. Maar alle tijdloze ruimte eenheden achter elkaar levert een tijdloze ruimte op. Beweging van materie gebeurt in tijdloze ruimte. Dus er bestaan ook geen zgn. velden in de ruimte die voor die tegenwerking (tijd) zorgen, maar zoals ik denk, komt tijd uit de vierde dimensie (projectie van verhouding bewegingsenergie en totale energie). Maar of die tegenwerking (tijd) nu uit de vierde dimensie komt, dus niets fysieks in de ruimte (derde dimensie), of van de Higgs velden (fysiek, waar ik nu dus niet meer in geloof) maakt in redeneringen niets uit zoals ik vaak de Higgs velden heb gebruikt in deze website. Dus in de vierde dimensie zijn vectoren modellen aanwezig die geprojecteerd onze wereld geven. Gevoelsmatig zou het mij niet verbazen, de wiskunde kennende, dat de vierde dimensie weer afhankelijk is van een vijfde dimensie etc. en dat mogelijk oneindige dimensies zijn. D.w.z. dat het begin van alles nooit te achterhalen zal zijn waardoor dingen zijn zoals ze zijn. Daarom denk ik niet aan toeval, daar zit alles te geniaal voor in elkaar. Als het wel toeval zou zijn, zou het ook gemakkelijker te verklaren zijn. Maar natuurlijk bestaat er wel toeval in onze wereld, zonder toeval zou het leven niet uitdagend kunnen zijn, we moeten het zelf doen. Persoonlijk zie ik het leven als een te nemen stap en ben daarom ook niet bang voor de dood.

    Maar ik ga natuurlijk door met mijn studie om mijn gedachten te kunnen controleren, maar ik denk eerlijkheidshalve in grote lijnen geen verrassingen meer tegen te komen (wel meer details). Afwachten, maar de Schröder vergelijking uit de kwantum mechanica blijft spannend! Ergens verwacht ik hiermee zeker weer nieuwe ideeën te krijgen. Het is al opmerkelijk dat de golffuncties zoals sinus en cosinus etc. overal opduiken in de wis- en natuurkunde, het balanceren om niets. Ik leer langzaam door tijdgebrek maar neem de tijd dus om de basis van alles goed te begrijpen. Met snel leren mis je dit vaak, helaas is het leven erg kort!

    Dus verstrengelde deeltjes hebben contact via een tijdloze verbinding via de vierde dimensie. De lokale tijd van elke bewegende structuur vertrokken vanuit een andere bewegende structuur, is enkel afhankelijk van de snelheid, dus bij dezelfde snelheid is de verhouding bewegingsenergie en totale energie voor alle structuren gelijk, groot of klein. Zo is de lokale tijd van de eerste structuren te verklaren bij de oerknal (structuren komende uit het niets ofwel de vierde dimensie, zonder oer"knal" kan er geen tijd bestaan). Omdat alle ruimte eenheden tijdloos zijn, kan er tussen alle structuren in de ruimte een tijdloos pad worden gelegd. D.w.z. dat er op de een of andere manier een verbinding kan worden gelegd via de vierde dimensie. Als iemand iets geniaals vindt om die te gebruiken kunnen er contacten worden gelegd met andere bewoners in de ruimte die minstens zo intelligent zijn!

    Maar omdat je nu weet dat de ruimte tijdloos is, kan het best zijn dat er een nog onbekende vector is in de derde dimensie die twee structuren met elkaar kan verbinden tijdloos (al geloof ik dat niet echt, fysieke zaken zijn voor de derde dimensie, niet fysieke zaken zoals informatie voor de vierde dimensie, zie voorbeeld hieronder)! We kennen al deeltjes verstrengeling en met zwarte gaten denkt men ook zoiets (maar niet tijdloos, men denkt aan wormgaten)!

    Dus samenvattend (ik ga niet steeds oude teksten aanpassen) hoe ik denk over tijd en ruimte nu: zowel de vierde (of hogere) en derde dimensie (ruimte) zijn tijdloos. Ruimte kan emergent zijn want dat geldt al na minimaal 2 eenheden. Geïsoleerde deeltjes of ruimte eenheden hebben geen ruimte en geen tijd en bevinden zich mogelijk nog in de vierde dimensie. Structuren hebben emergente ruimte (volume) en emergente tijd, dus tot op het kleinste niveau is er 1 tijd. Structuren bewegen dus in tijdloze ruimte. Structuren hebben emergente zwaartekracht en emergente energie. Ruimte eenheden zijn verstrengeld met elkaar want moeten samenwerken voor de beweging van een structuur.

    In dit document "What quantum mechanics describes is discontinuous motion of particles" van Chinese onderzoekers op de tweede webpagina (zoek op tekst) worden waarschijnlijk ruimte eenheden (kwantum eenheden) bewezen. Ik kan dit nog niet lezen omdat ik net niet ver genoeg ben met mijn studie, maar ook dit document vind ik spannend!

    Wat gedachten (04/10/17), alles begint met gedachten, bewijzen en inzicht volgen pas jaren en jaren later (indien juist) .. Ofschoon ik alle onderwerpen nog niet ken, wel de wiskunde nu, het Chinese document hierboven nog niet kan lezen door gebrek aan voldoende kennis, was ik wel aan het nadenken waarom volgens dat document een deeltje discontinue zou bewegen (dus van ruimte eenheid naar ruimte eenheid ofwel kwantum eenheid genoemd) maar een structuur niet (beweegt vloeiend ofwel continue). Ook is het nog onduidelijk dus voor mij of alles in het document klopt. Maar toch heeft dat ideeën opgeleverd over het geheel. De relativiteitstheorie beschrijft de wetten voor structuren (macroscopisch). De kwantum mechanica beschrijft de wetten op deeltjes niveau (microscopisch) die wel uiteindelijk de wetten van de relativiteitstheorie moeten verklaren (macroscopisch = totaal microscopisch). Dan heb je nog de snaartheorie waarvan ik enkel weet dat men een deeltje daar voorstelt als een trillend snaartje, en dat gaf weer ideeën. In de wiskunde is bekend dat de beweging van een trillende snaar (daar is het idee mogelijk van de snaartheorie mee begonnen) bestaat uit een optelsom van basisbewegingen uit een oneindig aantal dimensies met 1 basisbeweging per dimensie. D.w.z. dat je geen begin kunt bepalen. Dit wordt een lineaire vectorruimte genoemd in de wiskunde en dit komt vaak terug bij diverse onderwerpen in de natuurkunde. Zijn alle dimensies gelijk voor dat soort vectorruimten, ik denk het niet, omdat bijv. iedere basisbeweging van een trillende snaar tweedimensionaal is, dus een eerste dimensie is daar anders dan van de ruimte (is een lijn). We hebben allemaal problemen met wat ruimte en met wat tijd is (beweging). Net zoals bij die trillende snaar kunnen dit weer allemaal optelsommen zijn van oneindig aantal stukjes ruimte of tijd uit een oneindig aantal dimensies, vandaar dat je nooit een begin zal vinden en er geen voorstelling van kunt maken. Het Chinese document bewijst dus dat er ruimte eenheden bestaan en verder analyserend (zie boven) dat de ruimte tijdloos is. Als beweging niet door onze (tijdloze) ruimte wordt bepaald, kan de beweging op structuur niveau gewoon continue zijn (dus niet van ruimte eenheid naar ruimte eenheid, maar vloeiend), immers wordt door hogere dimensies bepaald. Een kwantum eenheid wil dus nog niet zeggen in het algemeen dat het de kleinste eenheid is. Emergente tijd komt dus uit de materie zelf (structuren) en heeft dus met de projectie van energie te maken uit een hogere dimensie. Dus het gehele geheim van de natuur is opgeborgen in deeltjes via eigenschappen, die emergent optreden in structuren (energie, massa, zwaartekracht, ruimte en tijd). Energie zal wel de basis vormen. Deeltjes kunnen ook door golven worden voorgesteld. Mogelijk zijn al die eigenschappen op de een of andere manier opgeslagen in die golfbeweging, en bestaat die golfbeweging weer uit basisgolven uit een oneindig aantal dimensies etc. D.w.z. er is van niets een voorstelling te maken zoals we gewend zijn. En ik denk ook, zoals al bekend hoe ik denk, dat energie gewoon een getal is, en geen fysieke krachtbron. Maar de wet van behoud van energie ken ik, wij moeten dus zelf beslissen hoe we die "energie" gebruiken of hergebruiken. Is alles toeval? (ik weet dat het populairder is om te roepen dat alles toeval is) (08/10/17) Zou je "zwaartekracht" nu ook kunnen verklaren (ongeveer, mogelijk niet exact)? Mogelijk zijn dus alle structuren in de ruimte tijdloos met elkaar in verbinding omdat de ruimte tijdloos is. Dit is mogelijk weer een ander soort verbinding dan met deeltjes verstrengeling (mogelijk door de mens veroorzaakt). Het zou best kunnen dat er een streven bestaat in de natuur afstandsafhankelijk (en via de vierde dimensie), om in de richting van de grootste totale energie te bewegen omdat die dichtbij het gemiddelde ligt van beiden, mogelijk door de tijdloze verbinding. (19/10/17) Dus zwaartekracht zou mogelijk een streven kunnen zijn van de natuur om na de oerknal weer 1 geheel te willen vormen! Als bijv. een structuur de aarde verlaat met een bepaalde snelheid is er extra bewegingsenergie nodig omdat de lokale tijd op die structuur langzamer gaat, dit is tegengesteld aan dat streven dus kost extra bewegingsenergie dan in de normale situatie ergens in de ruimte ver van grote massa's. Energie die benodigd is kost kracht. Eigenlijk kost dit bewegingsenergie van de aarde, waardoor zijn lokale tijd iets sneller gaat. Andersom als een structuur dichtbij de aarde komt wordt dat streven groter richting aarde te bewegen. Het onttrekt door dat streven bewegingsenergie van de aarde door de tijdloze verbinding en de lokale tijd van de structuur gaat langzamer, komt nog dichter bij de aarde en de structuur onttrekt nog meer bewegingsenergie en versnelt. Hier komt geen kracht aan te pas want is gratis verkregen bewegingsenergie. Zou de structuur op de aarde vallen, komt de bewegingsenergie weer terug. Scheert de structuur net langs de aarde, kost dit weer extra bewegingsenergie en wordt aan de aarde teruggegeven door die tijdloze verbinding. En bijv. een stilstaande klok boven de aarde loopt minder langzaam dan op aarde. Omdat dat streven boven de aarde minder sterk is dan op aarde, is er minder bewegingsenergie gebruikt. En zoals ik denk verandert de lokale tijd even met een gravitatiegolf, dus een gravitatiegolf moet dan weer positieve / negatieve bewegingsenergie hebben en in staat zijnde de lokale bewegingsenergie even te beïnvloeden waardoor het visuele verschijnsel lengte contractie optreed waarneembaar door apparatuur die de waarnemer is in dat geval. Wat kan tijd 0 ofwel tijdloos ook zijn? Omdat tijd een energieverhouding is, kan daar waar geen tijd is, mogelijk veel energie aanwezig zijn en in kwantum of ruimte eenheden eventueel. Rest van het bovenstaande verhaal blijft onveranderlijk, mogelijk dat bij het vallen door zwaartekracht energie uit de omgeving wordt opgenomen en later weer wordt teruggeven eventueel. De lokale tijd van licht is 0 en heeft enkel bewegingsenergie, dus licht zou door een veld met 1 soort energie kunnen reizen. De oerknal is de moeder aller bewegingen en daarmee is tijd begonnen en die niet meer gestopt kan worden, en alle andere bewegingen met tijd stammen daar vanaf. (15/10/17) Dus de relativiteitstheorie geldt niet voor deeltjes, enkel voor structuren! De ruimte is dus tijdloos, lichtdeeltjes zijn tijdloos en gewone deeltjes (materie) zijn ook tijdloos want "bewegen" in tijdloze ruimte. Tussen tijdloze deeltjes bestaan tijdloze verbindingen zoals bij verstrengeling (logisch). Dat tijd binnenin een structuur bestaat is wel begrijpelijk, zet massa binnen een structuur om naar bewegingsenergie en de tijd van de structuur zal trager verlopen. Terug naar deeltjes niveau. Dus onafhankelijk van de snelheid van een deeltje kan de lokale tijd van het deeltje niet veranderd worden want is steeds 0 (net zoals bij licht), een deeltje draagt enkel bij aan de lokale tijd van de gehele structuur. Dus de natuurkundige wetten op deeltjes niveau zijn anders dan op structuurniveau. De snelheid van licht heeft enkel betekenis op structuurniveau (materie), binnen die structuur en dus die bijbehorende tijd, kan een andere structuur met langzamere tijd enkel de snelheid van het licht benaderen. De lichtsnelheid wordt dus steeds binnen een structuur geregeld en heeft altijd een vaste waarde c (ook geregeld vanuit de vierde dimensie). De lokale tijd van het licht is 0, maar de lichtsnelheid hoort bij de lokale tijd van een structuur. Verschil tijdloos en tijd? Een structuur heeft dus tijd en kan maar op 1 locatie tegelijkertijd zijn in tijdloze ruimte. Deeltes zijn tijdloos en kunnen daardoor eventueel op meerdere locaties tegelijkertijd aanwezig zijn in tijdloze ruimte. Nu snap ik dat experimenten om dit met structuren te proberen nooit zullen slagen. Met Lorentz / Einstein heeft het vele jaren geduurd om langzamere tijd te begrijpen, natuurkundigen zijn ook gewone mensen met een bepaald wereldbeeld, het tijdloze zal ook weer enige tijd duren. Maar er is niets te begrijpen in de natuurkunde (dat zei een natuurkunde leraar al eens), het zijn slechts verbanden die gevonden worden die het nieuwe wereldbeeld geven! (22/10/17) Aanvullend: dus extra bewegingsenergie benodigd voor eventuele bewegingen van deeltjes (bijv. via temperatuurverhoging) of bewegingsenergie onttrekken uit deeltjes (bijv. via temperatuurverlaging) heeft geen invloed op de tijd van een structuur en dus op de bewegingsenergie van een structuur. In de laatste situatie komt dan op de een of andere manier toch het tijdloze karakter van deeltjes tevoorschijn, het is op meerdere plaatsen tegelijkertijd te lokaliseren. Dus op de een of andere manier zijn dit gescheiden processen, het tijdloze en de bijdrage aan tijd aan de structuur. (01/11/17) Universele tijd, gelijktijdigheid en het tijdloze. Ik weet nog niet precies hoe anderen tegen de relativiteitstheorie aankijken (kom ik in mijn studie wel tegen, maar zelf zie ik sommige zaken "anders" denk ik), maar als een tweede structuur beweegt vanaf een eerste structuur (maar 1 beweegt er extra i.v.m. het gevolgde pad t.o.v. de oerknal en dit is hier de tweede structuur) dan gaat de lokale tijd op de tweede structuur (een echte klok aanwezig op die tweede structuur) daar langzamer met een factor die bij het snelheidsverschil tussen die twee structuren hoort, die snelheid is dan wel weer bepaald in de lokale tijd van de eerste structuur. Als er andersom een derde structuur vanaf de tweede structuur richting eerste structuur zou bewegen met hetzelfde snelheidsverschil, maar nu in de langzamere lokale tijd van de tweede structuur, zou de vertragingsfactor identiek zijn, dus de lokale tijd van de derde structuur nog langzamer verlopen. Vanuit de tweede structuur, de lokale tijd en het snelheidsverschil kennende (in de lokale tijd van de tweede structuur) kun je de snellere lokale tijd van de eerste structuur berekenen, het snelheidsverschil in de lokale tijd van de eerste structuur is hetzelfde. Dit klopt ook in energieverhoudingen denkende, elke (extra) beweging kost meer bewegingsenergie, de richting is onbelangrijk. Dit alles beredeneerd als een waarnemer die "stilstaat" in een omgeving waar de lokale tijd van de eerste structuur geldt. Elke andere waarnemer ziet niet de echte lokale tijd, maar een lokale tijd als een structuur vanuit zijn / haar locatie zou bewegen. Dit even ter verduidelijking hoe ik tegen de relativiteitstheorie aankijk volgens de Lorentz vertragingsfactor. Als je groepen van punten van alle structuren met omgerekende loklae tijden tijdloos met elkaar verbindt, bijv. via een verstrengelde verbinding, dan kun je letterlijk van gelijktijdigheid spreken (volgens mij). En dat is enkel mogelijk denk ik, als er een universele tijd bestaat, en die bestaat denk ik. De oerknal heeft alle structuren eenzelfde constante snelheid gegeven al hoeft dat niet eens, mag ook uit verschillende snelheden bestaan, dus hebben allen een verhouding bewegingsenergie en totale energie gekregen, die bij een bepaalde lokale tijd hoort. Als je van 1 zo'n structuur en in zijn lokale tijd uitgedrukt de snelheid zou bepalen t.o.v. het punt van de oerknal, zou je de beginnende snellere universele tijd kunnen bepalen waar alle langzamere lokale tijden door tig bewegingen vanaf stammen. Echter dit kan door de moeilijkheidsgraad onmogelijk zijn, maar deze bestaat dan nog wel (noem deze gewoon x). (16/10/17) Nogmaals samenvattend (zoals ik denk natuurlijk) Tijd kan universeel zijn omdat het omgerekend kan worden tussen bijv. bewoonde werelden of andere structuren (bijv. een tafel) met andere snelheden. Tijd is ontstaan tijdens de oerknal en is emergent (enkel een groep van deeltjes kent tijd). Dus enkel structuren kennen tijd zoals bijv. die bewoonde werelden of andere structuren (bijv. een tafel) die allemaal door het heelal reizen sinds de oerknal. Deze tijd is goed genoeg voor het dagelijkse leven. Echter op deeltjes niveau schijnt er geen tijd te bestaan, de ruimte schijnt tijdloos te zijn, maar deeltjes dragen wel bij aan emergente eigenschappen zoals tijd etc. aan de structuren waartoe zij behoren, binnen structuren bestaat er maar 1 tijd. Structuren reizen dus door een tijdloze ruimte. De relativiteitstheorie geldt enkel voor structuren. Deeltjes geven tijd aan structuren via de vierde dimensie want de ruimte is tijdloos (geen tegenwerking). Dit betekent dat eventuele "bewegingen" van deeltjes anders beredeneerd moet worden. Zij bewegen volgens 1 tijd binnen een structuur, ze zijn tijdloos, en de snelheid van een deeltje heeft geen invloed op de tijd. Dus de relativiteitstheorie geldt niet op dit niveau. Zo nu ga ik voorlopig weer studeren en laat dit onderwerp even rusten. Ben toch wel benieuwd later naar de snaartheorie want ik heb wel geleerd dat je niets moet willen begrijpen! Intussen is ook de goudkoorts in de ruimte losgebroken .. (een laatste idee weer verwijderd, variaties in tijd vallen niet op, maar wel in zwaartekracht) .. (26/11/17) Complexe getallen beter uitgelegd, hoop ik. Veel mensen hebben soms / vaak problemen met complexe getallen, ik ook soms, en dan is het beter een korte samenvatting te maken die je steeds weer terug kunt lezen wat de betekenis is van complexe getallen op momenten dat je twijfelt. Want zonder die goed begrepen te hebben is natuurkunde (vooral de kwantum mechanica) ook moeilijk te begrijpen. Het bestaan van complexe getallen bewijst eigenlijk al dat alles in de natuur door vectoren (die pijltjes) wordt bestuurd. M.b.v. complexe getallen kun je "getalsmatig" berekeningen uitvoeren op vectoren zonder grafisch bezig te zijn met die vectoren (bijv. een pijltje eindigend in (3,4) kan geschreven worden als complex getal 3 + 4.i, maar een vector exact door een complex getal voorstellen geldt enkel voor de eerste twee dimensies, dus een vector bijv. in 3 dimensies kan niet door een complex getal worden voorgesteld, wel kan een vector vanuit de eerste twee dimensies m.b.v. complexe getallen worden omgezet naar die 3 dimensies). Maar je kunt met complexe getallen binnen een dimensie enkel vectoren naar 1 dimensie hoger omzetten. Stel dus je rekent met complexe getallen in de eerste dimensie, dan kun je vectoren in de eerste dimensie enkel omzetten naar vectoren naar de eerste twee dimensies (1 dimensie hoger). Reken je in bijv. 8 dimensies, dan kun je vectoren met complexe getallen omzetten naar max. 16 dimensies etc. Functies met vectoren moet je zien als wat de resultaat vector (y) is van die functie, voor iedere willekeurige vector (x). Als je functies hebt, zoals geleerd in de basis wiskunde, dan zie je gewone getallen x waarvoor een waarde y bestaat. Als je nu die gewone getallen x beschouwt als een subset van vectoren die op de x-as liggen, dan zijn de bijbehorende waarden y, de resultaat vectoren in deze functie. Maar als je andere willekeurige vectoren niet liggende op de x-as als x neemt, krijg je vele resultaat vectoren meer in die functie. Dus met gewone getallen zie je in een grafiek (x en y as) maar een deel van die functie. Volgens de natuurlijke wiskunde heeft bijv. een functie met kwadraten van x altijd 2 oplossingen waarbij y 0 is. Maar sommige functies hebben 0 oplossingen met gewone getallen. Maar dan blijken er toch 2 oplossingen te zijn met complexe getallen. M.a.w. die functie levert de resultaat vector 0 op (y) voor 2 vectoren x die niet op de x-as liggen. Het moet dus nu duidelijk zijn dat functies in de natuur betrekking hebben op vectoren. Wil je bijv. complexe oplossingen voor zo'n functie tezamen met die functie zelf zien in 1 beeld, dan kopieer link: "http://blog.mrwaddell.net/archives/339". Maar dit is allemaal zuivere wiskunde, in de natuurkunde moet het ook een betekenis hebben. Je kunt in elke dimensie eenzelfde functie hebben maar toch met een andere betekenis. Stel je gebruikt zo'n functie voor financiële berekeningen met gewone getallen. Dan ben je met vectoren bezig in de eerste dimensie (net zoals bijv. energie), voor iedere vector x is er een vector y maar in 1 dimensie (waar vectoren maar 2 richtingen hebben, positief en negatief, maar m.b.v. een grafiek met x en y-as in 2 dimensies dus, is dit beter visueel te maken). Dat zo'n functie dan ook complexe oplossingen kan hebben voor y = 0, heeft enkel betekenis als zo'n functie gebruikt zou worden in 2 dimensies waarbij x en y vectoren kunnen zijn in alle richtingen bijv. krachten. Snelheden kunnen in de relativiteitstheorie niet als vectoren worden opgeteld, maar het resultaat is nog steeds een vector (heeft waarde en richting), maar snelheden vormen geen zo genoemde lineaire vectorruimte meer. In berekeningen met complexe getallen zie je vaak constructies als bijv. ei . θ, maar dit is gewoon een andere schrijfwijze voor cos θ + i . sin θ (θ is een hoek in radialen), met die e machten kan dus gemakkelijker gerekend worden. Uit de rekenregels voor complexe getallen zijn deze constructies ontstaan en bestaan uit onderdelen die uit de rekenwereld van gewone getallen komen. Dus beschouw die als rekentrucjes. (04/12/17) Welke gedachten kloppen nu in de relativiteitstheorie en wat klopt er volgens mij nog niet in de relativiteitstheorie (of klopt misschien wel maar kan ik dat niet goed vinden)? 1) Ik denk al jaren vanuit de Lorentz formule dat de tijd steeds langzamer gaat als er vanuit een bewegend object een ander object beweegt, maar had nog nooit gecontroleerd of het klopt dat het gevolgde pad niet belangrijk is, m.a.w. als twee objecten via andere gevolgde paden weer samen 1 worden, dus dezelfde snelheid hebben vanuit een waarnemer gezien, dat de tijdsvertraging weer bij beiden gelijk is. En dat klopt gelukkig, met voorbeelden en berekeningen gecontroleerd (Wiki, het optellen van relatieve snelheden). Je zou denken dat de uiteindelijke vertragingsfactor een vermenigvuldiging zou zijn van alle vertragingsfactoren van de gevolgde paden maar er komt nog een factor bij. En die factor is gerelateerd aan de formule voor de eindsnelheid gezien vanuit de waarnemer. Dus al mijn schrijven is gelukkig niet voor niets geweest, want als het niet zou kloppen heb je er niets aan. Maar dit heeft niets met de lokale tijd van die objecten te maken, die kan nog steeds verschillend zijn, denk aan iemand staande op het perron, en een mannetje bovenop een rijdende trein lopende in tegengestelde richting, beiden kunnen "stilstaan" voor een waarnemer op het perron, maar beiden hebben een andere lokale tijd (waarnemer heeft lokale tijd A, die iemand op het perron heeft lokale tijd A, het mannetje op de trein heeft lokale tijd B te zien op zijn horloge, de vertragingsfactor voor het mannetje en die iemand op het perron berekend vanuit de waarnemer is 1 want het snelheidsverschil is 0). 2) Ook denk ik al die jaren dat anderen in de relativiteitstheorie denken dat als twee objecten A en B van elkaar weg bewegen, dat de klok in beide objecten A en B trager gaat lopen vanuit de ander gezien. En dat klopt niet denk ik, als men dat inderdaad denkt. Er is maar 1 object van beiden dat gezien vanuit de gevolgde paden sinds de oerknal werkelijk extra beweegt (tenzij beide objecten evenveel bewegen vanuit de oerknal bezien). Het object B wat extra beweegt, daar gaat de klok echt langzamer lopen met vertragingsfactor F. Bij het andere object A loopt de klok nog steeds hetzelfde. Als er vanuit B een object C beweegt richting object A, dan pas loopt de klok langzamer op C met dezelfde vertragingsfactor F als de snelheid vanuit B gezien dezelfde snelheid zou hebben van B vanuit A gezien. De echte tijd is dus de lokale tijd van een object, maar waarnemers zien andere tijden vanuit hun lokale tijd gezien, zij zien die tijd in berekeningen alsof het bijbehorende object vanuit hun eigen locatie is vertrokken. De echte lokale tijd doet er eigenlijk ook niet toe voor objecten die je zelf niet in beweging hebt gebracht, het gaat om de reistijden van andere objecten of signalen tussen naar/van dat object en jijzelf voor berekeningen. En de lokale tijd is pas echt verschillend bij zeer grote snelheidsverschillen die we in ons dagelijks leven en in de ruimte om ons heen niet ervaren. Nogmaals met lokale tijd bedoel ik niet de stand van een klok maar het ritme van de klok (snel of langzaam voor "onze" 1 seconde). (04/12/17) Massa is energie, maar tijd is een energie verhouding! Het is dus nu duidelijk volgens mijn gedachten dat de tijd voor bewegende objecten ontstaan vanuit de waarnemer, de echte lokale tijd is. De tijdvertragingsfactor vanuit de waarnemer gezien hangt niet af van het gevolgde pad met tussensnelheden, maar is dezelfde berekend voor de snelheid van een object hemelsbreed gemeten vanuit de waarnemer, maar dit heeft niets met de echte lokale tijd te maken. Als de waarnemer nu het begin van de oerknal is met een lokale begintijd x, hebben alle objecten in de ruimte een lokale tijd afkomstig van begintijd x. Dus de lokale tijd is wel pad afhankelijk. Het doet me denken aan een lijnintegraal voor een kracht (is energie, een lijnintegraal is het totaal van stukjes langs die lijn, dus hier bijv. het totaal van stukjes kracht x weg) die afhankelijk van het gevolgde pad is. Lokale tijd zoals ik denk, is een verhouding van de bewegingsenergie en totale energie van een object (al eerder beredeneerd op deze pagina) sinds de oerknal. Deze verhouding is dus pad afhankelijk. Dus vanuit de oerknal bezien is de bewegingsenergie denkbeeldig voor te stellen als een kracht die een weg aflegt zolang een object nog geen constante snelheid heeft bereikt. De totale bewegingsenergie is pad afhankelijk. Hiermee is ook meteen duidelijk dat de lokale tijd langzamer gaat bij versnellen, maar weer sneller gaat bij afremmen (daarom kan het pad afhankelijk zijn). Aangezien ik denk dat de tegenwerking die tijd vormt, niet uit onze ruimte ofwel dimensies komt, is deze kracht een schijnkracht. Dezelfde schijnkracht als iemand die naar beneden valt, geen "zwaartekracht" schijnt te voelen, het heeft enkel met energie te maken. Andersom heb je een kracht nodig om van de aarde los te komen, maar in feite heb je enkel energie nodig. Aangezien ik geloof dat energie niets fysieks is, leven we in een soort schijnwereld die voor ons echt lijkt, maar dat maakt ook helemaal niets uit als je op je eigen manier van het leven kunt genieten! (19/12/17) Wat is het verschil tussen een waarnemer in het punt van de oerknal of ergens anders? Op andere locaties kan een waarnemer andere "stilstaande" objecten zien met dezelfde lokale tijd als de waarnemer zelf. Dit is niet mogelijk voor de waarnemer in het punt van de oerknal. Voor het begrip tijd moet alles in beweging zijn bij de oerknal, anders geldt volgens mij de relativiteitstheorie niet. Alle tijden verlopen langzamer dan in het punt van de oerknal.

    (28/09/17) Voorbeeld van verschil tussen iets fysieks (derde dimensie) en informatie (vierde dimensie)! Zoals ik denk natuurlijk. Dit is nu een mooie gelegenheid voor een eenvoudig voorbeeld. Dus ik geloof niet meer in fysieke Higgs velden in de derde dimensie die de tegenwerking leveren verantwoordelijk voor tijd (maar nog steeds bruikbaar in verklaringen). De ruimte is tijdloos, dus ruimte eenheden geven geen tegenwerking. Tijd voor materie (structuren) wordt bepaald door energieverhoudingen. Materie is fysiek in de derde dimensie (= totale energie) en bewegingsenergie is ook fysiek (bijv. een persoon die op een fiets rijdt). De vector modellen in de vierde dimensie zijn voorlopig nog onbekend die iets meer gedetailleerd over tijd kunnen geven. Dan zou je zelf een Higgs veld kunnen verzinnen bestaande uit een hoeveelheid informatie net zoveel als die energieverhoudingen (bewegingsenergie / totale energie). Die informatie geeft tegenwerking waardoor bijv. de lokale tijd langzamer verloopt als een structuur sneller gaat. Dus nu heb je iets uit de vierde dimensie vorm gegeven waardoor tijd beter begrepen kan worden dan enkel door energieverhoudingen.

    (08/01/18) Volgens mij zijn structurele (emergente) bewegingsenergie en lokale bewegingsenergie verschillende soorten energie! Ik had al wat gedachten (zie boven) maar door gebrek aan tijd duurt het wat langer de gedachten beter te formuleren. Met structurele (emergente) bewegingsenergie bedoel ik die bewegingsenergie die door (tijdloze) deeltjes via de vierde dimensie emergent wordt bijgedragen aan de structuur waartoe ze behoren. Met lokale bewegingsenergie bedoel ik de bewegingsenergie van bewegende deeltjes binnen een structuur. Deze bewegingsenergie ontstaat bijv. door temperatuur (in feite uitwisseling van energie), maar ook temperatuur is emergent, temperatuur bestaat niet voor 1 deeltje. De structurele (emergente) bewegingsenergie heeft invloed op de lokale tijd binnen een structuur (relativiteitstheorie). De lokale bewegingsenergie schijnt geen invloed te hebben op de lokale tijd, nl. als men de temperatuur flink verlaagt (rond 0 Kelvin) bewegen de deeltjes steeds minder en komt het tijdloze karakter van de deeltjes tevoorschijn, ze zijn op verschillende locaties tegelijkertijd zichtbaar terwijl ze toch met de bewegende structuur (sinds de oerknal) blijven meereizen. Of men al zo al denkt weet ik niet, ik denk het niet gezien de experimenten om ook een structuur tegelijkertijd op verschillende locaties zichtbaar te maken (wat volgens mij niet lukt omdat een structuur altijd tijd heeft). Dus de relativiteitstheorie geldt niet voor deeltjes, enkel voor structuren! Je gaat steeds meer denken dat deeltjes gewoon een bundeltje eigenschappen zijn uit de vierde dimensie .. hoe zo schijnwereld?

    (15/01/18) Wat is nu de relativiteitstheorie heel kort uitgelegd (zoals ik denk natuurlijk) en wat is het doel van deze website? (het lijkt of ik mijzelf vaak herhaal, maar zo'n samenvattingen tussendoor kunnen vaak helder zijn voor het begrip, ook voor mijzelf) Vanuit energie gedacht. Stel je hebt een constant bewegende structuur A in de ruimte (geen wrijving dus) in de vorm van een platvorm, met daarop een constant bewegende structuur B (bijv. een bol) die zich voortbeweegt volgens een repeterende standaard beweging. M.b.v. meer energie (want je ondervindt meer tegenwerking) kun je de structuur A (platvorm) met een hogere constante snelheid laten bewegen, die energie wordt ook deels verdeeld over structuur B (de bol) want ondervindt ook tegenwerking die overwonnen moet worden). Structuur B (de bol) zal dan langzamer gaan bewegen over dat platvorm omdat die repeterende standaard beweging langzamer gaat, nl. de bewegingsenergie die structuur B (de bol) al had voor de repeterende standaardbeweging levert door de tegenwerking minder beweging op. Zo'n repeterende standaardbeweging hebben we zelf geïntroduceerd en tijd genoemd, structuur B (de bol) kun je dan ook vervangen door een klok die langzamer gaat lopen. Wiskundig kun je dit aantonen omdat de snelheid van structuur B (de bol) gezien vanuit een waarnemer kleiner wordt (in zijn tijd), dus per saldo legt structuur B (de bol) minder meters af dan voorheen. Dit geldt voor alle soort bewegingen op het platvorm, alles gaat langzamer, behalve licht die altijd door alle waarnemers wordt gezien met dezelfde snelheid (maar gaat voor waarnemers op het platvorm ook langzamer, maar omdat de tijd langzamer gaat blijft de lichtsnelheid gelijk). Waarnemers zien visuele effecten zoals lengtecontractie (iets smaller zien) enkel gebaseerd op het snelheidsverschil tussen waarnemer en andere structuren, waarbij het niet uitmaakt wat nu echt beweegt t.o.v. elkaar. Dat licht steeds door elke waarnemer met dezelfde lichtsnelheid wordt gezien heeft te maken dat waarnemers een langere of kortere golflengte van licht zien wat op andere locaties is ontstaan. Samen met deze wiskunde en die over de zwaartekracht zijn er nog meer zaken afgeleid zoals bijv. het afbuigen van licht etc. En nu mijn doel! Qua logica heb ik nooit kunnen geloven dat alles toeval is, wel in onze wereld omdat er anders geen uitdaging zou kunnen bestaan, maar niet zeg maar voor de oerknal. Ik ben totaal niet godsdienstig, humanist in feite, maar ben ook niet stoïcijns blind door alles te ontkennen zonder kennis te hebben over alles. Ik probeer dus door het alledaagse heen te prikken en proberen aan te tonen dat niets is wat het lijkt. Zou alles wel toeval zijn, dan zou het helemaal niets uitmaken wat ik of wat anderen denken, niets zou er toe doen, dan zou leven niets anders zijn dan overleven (al je handelingen en gedrag zouden enkel daarop gebaseerd zijn, onbewust of bewust). Als ik zo simplistisch zou denken, zou ik nog geen seconde verder willen leven, 100% zinloos! Je zou dan een hoopje moleculen zijn met AI, maar het verschil tussen AI en een mens is bijv. dat AI duizenden plaatjes van een koe nodig heeft om deze te herkennen en een mens het plaatje maar 1x hoeft te zien, maar ik weet niet of AI op den duur het plaatje ook maar 1x hoeft te zien en of AI ooit zover zou kunnen komen dat het zichzelf de vraag stelt wie ben ik. Ik denk als je anderen zou kunnen overtuigen dat ons hele bestaan geen toeval is, je vanzelf een betere wereld kunt creëren (mogelijk het doel) omdat iedereen dan anders gaat denken en niet meer vooral met zichzelf bezig is. Dan worden vele problemen vanzelf opgelost. Ik probeer met deze website vooral jonge mensen te inspireren deze gedachtegang voort te zetten (zelf ben ik niet jong meer) om wetenschappelijk juist aan te tonen dat juist alles geen toeval is, om op die manier vanzelf een betere wereld te creëren. Ook is het belangrijk natuurkundige onderwerpen kort en duidelijk uit te leggen aan niet natuurkundigen, zodat iedereen kennis heeft van de wereld om zich heen. Zelf ben ik positief ingesteld en vindt de wereld stapje voor stapje beter gaan, maar dat kan door toenemende welvaart komen, het zou ineens ook weer om kunnen slaan omdat de mens van binnenuit nog steeds egocentrisch en egoïstisch is (al is dat volgens mij wel minder geworden)!

    Voorbeeld emergente energie is zowel massa als tijd

    Figuur 0.3 Voorbeeld emergente energie is zowel massa als tijd
    (15/01/18) Massa is energie en misschien is energie tevens tijd! Hierboven al beredeneerd dat tijd een energieverhouding is van bewegingsenergie en totale energie. Maar die totale energie zou je ook als bewegingsenergie kunnen beschouwen meegekregen met de oerknal en dus de lokale tijd bepaald. Dus de aangroei van deze energie vanuit de lokale tijd door extra beweging (bewegingsenergie), laat deze lokale tijd vertragen (tijdsdilatatie). En deze aangroei kan best minder zijn in verhouding tot de totale energie, het is maar net hoe alles in elkaar zit. Dus de oerknal geeft massa energie (of andersom) en veroorzaakt tijd, dus beweging is essentieel om alles te laten bestaan. Dus alles is te herleiden naar energie om het natuurkundig kloppend te maken, en energie is waarschijnlijk niets (een schijnwereld dus)! Dus bijv. bij de ontploffing van een atoombom komt er geen energie vrij uit deeltjes (maar representeren een structuur), maar bewegingsenergie uit een structuur (of structuren) waarvan het grootste gedeelte tijdens de oerknal is verkregen en een kleiner gedeelte door de extra beweging na de oerknal .. (03/02/18) Emergente energie is zowel massa als tijd (hoeveelheid versus dichtheid)! *) zie ook afleiding 12/08/17 hieronder. Ik wist al dat massa toeneemt als de totale energie toeneemt, massa is afhankelijk van de hoeveel deeltjes die een structuur vertegenwoordigd dus hoe groter een structuur hoe groter de massa. Volgens de afgeleide formule is lokale tijd ook afhankelijk van die energie. Hoe meer energie per deeltje hoe trager de lokale tijd verloopt, dus net andersom. Wordt dus de energie van een structuur verhoogd, dan neemt de massa toe (gewicht wordt de rustmassa genoemd), de energie per deeltje wordt hoger en de lokale tijd verloopt trager. Dus of nu een structuur groter of kleiner is, zolang elk deeltje dezelfde energie vertegenwoordigd, is de lokale tijd van beide structuren gelijk. (09/02/18) De energie van licht representeert geen massa en tijd, maar draagt mogelijk wel bij aan de emergente massa en tijd van de bijbehorende structuur, zodat de stelling dan ook blijft kloppen. Licht heeft geen massa en de lokale tijd van licht is 0. Licht ontstaat in een structuur (materie) en blijft aan die structuur verbonden (dat heb ik zo altijd begrepen met zgn. frames of reference) zolang het niet in een andere structuur wordt opgenomen. Dus de totale energie van die structuur blijft hetzelfde waardoor de massa en lokale tijd van die structuur gelijk blijft. De lichtsnelheid hoort bij de lokale tijd van die structuur. (20/02/18) Figuur 0.3 stelt een lichtmolentje voor. Dit molentje gaat ronddraaien als het geraakt wordt door zonlicht (alleen als de zon schijnt). Wat gebeurt er dan precies zoals ik denk ? De structuur staat stil en heeft dezelfde lokale tijd als de omgeving bijv. die van de waarnemer. Als de zon schijnt worden er energiepakketjes opgenomen, de massa van de structuur neemt toe en de lokale tijd gaat langzamer, de gemiddelde energie van alle deeltjes in die structuur is toegenomen, het molentje gaat daarom draaien (als de wrijving wordt overwonnen). Als de zon niet meer schijnt gaat alle extra energie op aan de wrijving en het molentje stopt en keert weer terug naar de massa en lokale tijd in begintoestand. Maar zowel waarnemer als het stilstaande molentje bewegen met grote snelheid door het heelal sinds de oerknal wat de lokale tijd bepaalt in "stilstand" (zoals ons klokje tikt). Wat valt hieraan te begrijpen, helemaal niets! Het zijn allemaal verbanden die we benutten in het dagelijkse leven om ons leven plezieriger te maken zoals bijv. onze vervoermiddelen. (24/02/18) Volgens mij kun je alle raadsels van tijd en massa oplossen door gewoon in energie te denken, bijv. de zwaartekracht .. maar er wel rekening mee te houden dat een waarnemer niet altijd de echte lokale tijd (ofwel energie) ziet .. Maar als de lokale tijd anders is, dan ziet men natuurlijk wel lengte contractie net zoals bij passerende gravitatiegolven. Nu moet ik weer een aantal gedachten gaan herhalen uit deze webpagina maar het past bij het onderwerp. Als twee structuren samen gaan, dan zal de lokale tijd van beiden gelijk worden als ze niet bewegen t.o.v. elkaar, dit samen gaan zal niet onmiddellijk plaatsvinden maar geleidelijk aan binnen een bepaalde zone. Dan denk ik dus aan de zwaartekracht, mogelijk het streven van de natuur weer 1 te willen worden na de oerknal. Als een kleiner object zich binnen die zone van een groter object bevind, dan ontvangt dat kleiner object (eigenlijk het object met de minste energie) tijdloos (denk aan teleportatie) een deel van de energie van dat grote object, hoe dichterbij hoe meer, tot ze samengaan. Daardoor neemt de massa en dus energie van dat kleine object steeds meer toe, denk aan klokken boven de aarde (ook in stilstand) die steeds langzamer lopen wanneer steeds dichter bij de aarde. Alle verleende energie van het grote object komt weer terug. Hoe meer energie dat grote object heeft, hoe meer energie er verhoudingsgewijs kan worden verleend aan dat kleine object, hoe groter de zwaartekracht. Daarom geloof ik ook niet meer in gekromde ruimte, alhoewel het best zou kunnen. Licht schijnt enkel visueel af te buigen in de buurt van hele zware objecten als zonnen, omdat licht heel weinig energie heeft, is de verleende energie door een zeer groot object (met veel energie dus) verhoudingsgewijs pas de moeite waard om visueel te kunnen afbuigen onder grote lichtsnelheid. Je zou dan denken dat afgebogen licht even helderder te zien is omdat het dan meer energie krijgt, eenmaal voorbij die zon wordt de energie weer teruggegeven om te ontsnappen. (26/2/18) Dus waarschijnlijk is het niet massa onderhevig aan zwaartekracht, maar energie (per deeltje). Dan zou je ook denken dat licht een lokale tijd heeft indien ook onderhevig aan zwaartekracht, maar de lokale tijd van licht is 0. Het zou dan best kunnen dat als licht meer of minder energie krijgt dat effect heeft op de emergente lokale tijd van de structuur waar dat licht is ontstaan. Maar energievermeerdering voor een structuur kan een ander effect hebben qua lokale tijd dan op licht. Maar het gaat hier dan wel op minieme veranderingen. (04/03/18) Gekromde ruimte. Omdat alles met grote snelheid door de ruimte beweegt sinds de oerknal en je zou in gekromde ruimte geloven, dan moet die ruimte dus lokaal steeds gekromd worden tijdens het bewegen door de ruimte zonder dat dit enige onderbrekingen veroorzaakt, want de ruimte reist niet mee. Ik zou dan denken dat de banen waarin diverse objecten bewegen zijn veroorzaakt door een soort van balans want mogelijk op hetzelfde kan neerkomen. Ik kan mij voorstellen dat bijv. de maan de aarde probeert aan te trekken en de aarde de maan, maar omdat beide objecten grote energieën zijn (en dan nog eens onder invloed staande van de zon) kunnen ze niet teveel energie aan elkaar verlenen zodat er een situatie ontstaat dat het kleinste hemellichaam om een groter hemellichaam beweegt maar het niet verder aangetrokken kan worden etc. En mogelijk wordt het een en ander ook nog eens geregeld door de vierde dimensie. (17/03/18) Singulariteiten. Je kon niet ontkomen aan dit begrip de laatste tijd door het overlijden van onze Stephen Hawking (op de geboortedag van Einstein en op dezelfde leeftijd, of dit echt toeval is moeten we nog van de pers vernemen later), ik kende het begrip nog niet echt maar kom dit later toch wel tegen in mijn studie. Het betekent dat het punt van de oerknal of in een zwart gat een oneindig klein volume heeft en een oneindige dichtheid. Ik neem aan dus de energie bevat die erin is gegaan. Interessant altijd of dit in mijn gedachten past en eigenlijk wel. Dit lijkt verdacht veel op de vierde dimensie, net zoals zo'n punt in een plat vlak een eindige vector uit de derde dimensie loodrecht op dat platte vlak zou voorstellen. In dit punt zou dan geen tijd en ruimte bestaan, ook logisch. Lokale tijd bestaat enkel volgens mijn gedachten voor materie (structuren) en die is pas later gevormd bij de oerknal of verdwenen in een zwart gat (zie (22/09/17) Is het niets uit balans?, omdat ik geloof dat energie enkel een getal is zou zoveel energie in een oneindig klein volume mogelijk zijn, maar emergente energie is zowel massa als tijd, de tijd is hier 0 en de energie is nergens meer mee verbonden zoals bij licht, dus moet de energie weer zijn omgezet naar de vierde dimensie waar die vandaag komt en niets projecteren via deeltjes in de derde dimensie, maar de energie heeft nog wel zijn uitwerking op de zwaartekracht in dat punt, totale energie in de vierde dimensie is 0, mogelijk is er nog een link tussen energie en informatie op de rand van een zwart gat en is alles nog steeds in de derde dimensie aanwezig ..). Maar omgerekend zou de lokale tijd in het punt van de oerknal (en na de oerknal) sneller moeten verlopen dan ergens in het heelal. Dan zou je denken als je materie af kon remmen en stationair zou kunnen zijn in vergelijking met het punt van de oerknal hoogstens die snelste lokale tijd kan worden verkregen, en het geheel a.h.w. ook in beweging is maar zuiver rekenkundig. Materie kan nooit "stilstaan" vanwege de verkregen lokale tijd! Maar de oerknal zou ook kunnen zijn ontstaan uit een zwart gat in beweging die het vorige heelal heeft leeggezogen (liever niet, want dan kun je het eerste begin uitstellen) .. let op, er valt niets te snappen, wij zijn een onderdeel van het geheel en je moet niet de illusie hebben dit te kunnen overtreffen .. misschien was de ruimte er al en gaan we momenteel langzamer (wat mogelijk niet meetbaar is) door een of andere oorzaak en denken we dat de ruimte nu sneller uitdijt .. Hierboven mijn ideeën over zwaartekracht. Voor een zwart gat hetzelfde denk ik, een zwart gat is ontstaan door heel veel energie ofwel zwaartekracht in een klein gebied, hoe meer energie er weggezogen wordt, hoe krachtiger het zwarte gat wordt, het kan steeds meer energie verlenen aan passerende materie om leeggezogen te worden etc. Dit zijn allemaal voorlopig eigen gedachten natuurlijk, niets hoeft waar te zijn maar het kan wel nieuwe ideeën geven! Voor mijzelf zijn deze gedachten inspirerend / motiverend om dieper in de stof te duiken, steeds wanneer ik tijd heb en vooral mijn eigen weg te blijven volgen! Als ik nergens in geloofde waarom zou ik dan willen weten of de ruimte gekromd is? Dan zou ik mij echt een robot voelen .. maar van de andere kant proberen we iets te begrijpen wat ons dagelijkse leven mogelijk zou kunnen verbeteren met een of andere toepassing nu we eenmaal hier zijn ..
    Het blijft natuurlijk een natuurkundige puzzel die niet zomaar is op te lossen, maar door een juiste gedachte (als die juist is) kun je wel verder komen ..

    (19/03/18) Artificial intelligence ofwel kunstmatige intelligentie (AI) Dit is natuurlijk niet meer tegen te houden, alle grootmachten werken er stiekem aan ook al zou het niet meer mogen van de VN, machthebbers dromen er nu eenmaal van om de ander volledig onder controle te krijgen (een soort virus dus). AI is een gevonden methode om via neurale netwerken de hersenen te simuleren zij het op een laag niveau voorlopig. Opmerkelijk is wel daarbij dat het getraind wordt om verbanden te leggen (bijv. met duizenden plaatjes om een koe te herkennen, een mens hoeft er maar 1 te zien). Nu heb ik het steeds in mijn schrijven over dat we enkel verbanden kunnen leggen maar het wezenlijke nooit zullen begrijpen. Dus dat zal AI ook nooit lukken. En waarom niet, omdat we volgens mijn denken (energie bestaat niet echt) in een soort schijnwereld leven, er bestaan enkel verbanden maar het wezenlijke bestaat gewoon niet! Denk bijv. aan energie .. of bedenk bijv. dat als je alle verbanden in 1 keer kon wegnemen dat het hele heelal als een flits zou verdwijnen .. dit is moeilijk uit te leggen, maar dit is voor mij de link naar het bovennatuurlijke waarin ik geloof .. je kunt ook in niets geloven maar ook dat is niet te bewijzen .. kan het kwaad om in een goede wereld te geloven en die samen te creëren via de Verenigde Naties zonder vetorechten? Vandaag toevallig gelezen in de krant dat Stephen Hawking nieuw werk achterlaat en zou kunnen bewijzen dat meerdere heelallen naast elkaar bestaan en ontstaan tijdens de oerknal, alles in de derde dimensie, ben benieuwd hoe dit werk ontvangen wordt door andere natuurkundigen (ik kan dit nog niet volgen). Het zou nog steeds passen in mijn denkwereld, want in een schijnwereld is alles mogelijk (zelfs van 1 brood 1000 maken) .. De vierde dimensie is voorlopig nog niet in beeld (tijd 0 ofwel tijdloos gedeeltelijk wel) ..

    (09/05/18) Binnenkort weer verder met de kwantum mechanica, ben benieuwd naar de Schrödervergelijking. Intussen ook overtuigd geraakt dat alle energieën aan de massa bijdragen dus ook warmte. Gelukkig kun je bouwen op kennis van anderen uit het verleden. Een deeltje in de natuurkunde is voor te stellen als een fysiek deeltje of als een golf. Persoonlijk denk ik (ik weet er nog niets van) dat elk deeltje wat in de derde dimensie betrokken is bij een structuur, trilt en dat dit de golf is waardoor een deeltje ook kan worden voorgesteld. Wordt dit trillen uitgeschakeld dan verdwijnt het deeltje in de vierde dimensie en is niet meer zichtbaar. Dus als de temperatuur in een structuur sterk wordt verlaagd rond de 0 graden Kelvin (0 exact zal het nooit kunnen worden denk ik) dan wordt warmte ontnomen, deeltjes bewegen nagenoeg niet meer (de totale energie van de aarde verandert niet, de structuur is daarmee verbonden, dus de lokale tijd blijft hetzelfde) en ook het trillen van het deeltje wordt sterk verminderd (mogelijk ook de bindingsenergie). Daardoor komt het deeltje in de schemerzone terecht, het hoort wel of niet bij de structuur, het verdwijnt herhalend naar de vierde dimensie waar de lokale tijd 0 is ofwel tijdloos en komt weer terug, en omdat de lokale tijd van het deeltje 0 is ofwel tijdloos, komt het op meerdere plaatsen tegelijkertijd tevoorschijn uit de vierde dimensie. (24/07/2018) Soms verneem je over losse deeltjes die langskomen, maar ik denk dat deeltjes altijd bij een structuur horen (hoe ver ook van verwijderd) terwijl bepaalde deeltjes zoals een muon een structuur op zichtzelf zijn (denk ik). Zo kan het ook zijn dat licht altijd bij een structuur hoort waar het is ontstaan en zwaartekrachtgolven bij de structuur horen waar ze zijn ontstaan.

    (26/06/18)..(17/07/2018) Zwaartekrachtgolven (herschreven). De laatste weken wat over zwaartekrachtgolven gelezen, waarom materie inkrimpt / uitrekt onder invloed van zwaartekrachtgolven (omdat ruimte inkrimpt / uitrekt), maar het heeft mij nog niet kunnen overtuigen (maar het zou wel kunnen, het is in feite van hetzelfde kaliber als de tijd die langzamer gaat), ik heb er een eigen denkwijze over (ik geloof ook niet in gekromde ruimte, wel in gebogen paden t.g.v. energie patronen). Men denkt dat zwaartekrachtgolven een deining zijn in de ruimte (net als golven die een deining op zee veroorzaken) en deze zwaartekrachtgolven materie herhaald even uitrekt en even inkrimpt tijdens het passeren. Zwaartekrachtgolven verplaatsen zich met lichtsnelheid zodat de lokale tijd net als bij licht 0 is.Volgens mij zijn er 2 mogelijkheden om dit inkrimpen / uitrekken te verklaren, waarvan de eerste mogelijkheid in mijn eigen denkwijze van de laatste jaren past en een tweede mogelijkheid wat voor mij dan ook nieuw zou zijn (nieuwe gedachte). Maar naast deze 2 eigen mogelijkheden sta ik ook open natuurlijk voor de huidige gedachten (ruimte die uitrekt / inkrimpt). Eerste mogelijkheid (eigen denkwijze): eerst nogmaals mijn algemene opvattingen (zie op deze pagina beschreven). "Ik geloof dat tijd enkel bestaat voor energie en de ruimte tijdloos is (daar waar geen energie aanwezig is, of energie met de lichtsnelheid). Ik geloof dat een zwaartekrachtgolf ontsnapte zwaartekracht energie is van objecten in de ruimte (maar mogelijk nog wel tot de massa van die objecten behoort) en zich golvend voortbeweegt met pieken en dalen. Dus de energie varieert. Verder geloof ik dat ook bij een stilstaand object waarvan de lokale tijd verandert door een waarnemer (met een andere lokale tijd) lengte contractie kan worden waargenomen, in de richting van energie veranderingen (dezelfde effecten als bij beweging). En ook dat een waarnemer (met een andere lokale tijd) een andere golflengte van licht waarneemt, uitgezonden vanuit een stilstaande lichtbron waarvan de lokale tijd verandert. Verder geloof ik dat objecten met zwaartekracht energie verlenen tijdloos of met tijd 0 (soms tijdelijk)." Lengte contractie is een visueel verschijnsel (dus niet echt) wat een bewegend object korter doet lijken. In het zwaartekrachtgolf project wordt de lengte van de materie niet direct gemeten maar via laserstralen, dus men moet zeker zijn van het gedrag van deze laserstralen voor de juiste interpretatie. Als er een zwaartekrachtgolf passeert, dan varieert de energie van de materie en varieert de lokale tijd tijdelijk want de energie wordt niet opgeslagen maar tijdelijk geleend. Hierdoor varieert ook de lokale tijd van de laserstraal die door de materie wordt omvat (is een pijp in dit geval), de apparatuur die de laserstraal genereert zal geen veranderingen waarnemen dus de golflengte blijft schijnbaar gelijk. Maar de waarnemer (de fotodiode) die de interferentie van beide laserstralen waarneemt (met veranderde lokale tijden) neemt lengte contractie waar die bij laserstralen (licht) zich uit in golflengte veranderingen, de analyse van het interferentiepatroon zal uiterst ingewikkeld zijn en hoeft niet te kloppen als men niet zeker weet wat er gebeurt door gebrek aan juiste kennis van tijdsveranderingen op diverse momenten. Het zou bijv. mogelijk kunnen zijn dat 1 laserstraal langzamer voortbeweegt in een langzamere lokale tijd (lokaal nog steeds lichtsnelheid, voor de waarnemer ook altijd natuurlijk). (06/08/18) Bovendien als men uitgaat van de huidige gedachte dat ruimte uitrekt / inkrimpt, en materie daarom uitrekt / inkrimpt, heeft dit ook effect op laserlicht, ook daardoor zal het golfpatroon veranderen, nogmaals een uiterst complexe analyse dus. Tweede mogelijkheid (nieuwe gedachte): sommige objecten in de ruimte zijn compact, hebben veel energie, zijn dus zwaar, en hebben veel zwaartekracht, de lokale tijd zal trager verlopen. Dus veel energie per deeltje doet een structuur krimpen. Als een zwaartekrachtgolf passeert zal de energie per deeltje tijdelijk vermeerderen en de structuur tijdelijk krimpen. Er is wel een verschil met een zwaar object, daar is de energie opgeslagen. Maar bij aantrekking in een zwaartekrachtveld spelen geen krachten, dus het kost geen energie zodat de zwaartekrachtgolf zijn energie behoud en de inkrimping van de structuur tijdelijk is. De bijbehorende laserstraal zal dus een kortere weg afleggen waardoor de interferentie van beide lasterstralen verandert, maar de lokale tijd is ook verandert (meer variërende energie) waardoor ook nog eens de golflengte van de laserstraal verandert voor de waarnemer (= fotodiode) door lengte contractie (effecten dus dubbelop). Het mooie van het zwaartekrachtgolf experiment is volgens mij dat het de eerste keer is dat natuurkundig stationair een lokale tijdsverandering is aangetoond (een lokale tijdsverandering is een verandering in het ritme van de tijd bij "stilstand", dus een seconde duurt langer of korter). In het andere geval is er tenminste iets unieks vastgesteld, men heeft een instrument om zwaartekrachtgolven te detecteren. Nu denk ik dat we in een schijnwereld leven, dus natuurkundig kan eigenlijk alles, begrijpen doen we toch niets, we proberen enkel verbanden te zien. Nu ken ik de algemene relativiteitstheorie nog niet goed genoeg (volgende stap na stukje kwantummechanica) en kan dus nog zelf wat bedenken en daarna toetsen (spannend). Er wordt beweerd dat de ruimte rondom objecten met zwaartekracht gekromd wordt (zo worden de banen van onze planeten verklaard rondom de zon), maar het hele zonnestelsel reist met een zekere snelheid door die ruimte vanaf de oerknal. Dan zou die ruimte doorlopend en zonder enige hapering gekromd moeten worden, want de locatie in die ruimte is steeds verschillend. Ik zou dan meer denken aan een veld in het zonnestelsel dat dus meereist, dus mijn gedachte is gebogen paden door energiepatronen. Maar omdat ik in tijd 0 ofwel tijdloos geloof, zou ruimte ook doorlopend gekromd kunnen worden (alles kan in een schijnwereld waarin we werkelijk niets begrijpen, de aarde schijnt constant te trillen, misschien wel door het doorlopend krommen van zijn pad). Toch kan Einstein een goede aanzet hebben gegeven als begin theorie, het hoeft nog niet de werkelijkheid te zijn (zo is het nog nooit gegaan, deze wordt voortdurend aangepast, mogelijk eindeloos in de vele en vele eeuwen die de mensheid nog moet gaan). En vergeet niet dat er nog steeds een gat bestaat tussen de relativiteitstheorie en de kwantummechanica, dus ergens zijn er nog denkfouten, de vrije gedachte hoeft nog niet gedood te worden! Toch is het niet erg verschillend om te denken in bijv. gebogen paden door energiepatronen. Einstein zal waarschijnlijk formules gevonden hebben waardoor het skelet van de zwaartekrachtvelden duidelijk wordt (de kromming van de ruimte rondom zwaartekracht objecten) maar daarmee is het skelet nog niet verklaard. En een zwaartekrachtgolf die een deining veroorzaakt in de ruimte is mogelijk ook nog niet zo vreemd (zonder zwaartekracht objecten in de buurt), want net zoals licht gebonden kan blijven aan de lichtbron waar deze is ontstaan, blijft een zwaartekrachtgolf mogelijk ook wel gebonden aan de zwaartekracht objecten waar deze is ontstaan. En als je het vanuit de oerknal bekijkt, dan reizen daar ook krommingen in de ruimte (bijv. van ons zonnestelsel) door die ruimte, net zoals een zwaartekrachtgolf doet. Zoals ik denk zullen al deze zaken uiteindelijk beter verklaard worden in de kwantummechanica maar nog steeds niet begrepen worden (nooit). (17/07/2018) Als een zwaartekrachtgolf reist met de lichtsnelheid dan moet het wel een soort van lengte contractie zijn wat men observeert, zoals ik denk. Als verschillende waarnemers met verschillende snelheden (verschillende lokale tijden dus) een andere golflengte waarnemen voor licht afkomstig van een bewegende lichtbron, dan moet dit gelden voor elk signaal met lichtsnelheid. Dus ook voor een zwaartekrachtgolf, en er nu even van uitgaande dat het een deining in de ruimte is (en niet enkel energie). D.w.z. dan dat iedere waarnemer een verschillende golflengte ziet, en dus een verschillend inkrimpen / uitrekken van materie, dus een vorm van lengte contractie m.a.w. de materie verandert niet echt van vorm! Stel dat de zwaartekrachtgolf niet door de ruimte reist maar een deel van de ruimte zelf is, dan reist materie door de zwaartekrachtgolf heen wat hetzelfde effect moet geven (denk ik). (03/08/2018) Maar het zou ook mogelijk zijn net zoals een waarnemer niet altijd de werkelijke lokale tijd kan zien (zie boven uitgelegd), een zwaartekrachtgolf (met zoals men nu denkt) materie uitrekt / inkrimpt (omdat ruimte uitrekt / inkrimpt), maar het werkelijke effect geldt vanuit de oerknal bezien maar waarnemers dit steeds anders zien. (02/08/2018) De vierde dimensie. Net zoals ik denk dat tijd uit de vierde dimensie komt en enkel voor materie bestaat (zie boven beredeneerd), de ruimte tijdloos is, zo denk ik dat gekromde ruimte (of energiepatronen) ook door de vierde dimensie wordt bepaald, er hoeft dus niet doorlopend gekromd te worden tijdens het reizen van een zonnestelsel door onze ruimte. Ook de ruimte zelf en een zwaartekrachtgolf (die de ruimte zou vervormen zoals men thans denkt) worden denk ik door de vierde dimensie bepaald.

    (01/10/18) Dat de lichtsnelheid voor iedereen hetzelfde is ergens in het heelal, is erg logisch. Ik ben inmiddels weer diep in de materie gedoken en dan komen er weer gedachten boven als je steeds het totaal beeld wil zien (volgens mijn eigen gedachten). En ik probeer zoveel mogelijk uit te leggen voor de minder natuurkundige. Licht is essentieel in ons leven om zaken waar te nemen, het moet niet mogelijk zijn om licht in te halen in je eigen omgeving want dan zou je niets meer zien. In je eigen omgeving heb je een lokale tijd, dit is de lokale tijd van een structuur in beweging, de Aarde dus. Deze lokale tijd wordt bepaald door de emergente (totale) energie (en per deeltje) op structuurniveau. Binnen deze structuur heb je weer bewegende (deel)structuren zoals trein, auto, vliegtuig etc. weer met een andere emergente (totale) energie (en per deeltje) en dus weer een andere lokale tijd, de lokale tijd of klok zal langzamer lopen. Op alle structuren wordt licht met dezelfde snelheid gezien in de eigen lokale tijd. De vertragingsfactor in lokale tijd tussen al deze (deel)structuren zorgt ervoor dat licht altijd met dezelfde snelheid wordt gezien. Licht afkomstig van een andere (deel)structuur wordt nog steeds met dezelfde snelheid gezien maar behoort wel tot een gebeurtenis uit het verleden (het moet ook een grotere afstand overbruggen), want een gebeurtenis ergens in het heelal op verschillende (deel)structuren in beweging gelijktijdig zien, lijkt (nog) niet mogelijk. Dus de natuurkundige wetten zijn op iedere (deel)structuur hetzelfde, enkel de lokale tijd kan anders zijn (maar is men zich niet bewust) of de temperatuur etc. Op elke (deel)structuur zijn eigenschappen in de natuurkunde bekend die zich gedragen als zgn. lineaire vectorruimten, d.w.z. dat die eigenschappen een lineaire combinatie zijn van basis eigenschappen (denk bijv. aan een trillende snaar). Omdat snelheden o.a. verantwoordelijk zijn voor die vertragingsfactoren (die niet lineair zijn) vormen snelheden ook niet zo’n lineaire vectorruimte. Het begrip gelijktijdigheid lijkt dus niet te bestaan (tussen verschillende structuren met elk een andere locale tijd, binnen 1 lokale tijd natuurlijk wel, technisch gezien bestaat het anders enkel herhalend tussen 2 punten van verschillende structuren in beweging), maar ik denk wel dat dit later met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos mogelijk zal zijn, dus een beeld van een gebeurtenis op een of andere (deel)structuur (niet exact) gelijktijdig waar te nemen vanuit een andere (deel)structuur in beweging. Omdat alle natuurkundige wetten hetzelfde zijn op elke (deel)structuur in beweging, kan men de lokale tijd 0 ofwel tijdloos ervaren tussen verstrengelde deeltjes of in situaties een deeltje op meerdere plaatsen tegelijkertijd zien door het lokale tijd 0 karakter. (26/10/18) Maar licht heeft nog een andere belangrijke functie (zie in deze website beschreven). Het dient de materie, en moet daarom altijd sneller zijn dan de materie. Ik denk dat veel mensen denken n.a.v. de relativiteitstheorie dat de gevolgen van tijdsvertraging enkel invloed heeft op het vertraagd beelden zien van de werkelijkheid om ons heen, dan lijkt het simpeler voor te stellen. Maar met onderstaand voorbeeld probeer ik die mensen te overtuigen, dat met de natuurkundige wet licht altijd sneller moet zijn dan de materie, het gevolg is dat de materie ook werkelijk niet op een vaste locatie aanwezig is m.a.w. alles is niet echt maar een schijnwereld!

    Voorbeeld lokatie afhankelijk van waarnemer's referentie frame (met fotons (licht) en wagon op rails)

    Figuur 0.4 A1 Voorbeeld lokatie object
    afhankelijk van waarnemer's referentie frame
    (met fotons (licht) en wagon op rails)

    Voorbeeld lokatie afhankelijk van waarnemer's referentie frame (met fotons (licht) en wagon op rails; samenstelling van tijd)

    Figuur 0.4 A2 Voorbeeld lokatie object
    afhankelijk van waarnemer's referentie frame
    (met fotons (licht) en wagon op rails; samenstelling van tijd)

    Voorbeeld lokatie afhankelijk van waarnemer's referentie frame (met fotons (licht) en wagon op rails; ruimtetijddiagram ofwel Minkowski-diagram)

    Figuur 0.4 B Voorbeeld lokatie object
    afhankelijk van waarnemer's referentie frame
    (met fotons (licht) en wagon op rails;
    ruimtetijddiagram ofwel Minkowski-diagram)

    Voorbeeld lokatie afhankelijk van waarnemer's referentie frame (met fotons (licht) en vanuit wagon op rails)

    Figuur 0.4 C Voorbeeld lokatie object
    afhankelijk van waarnemer's referentie frame
    (met fotons (licht) en vanuit wagon op rails)

    Voorbeeld lokatie afhankelijk van waarnemer's referentie frame (met bal en wagon op rails)

    Figuur 0.4 D1 Voorbeeld lokatie object
    afhankelijkvan waarnemer's referentie frame
    (met bal en wagon op rails)

    Voorbeeld lokatie afhankelijk van waarnemer's referentie frame (met bal en wagon op rails; samenstelling van tijd)

    Figuur 0.4 D2 Voorbeeld lokatie object
    afhankelijk van waarnemer's referentie frame
    (met bal en wagon op rails; samenstelling van tijd)
    (05/10/18) Lokatie object (foton of materie) afhankelijk van waarnemer's referentie frame.
    (11/02/19) Kleine correctie (zie rood)! (04/12/18 begin correcties) Laatste weken i.v.m. ontbrekende tijd flink getopt met dit onderwerp, maar het goede ervan is dat je dan tot het diepst van de theorie gaat om het weer echt te begrijpen en dit dan weer vast moet leggen om later weer te kunnen ophalen. Het draait allemaal om momenten ofwel gelijktijdigheid tussen punten, waardoor mijn eerste tekening fout was. Mijn stellingen heb ik kunnen handhaven, of ik iets verkeerd zie vernemen we wel later (maar ik verwacht het niet). Ook kan ik nu tevens in mijn tekening exact het totaal van tijd laten zien tussen twee structuren in beweging zodat tijdsvertraging goed begrepen kan worden. Als je een tekening maakt van 2 structuren in beweging, moet je de tekening weergeven van een gelijktijdige situatie tussen de bewegende structuren dus bijv. van de positie van een foton (lichtdeeltje) in een bewegende structuur die gelijktijdig is met de positie van een foton in een andere bewegende structuur. M.b.v. de "Lorentz transformaties" kun je een punt (locatie) van een gebeurtenis in de ene bewegende structuur omrekenen naar een punt (locatie) hoe deze in een andere bewegende structuur gelijktijdig wordt gezien, maar dat geldt dan ook als je zo'n gelijksoortige gebeurtenis en gelijktijdig tussen de begin- en eindpunten echt laat uitvoeren in de andere structuur, indien mogelijk. De "Lorentz transformaties" berekenen dus de exacte locaties, dus zonder lengte contractie (dat is een visueel effect in de beweegrichting van een structuur, dat je iets korter ziet als waarnemer vanuit de andere structuur). In 1 gemeenschappelijk punt blijkt ook de vertraagfactor in tijd bij de andere structuur, bijv. in de tekeningen is de vertraagfactor op de open trein wagon .866 d.w.z. dat de tijd van 1 oude seconde op het perron of langs de rails gelijktijdig is met .866 nieuwe seconde (sn) op de open trein wagon en er dus bij elke oude seconde .134 tijdsduur verloren gaat. Je kunt licht gebruiken om deze tijdsduur in beeld te brengen ter vergelijking voor eenzelfde of gelijksoortige gebeurtenis tussen twee gelijktijdige begin- en eindpunten, hoe minder weg licht heeft afgelegd hoe minder de tijdsduur is geweest en hoe trager de tijd is verlopen, in de tekeningen en uitleg hieronder / hiernaast wordt alles duidelijker. (einde correcties)
    In de natuurkunde heeft elke structuur ofwel bewegend object zijn eigen referentieframe d.w.z. dat alles wordt waargenomen vanuit dat referentieframe, zo heeft dat referentieframe ook een eigen lokale tijd. Zoals ik denk is de echte lokale tijd bepaald door de beweging van die structuur sinds de oerknal, dus het referentieframe is afhankelijk van 1 omvattend ander referentieframe vanwaar de nieuwe lokale tijd door is bepaald. Denk bijv. aan de aarde in ons zonnestelsel en dat het zonnestelsel sinds de oerknal door de ruimte reist (gewoon een voorbeeld). Maar het kan ook een referentieframe zijn van een mens met de Aarde als omvattend referentieframe. Maar zo kan ook elk bewegend object een referentieframe zien om een ander bewegend object, ook al is er niet meteen een relatie tussen die twee, dit laat ik nu buiten beschouwing. In figuur 0.4 A1 zie je een waarnemer die stilstaat in het referentieframe van de rails of perron. De korte open trein wagon heeft een eigen referentieframe en rijdt over die rails met een snelheid van de ½ lichtsnelheid, de lokale tijd in de open trein wagon is daarom 0.866 van de tijd in het referentieframe van de waarnemer, de lokale tijd gaat dus langzamer. Alle volgende getallen zijn berekend met de "Lorentz transformaties". Op 0 seconde vertrekt er een foton (lichtdeeltje) aan de zijkant van de open trein wagon en een foton vanaf de open trein wagon. Omdat een waarnemer fotonen altijd met dezelfde snelheid moet zien (volgens het werkelijke pad in het referentieframe) moet het foton aan de zijkant en vanaf de open trein wagon na 1.5 seconde dezelfde afstand hebben afgelegd (c is de lichtsnelheid, dus 1.5c km na 1.5 seconde). Aan de zijkant van de open trein wagon is dat duidelijk te zien, maar vanaf de open trein wagon ziet de waarnemer het foton op gelijke hoogte (.75c, want .75c + .75c = 1.5c). Vanaf de open trein wagon bevindt dat foton zich op .866c op hetzelfde moment. Wat is nu opmerkelijk? Voor de open trein wagon en vanaf de open trein wagon heeft het licht 0.75c + .866c afgelegd en voor de waarnemer 1.5c. Waarin zit dat verschil? De waarnemer ziet lengte contractie (zowel afstanden als voorwerpen worden korter gezien), dus ziet het foton in .866c op .75c, dus alles klopt voor de waarnemer, want hij/zij neemt waar wat hij/zij waar moet nemen (andersom klopt dit ook in de relativitietstheorie, vanuit de open trein wagon wordt ook lengte contractie gezien, het landschap komt in tegengestelde richting voorbij, dan wordt het foton op 1.5c gezien op 1.299c, zie figuur 0.4 C, snn is weer een tragere seconde dan sn). Vanuit de waarnemer gezien kan het foton (of een bal in figuur 0.4 D1 als dat beter is voor te stellen) sneller dan het licht op de echte locatie .866c arriveren na omrekenen (dus zonder lengte contractie). Maar dat is in een ander referentieframe, in het eigen referentieframe van de waarnemer is dit onmogelijk, dus als een tweede waarnemer in het eigen referentieframe van de waarnemer op locatie .866c gaat staan (aangegeven met X) arriveert daar niets in punt .866c op hetzelfde moment, terwijl het vanaf de open trein wagon in dat punt en op hetzelfde moment wel arriveert (voor die tweede waarnemer is het foton nog in .75c, dat is nog 35.000km terug, dus lengte contractie is niet enkel iets visueels, gelijktijdigheid kan bestaan tussen alle punten in een structuur met een bepaalde snelheid, maar tussen structuren met een verschillende snelheid is er enkel gelijktijdigheid tussen 2 punten technisch gezien, dus tussen 1 punt van de ene structuur en 1 punt van de andere structuur, dus die tweede waarnemer staat op locatie .866c met lokale tijd 1.5s, het andere gelijktijdige punt in de open trein wagon is dan 1c met lokale tijd .8sn en daar is niets te zien, als het foton in de open trein wagon op .93c is, dan ziet die tweede waarnemer op .866c dat foton met lengte contractie op .866c, dus voor die tweede waarnemer is het foton nog (.93c – .8c) / 1.155 ofwel nog 34.000km ver weg, wil je dat punt 1c met lokale tijd .8sn in figuur 0.4 B zien bedenk dan dat de open trein wagon voor die tweede waarnemer nog niet zover is gekomen als voor de waarnemer, dus laat dan de lijn t1' – (x1,t1) iets zakken zodat in het snijpunt met 1.5s de afstand vanaf de open trein wagon 1c lang is, de lokale tijd in de open trein wagon is dan overal .8sn (18/02/2019) Gelijktijdigheid hier nog eens samenvattend: dus die 1.5s voor de waarnemer en die tweede waarnemer in dezelfde structuur of referentieframe zijn gelijktijdige momenten, echter die .866sn in de andere structuur of referentieframe (met andere snelheid, dus andere lokale tijd, dus die open trein wagon) is gelijktijdig met die waarnemer (1.5s) maar die .8sn is gelijktijdig met die tweede waarnemer (1.5s), gelijktijdigheid tussen bewegende structuren is niet hetzelfde als gelijktijdigheid in een structuur (waarin alles "stilstaat"). Tussen alle punten in een structuur bestaat gelijktijdigheid omdat het klokje overal dezelfde tijd aangeeft. Maar tussen 2 bewegende structuren is er maar gelijktijdigheid tussen 2 punten en niet meer. Dus mijn stelling klopt, het foton wat zich op .866c zou moeten bevinden gelijktijdig met de waarnemer op 1.5c is niet waar te nemen op .866c, dus locaties objecten (fotonen of materie) bevinden zich in referentieframes niet op een gemeenschappelijke locatie (bijv. een snijpunt) waardoor die objecten schijnobjecten kunnen zijn, in ieder geval geen objecten zoals wij denken dat het zijn (tenzij het ingekrompen objecten zijn, zie later)!). Is het mogelijk om licht langzamer te zien gaan vanuit de waarnemer net zoals vanaf de open trein wagon? Ja, dat is mogelijk in dit voorbeeld. Laat bijv. het foton vanaf de open trein wagon verticaal vertrekken, dan ziet de waarnemer dat foton schuin omhooggaan, het werkelijke pad in zijn eigen referentieframe. Als de waarnemer nu achter de open trein wagon gaat staan, ziet de waarnemer het foton verticaal omhooggaan in het referentieframe van de open trein wagon, dan gaat het licht dus langzamer, maar let op, dat is niet in zijn eigen referentieframe (meer een visuele truc). Je ziet ook dat bijv. het pad van een foton of bal aan de zijkant van de open trein wagon langer is en vanaf de open trein wagon korter, waar ook de tijd trager verloopt. Dan zou je kunnen denken dat er iets krimpt. Ik leg dit altijd uit als tegenwerking, vanaf de open trein wagon ondervindt de bal extra tegenwerking, daarom gaat de tijd langzamer maar legt de bal of foton ook een kortere weg af tegelijkertijd. Voor de bal is dit te begrijpen, met dezelfde energie kom je minder ver met meer tegenwerking (de massa van de bal is toegenomen door de totale energie van de open trein wagon om de tegenwerking te overwinnen, maar de bal zelf had al energie). Voor licht kun je dat zo niet uitleggen maar dat is ook het allereerste begin geweest, de basis dus, van ons hele bestaan, dat is dus een gegeven en op geen enkele manier te verklaren.
    Hoe kan ik nu met figuur 0.4 B en 0.4 A2 tijd nog exacter uitleggen visueel (voor een bal met figuur 0.4 D2 als dat beter is voor te stellen)? Tijd is niets anders dan een standaard beweging in 1 structuur die we vergelijken met een andere beweging. In 1 seconde heeft het licht c km afgelegd, voor elke snellere of langzamere seconde, dat is een gegeven. Dus we kunnen de totaal tijd uitdrukken in de afstand die het licht heeft afgelegd ter vergelijking, hoe minder afgelegde afstand licht, hoe langzamer de tijd ter vergelijking. In figuur 0.4 B zie je de tijdsopbouw van de open trein wagon en in de open trein wagon gescheiden opgebouwd. Als de open trein wagon zich 1 oude seconde heeft verplaatst, is de tijd tegelijkertijd in de open trein wagon opgebouwd tot .866 van die oude seconde, er is dus per oude seconde .134 tijd verloren gegaan ofwel .134c afgelegde afstand door licht. In figuur 0.4 A2 zie je de totaal tijd uitgedrukt in afgelegde afstand door licht. Het licht heeft totaal .50c + .866c afgelegd, dus 1.366c. Langs de open trein wagon of rails 1.5c, er is dus inderdaad 1.5c – 1.366c = .134c tijd verloren gegaan, door het aandeel van de tijd in de open trein wagon gaat die tijd dus langzamer. Maar figuur 0.4 B laat zien dat de oude tijd 1.5s gelijktijdig is met de nieuwe tijd .866sn in de open trein wagon. Alle tijdstippen tussen 0 en .866 nieuwe tijd zijn gelijktijdig met tijdstippen oude tijd tussen 0 en 1.5 seconde. Dus hier (0.4 B) is visueel in kaart gebracht hoe die tijd tot stand is gekomen, maar op 1.5 seconde oude tijd is de open trein wagon ook 1.5 oude seconde verder! En dit alles ziet een waarnemer in 1 beeld volgens de "Lorentz transformatie"! Ok, maar wat is nu precies het verschil tussen figuur 0.4 A1 en A2? De eisen voor het bestaan van gelijktijdigheid zijn ten eerste dat de klok dezelfde tijd aanwijst op verschillende locaties, en ten tweede gelijktijdige gebeurtenissen op hetzelfde tijdstip (of omgerekend) plaatsvinden. In figuur 0.4 B zie je dat in alle locaties van de open trein wagon de vertraagde klok dezelfde tijd aanwijst (nl. 0.866sn) net zoals dat buiten de open trein wagon het geval is met de snellere klok (nl. 1.5s). Het verband tussen de oude en nieuwe tijdstippen is, dat steeds een serie verschillende oude tijdstippen (met locatie) gelijktijdig zijn met een serie nieuwe tijdstippen (met locatie) in de open trein wagon, nl. 1 t/m 1.5 oude seconde (met locatie) zijn gelijktijdig met 0.866sn (met locatie) op het moment van 1.5 oude seconde (locatie open trein wagon). Dus in A2 gaat het over de kloksnelheden (moment van overgang van 1 oude seconde naar .866sn in de begin locatie vanaf de open trein wagon) en in A1 heeft de lichtstraal na 1.5 oude seconde de eind locatie bereikt vanaf de open trein wagon, ook weer op .866sn, en om dat moment gaat het met de "Lorentz transformatie"! (09/12/18) Hoe zit dat nu precies met die lengte contractie? Bijv. een meetlat (of bal) met het rechtse uiteinde op 1.7209c ziet er in het frame van de open trein wagon in figuur 0.4 D1 normaal uit, maar vanuit het frame van de waarnemer wordt lengte contractie waargenomen, de meetlat (of bal) wordt korter gezien maar ook op een andere locatie nl. het rechtse uiteinde op .8571c, alles wordt korter gezien zowel eenheden als afstanden als lengtes! Lengte contractie is nooit experimenteel vastgesteld. (09/12/18) Hoe zit dat nu precies met die zeer bekende driehoek met licht voor het illustreren van tijdsvertraging? Steeds twijfel ik over de ware situatie of figuur 0.4 A1/D1 of A2/D2 is juist. Dat komt door die ingepeperde driehoek van jongs af aan. Dat je met de stelling van Pythagoras de tijdsvertraging kunt berekenen, en die klopt zoals in A2/D2. Maar door 2 zijden als licht voor te stellen klopt niet, als ik het juist heb. Die situatie ongeveer wordt enkel bereikt na 1.5 seconde volgens de "Lorentz transformatie", en is niet met Pythagoras te berekenen. In gedachte 11/12/18 is misschien en mogelijk de "Lorentz transformatie" nog niet volledig, (16/12/18) toch wel denk ik, lengte contractie is mogelijk het echt inkrimpen van materie.

    (18/10/18) Onze schijnwereld wordt eigenlijk al door de relativiteitstheorie bewezen, ruimte is zelfs ook relatief (maar in gedachte 11/12/18 is mogelijk die extra ruimte al verklaard)! Dat is nu mooi van natuurkunde, door het dagelijkse leven proberen heen te kijken d.m.v. natuurkundige formules (feiten dus). Hierboven heb ik dus een voorbeeld uitgewerkt (volgens mij juist) en dan nog zie je het niet meteen en moet je er nog een tijdje over nadenken. Als je de ruimte zou beschouwen als iets vast met vaste coördinaten, dan zie je dat het foton zich op locatie .866c bevindt (of in de buurt een bal), en een tweede waarnemer (in hetzelfde frame als de eerste waarnemer) op die vaste coördinaten van .866c geen foton (of in de buurt een bal) constateert na 1.5 seconde door op de rails te gaan staan (X) in figuur 0.4 A1 (of 0.4 D1), anders zou dat foton (of bal) sneller dan het licht reizen in het frame van de waarnemer (alle momenten zijn gelijktijdig). Logisch dat als de lokale tijd langzamer verloopt, je objecten vertraagd ziet, maar er is ook geen sprake van een gemeenschappelijk ruimte. Alles in beweging (en alles is in beweging) ziet zijn eigen sub ruimte waarin objecten ook werkelijk worden gedetecteerd. Hoe groter de tijdverschillen in lokale tijd tussen die sub ruimten, hoe groter de verschillen van een gemeenschappelijk moment, hoe groter de afwijkingen zijn in locaties van dezelfde objecten. Een schijnwereld dus waarin niets echt is en wiskundig wordt bestuurd. Hoe kleiner de lokale tijdverschillen zoals in ons dagelijks leven, hoe meer al die sub ruimten samenvallen en alles vrijwel op dezelfde locatie wordt gezien zoals auto’s op de snelweg. Dus de ruimte kun je zien als de eerste sub ruimte na de oerknal met daarin ontelbare sub ruimten voor alles wat beweegt. Ook dan denk ik weer aan de vierde dimensie waarin oneindig veel drie dimensionale ruimten kunnen voorkomen, onze sub ruimten. Dit sluit exact aan op mijn denken (juist of niet, natuurlijk). Op deze manier is eigenlijk de relativiteitstheorie ook goed te volgen, is goed ontworpen (door het toeval?). Ik neem aan dat waar men een object ziet, het voor die waarnemer ook werkelijk daar is, anders zou dit tot diverse tegenstellingen leiden (bijv. tegen een onzichtbaar object botsen). Toch ben ik nog steeds geneigd te denken dat objecten vanuit de oerknal te volgen zijn wat hun exacte locatie is en hun exacte lokale tijd en dus hun exacte energie, dit alles voor berekeningen, de eerste ofwel master sub ruimte. Tenslotte heeft de Aarde een echte lokale tijd voor zijn bewoners, en dat moet relatief zijn met de oerknal via diverse tussenstappen! Dan ziet men vanuit diverse frames die objecten op verschillende locaties op hetzelfde moment, en kan men die objecten ook daar echt beschouwen maar berekeningen zijn enkel geldig voor die situaties. Denk bijv. aan het voorbeeld hier ergens op de pagina van het lopende mannetje op de trein, het lijkt stil te staan vanaf het perron bezien, maar de werkelijke lokale tijd is anders dan die van het perron. Alles wordt door vectoren vanuit de vierde dimensie bestuurd, ik ga weer verder met de kwantum mechanica. Mocht er iets niet kloppen kom ik daar later wel achter, het heeft geen haast. Als dit waar zou zijn is de "Lorentz transformatie" al gemakkelijker geworden want lengte contractie heeft nu dan wel een echte betekenis, het is niet enkel iets visueels. Als je mijn voorbeelden bekijkt van het foton of de bal, dan zie je het foton of bal op dezelfde locatie in de ander structuur (frame), dat is met lengte contractie maar toch dus de werkelijke locatie binnen dat frame, in ieder ander frame tel je daar het lengte contractie effect weer bij op, en zie je de locatie van het foton of de bal in de andere structuur. Dus in alle sub ruimten bepaalt de lengte contractie factor nieuwe locaties in die sub ruimte in vergelijking met de startende structuur. Nu dacht ik even aan de deeltjes (als mijn gedachte waar zou zijn) die op verschillende locaties tegelijkertijd te zien zijn in een structuur als de temperatuur tegen 0 Kelvin is. Waarnemers in verschillende referentieframes zien dus dezelfde objecten op verschillende locaties op hetzelfde moment (in dit geval een object uit een ander referentieframe, dat is dus nu een gebeurtenis zonder vergelijkbare objecten in die verschillende referentieframes). Een waarnemer in een referentieframe waar de temperatuur dichtbij 0 Kelvin ligt, ziet ook eenzelfde object (deeltje in dit geval) op verschillende locaties op hetzelfde moment. Hier moet volgens mij een verband te vinden zijn. Bijv. dat bij 0 Kelvin, willekeurige referentieframes samenvallen (tijd 0 ofwel tijdloos) etc. Veronderstel dat beide fotonen (dus aan de zijkant en vanaf de open trein wagon) met elkaar verstrengeld zijn, dan kan de waarnemer via een beeld (hoe doet er nu niet toe) het foton in .866c zien arriveren en vanaf de open trein wagon via een beeld het foton in 1.5c zien arriveren op hetzelfde moment (denk ik, omdat men met tijd 0 ofwel tijdloos de werkelijke momenten kan ervaren, en is niet wat men ervaart t.g.v. tijdsvertraging). Dus de locaties moeten de werkelijke locaties zijn binnen een frame. Ook al zou men dit alles willen geloven, dan nog vind men de wereld niet wonderlijk en doet men alles af als toeval en blijft men de egocentrische weg bewandelen! (01/11/18) Men beweert soms dat iets uit niets kan komen, maar dat niets is de vierde dimensie en dus toch iets!

    (11/12/18 - 16/12/18) Maar mogelijk krimpt alles werkelijk in gedachte 18/10/18. Dus krimpt materie als de massa of energie toeneemt, was al een gedachte hierboven bij de zwaartekrachtgolven (en een gedachte al 5 jaar geleden die nu weer terugkomt). Dus je ziet niet enkel lengte contractie maar het krimpt werkelijk en in alle richtingen, en enkel natuurlijk zoals ik denk voor wat werkelijk beweegt sinds de oerknal, bijv. een tunnel zien krimpen is onzin want beweegt niet voor jou. Bedenk dat lengte contractie nog nooit experimenteel is vastgesteld, doch kleine objecten in de ruimte met een hoge energiedichtheid wel, en ook het verdwijnen van objecten in een zwart gat tot een oneindige hoge energiedichtheid. Lengte contractie gaf tegenstellingen met berekeningen andersom, maar inkrimpen niet, als bijv. een rijdende auto inkrimpt (bij de halve lichtsnelheid) dan mag een tunnel vanuit de auto bezien ook inkrimpen voor berekeningen, want de verhoudingen zijn nog steeds gelijk. Dus een voorwerp (bijv. de bal in figuur 0.4 D1) wordt dan met lengte contractie waargenomen door mens / apparatuur (ook in de open trein wagon) en zou je kunnen beschouwen als inkrimpende materie (heeft meer energie, ook de open trein wagon zelf) i.p.v. lengte contractie, maar met de betekenis van berekeningen andersom zoals gezien vanuit de open trein wagon ben ik altijd sceptisch geweest in de relativiteitstheorie, die is enkel voor berekeningen maar heeft pas echte betekenis als er ook daadwerkelijk iets zou bewegen vergeleken met de oerknal, de open trein wagon met klok beweegt echt door het landschap maar het is niet zo dat het landschap echt beweegt gezien vanuit de open trein wagon, wel als men iets echt zou laten bewegen bijv. een klok vanaf de open trein wagon met dezelfde snelheid als het landschap (een klok op een kerktoren in het landschap gaat echt niet langzamer lopen, te controleren bij stilstand, echter die in de open trein wagon loopt echt achter), dus terugkomende op inkrimpende materie, zou een tunnel gezien vanuit de open trein wagon gaan inkrimpen?, hetzelfde verhaal denk ik want de tunnel beweegt niet echt, dus op die manier gedacht zou materie in alle richtingen kunnen inkrimpen. Waarom denk ik dit nu technisch gezien? Net zoals de tijdsvertraging niet merkbaar is tijdens beweging, zo denk ik dat inkrimping ook niet merkbaar is tijdens beweging, ook een meegenomen meetlat krimpt in, enkel een waarnemer in "stilstand" meet / ziet al deze effecten. In de "Lorentz transformatie" is het eigenlijk al duidelijk, op eenzelfde locatie in beweging zie je de tijd vertragen en op dezelfde tijd in beweging zie je de materie inkrimpen. Voor de waarnemer bijv. in figuur 0.4 A1 zie je het foton (licht) op .75c (met inkrimping), in de open trein wagon op .866c, althans dat zou een waarnemer in de open trein wagon (met bodem even) zo meten. Hoe zou het dan met de tijd gaan? Een inkrimpende klok blijft dezelfde tijd aangeven denk ik, dus .866sn, ook wij kunnen met een inkrimpende klok en meetlat de lichtsnelheid hebben gemeten. En natuurlijk dit alles bezien van hoe ik denk, ik geloof in een werkelijke situatie na de oerknal zoals de lokale tijd, de Aarde heeft een echte lokale tijd en hangt niet af van waarnemers die naar de Aarde kijken, de rest is relativiteit vanuit een willekeurige waarnemer gezien en dus voor omrekeningen. De open trein wagon in figuur 0.4 A1 heeft een snelheid v en vanuit de open trein wagon komt het landschap met -v voorbij in de relativiteitstheorie, omdat in de langzamere tijd in de open trein wagon ook weer het licht dezelfde snelheid heeft in een nieuwe hele seconde. Hoe moet je nu die inkrimping beredeneren? voor berekeningen krimpt het landschap, een meetlat in de open trein wagon krimpt ook, dus de snelheid blijft gelijk, een lichtstraal na 1 nieuwe seconde krimpt ook maar wordt met de meetlat toch als afstand c gemeten, hetzelfde verhaal weer als hierboven .. zo en nu ga ik echt weer verder met de kwantum mechanica en denk voorlopig niet meer over dit onderwerp anders kom ik nooit meer verder ..

    (03/02/19) Wat is nu eigenlijk die vierde dimensie zoals ik die zie? Een dimensie is een basis die geheel onafhankelijk is van een andere basis. Dit is een wiskundig begrip maar je hebt natuurlijk dimensies in verschillende soorten theorieën bijv. een trillende snaar wordt gevormd door oneindig veel basis trillingen die ook dimensies genoemd kunnen worden. Ik heb het nu over onze ruimtelijke dimensies. Bijv. een locatie in onze ruimte om ons heen is te beschrijven vanuit een willekeurig punt in 3 dimensies nl. een x coördinaat op een x-as, een y coördinaat op een y-as en een z coördinaat op een z-as. Die x-as, y-as en z-as vormen 3 dimensies die geheel onafhankelijk zijn van elkaar. Bij elk punt hoort bijv. een temperatuur maar die temperatuur vormt geen dimensie want die is steeds afhankelijk van natuurkundige processen in die 3 dimensies. In de wetenschap doet men vaak aannames, maar dat is ook de enige mogelijkheid om verder te komen (want je kunt niet alles weten), klopt de aanname niet dan loopt de theorie en/of bewijzen daarop meestal dood, kloppen die wel dan komt men verder. Zo ook denkt men dat alle eenheden in de natuur niet oneindig klein zijn maar gelimiteerd en die noemt men kwantums. Ik denk bijv. dat tijd tegenwerking is van iets, als er kleinste eenheden bestaan bijv. ook in de ruimte, dan kan er geen tegenwerking bestaan binnen die kleinste eenheid. Iets met snelheid springt dan letterlijk van de ene eenheid naar de andere. Dus die tegenwerking kan dan niet verklaard worden in onze 3 dimensies, ofwel er moet nog iets anders bestaan wat die kleinste eenheden verklaart en dat moet buiten onze 3 dimensies liggen, en dat kun je de vierde ofwel onzichtbare dimensie noemen. Bovendien kan die tegenwerking ofwel tijd natuurkundig nog helemaal niet verklaard worden. En zo zijn er vele zaken in onze ruimte die niet echt verklaarbaar zijn zoals deeltjes, energie, verstrengelde deeltjes, zwaartekracht etc. en bovendien is alles met een onverklaarbare oerknal begonnen of tenminste vanuit 1 punt. Eigenlijk kun je ook wel iets met deze (opnieuw) aannames, want volgens mij is het totaal onlogisch te denken dat er nooit een begin is geweest voor alles, en er altijd iets moet zijn geweest, dan zou het logischer zijn dat er helemaal niets was (alles heeft een oorzaak en gevolg in onze "omgeving", iets wat altijd heeft bestaan heeft geen oorzaak, dat is iets te gemakkelijk gedacht zonder hoofdpijn te krijgen). Voor mij is het meest logisch dat alles uit de vierde dimensie is ontstaan ofwel uit het niets. Ook hoeft het nooit wiskundig te beschrijven te zijn, want alle wiskunde in onze 3 dimensies hoeft ook niet eens in die vierde dimensie te gelden (dat is niet onze "omgeving", maar natuurlijk ga ik verder met mijn studie). Zekerheidshalve zou ik gokken op het onbekende waar we helemaal niets van snappen en een betere wereld te creëren waarin voor lafheid, onverschilligheid en enkel eigenbelang geen plaats meer is (dus een VN zonder vetorechten), dus anders dan de roofdieren (die onderling ook "vriendelijk" zijn voor elkaar, enkel in hun eigen groep)!

    (19/02/19 - 03/03/19) ALLE gedachten vallen samen nu als het meezit, inkrimping van materie en dus afstanden is de oplossing, mysterie van lengte contractie misschien opgelost! Ik moet altijd voorzichtig zijn met nieuwe uitspraken omdat ik nog nooit over deze mogelijkheid gehoord heb (dus misschien klopt het wel niet, zodra ik weer meer tijd heb ga ik dit wiskundig uitzoeken, voor nu is het gewoon een gedachte, voor de kwantummechanica is het belangrijk dat de basis klopt), of mogelijk moet je een flink tijdje bezig zijn met de theorie om een stapje verder te komen en moeten gedachten toevallig met elkaar overeenkomen. De "Lorentz transformatie" is ontstaan uit de aanname dat de lichtsnelheid altijd constant wordt gezien vanuit iedere willekeurige locatie, waaruit een langzamere tijd is ontstaan. Waarom de lichtsnelheid altijd constant is kunnen en hoeven we niet te verklaren, dat is een basisgegeven bij het ontstaan van alles. De "Lorentz transformatie" is geheel juist maar door de afwijkende locaties hierboven beredeneerd, kreeg ik het onderbuikgevoel dat er iets niet juist wordt geïmplementeerd. Laten we ervan uitgaan dat in onze "omgeving" alles er normaal moet uitzien en er dus geen afwijkende locaties kunnen bestaan zoals hierboven beredeneerd. De uitkomsten van de "Lorentz transformaties" zijn dus juist en omdat een foton (lichtdeeltje) in een trein voor een waarnemer op gelijke hoogte moet worden gezien als een foton buiten de trein, is er enkel 1 mogelijkheid over, alle eenheden krimpen met dezelfde factor als de tijdsvertraging. Dus in de voorbeelden hierboven is de locatie .866c in de ingekrompen nieuwe lengte eenheid gelijk aan .75c in de lengte eenheid van de waarnemer en zo ook de tijd .866sn in de ingekrompen nieuwe tijdseenheid gelijk aan .75s in de tijdseenheid van de waarnemer. Dus 1 nieuwe seconde in bovenstaand voorbeeld is .866 seconde van de waarnemer en 1 nieuwe meter .866 meter van de waarnemer. Dus afstand en materie zelf krimpt bij beweging ofwel meer energie per deeltje. Zo ook de bal in de trein als men ervoor zorgt dat de momenten zodanig gelijktijdig zijn, dat de bal in de trein op gelijke hoogte kan worden gezien met de bal buiten de trein. Ik neem aan dat een krimpende klok (analoog of digitaal) nog steeds dezelfde tijd aanwijst. Een probleem met de lengte contractie was dat een naderende tunnel in hoogte kleiner gezien kon worden waardoor men dacht dat men de tunnel niet door kon als men even hoog was (een vrachtwagen bijv.), daarom kon de lengte contractie niet in alle richtingen gelden. Nu is dat anders. Ga ervan uit dat je kunt bepalen vanuit de oerknal gedacht wat of wie werkelijk (meer) in beweging is (met licht), als de "Lorentz transformatie" een kleiner getal oplevert dan is datgene (meer) in beweging, bij een groter getal ben je zelf (meer) in beweging. Bij datgene (meer) in beweging krimpen de eenheden. In berekeningen ziet men bijv. vanuit die vrachtwagen alles met dezelfde factor inkrimpen zoals je zelf krimpt m.a.w. er verandert niets. Dus in dit geval bestaat er nog wel een visueel effect, want de tunnel wordt niet kleiner want beweegt niet, maar je hebt er geen last van. Maar een zelf bewegende tunnel die op jou afkomt, krimpt natuurlijk wel en kan dan mogelijk niet meer om jou heen (dat kun je nu ook van beide kanten beredeneren dat dit fout kan gaan). Bedenk wel dat dit alles theorie is en niet in de praktijk zal voorkomen dat je met halve lichtsnelheid op een tunnel afgaat, maar het geeft wel een beeld van de werkelijkheid. Zoals al eerder beredeneerd op deze webpagina, bereken je andersom hoe het zou zijn als die tunnel op jou afkomt, jijzelf bent in beweging gezien vanuit de oerknal (niet de tunnel).. Dat betekent nu ook dat bijv. in een zwart gat iets helemaal krimpt naar niets door toenemende energie en tijd 0 oneindig dicht nadert (vierde dimensie) of dat alle deeltjes aan elkaar kleven zonder tussenruimte als er kleinste eenheden bestaan, andersom is met hoge energiedichtheid alles uit het niets ontstaan (vierde dimensie), was de tijd ook inderdaad 0 (dus onjuist van mij om die tijd groter te veronderstellen) en is materie ontstaan ofwel energie en dus tijd. Maar daar waar geen materie aanwezig is, is ook geen tijd, iets krimpt in bij een passerende zwaartekrachtgolf etc. etc. En nogmaals er valt niets te begrijpen, alles bestaat gewoon uit verbanden voor ons! Volgens mij is alles mogelijk zolang je er echt in gelooft, daarom kan men technisch zoveel oplossen, dat is het mysterie van ons bestaan.

    (06/03/19) Even nu samengevat wat ik tot op heden denk voorlopig over de "Lorentz transfomatie" zonder het wiskundig kloppend te hebben (als dat al volledig mogelijk is, misschien enkel aannames toevoegende):
    • Een waarnemer ziet bij een ander of materie in beweging (extra energie) tijdsvertraging terwijl die ander dat niet bewust is, zo denk ik dat een waarnemer ook inkrimping ziet bij die ander of materie terwijl die ander daar niet van bewust is. Bestaan er dan werelden op micro niveau, nee denk ik, dit is allemaal theorie die wel aantoont hoe de werkelijkheid is, dat micro niveau zal wel waarschijnlijk van toepassing zijn binnen een zwart gat. Iets krijgt extra energie door hoge snelheden maar in een zwart gat door andere oorzaken (kettingreactie). Omdat alles met een bepaalde snelheid door het heelal reist sinds de oerknal bepaalt dat zo ongeveer de tijd overal, enkel bij afwijkende energieën varieert de tijd en sterk natuurlijk bij zware objecten (hoge dichtheid van energie) en in een zwart gat.
    • De "Lorentz transformatie" is een stukje wiskunde die ervoor zorgt dat binnen twee structuren in beweging de verhouding van twee variabelen gelijk blijft op gelijktijdige momenten tussen die structuren, in dit geval is dat de lichtsnelheid. Als je de getallen puur overneemt kom je op onvolkomenheden uit zoals bovenstaand in afbeeldingen is weergegeven zoals fotonen (lichtdeeltjes) die niet gelijktijdig op dezelfde locatie worden waargenomen. Er mist dus nog iets.
    • Uit de aanname dat de lichtsnelheid constant is, volgt tijdsvertraging en inkrimping, enkel daarom kan deze constant zijn onder alle omstandigheden.
    • Ik denk daarom dat het wel degelijk uitmaakt in de "Lorentz transformatie" wat echt (meer) beweegt sinds de oerknal. De uitkomsten moeten anders geïnterpreteerd worden. Bij datgene wat werkelijk meer beweegt moeten de eenheden inkrimpen (een meetlat gaat krimpen) als het beredeneerd wordt vanuit datgene wat minder beweegt, bij datgene wat werkelijk minder beweegt moeten de eenheden uitgerekt worden als het beredeneert wordt vanuit datgene wat meer beweegt. Als die redenatie in de praktijk soms niet mogelijk is, kun je het verschil niet bepalen maar meestal is dit mogelijk.
    • Wat zijn dan de veranderingen nu in interpretaties? Dat bij datgene wat werkelijk beweegt de tijd langzamer gaat en de materie inkrimpt, en datgene wat minder beweegt, de tijd niet verandert en de materie niet inkrimpt (denk bijv. aan passerend landschap), dit geldt vanuit beide structuren beredeneert. Bij datgene wat meer beweegt, gaat de tijd nog eens langzamer (en inkrimpingen) bij extra bewegingen binnen die beweging. Dus de uitkomsten van de "Lorentz transformatie" zijn hetzelfde vanuit beide structuren berekend (zie voorbeeld vanuit waarnemer op perron en vanuit trein hierboven), maar de momenten van gelijktijdigheid moeten gecorrigeerd worden en is identiek aan hoe nu de lengte contractie berekend wordt, bij datgene wat meer in beweging is krimpt de materie, andersom is er nog een visueel effect, nl. dat men alles normaal ziet (terwijl dat groter is in werkelijkheid en de tijd sneller gaat, dus geeft geen problemen, schijnbaar kun je inkrimping en langzamere tijd wel waarnemen maar andersom niet, maar je kunt je berekeningen daarop aanpassen). In figuur 0.4 B is de correctie in dit voorbeeld al in beeld nl. .75s i.p.v. .866sn, zo ook .75c, in figuur 0.4 C nl. 1.299s i.p.v. 1.5s, zo ook 1.299c. En natuurlijk heb je dat stukje visuele effect ook als een waarnemer zelf ook nog eens gaat bewegen maar de werkelijke inkrimping is altijd te berekenen. Zoals ik denk bepaald een ingekapselde grootheid in de ruimte de verhouding "max. af te leggen afstand / tijd" en heeft volgens mij licht geen last van tegenwerking en kan daarom per geldende tijd de max. afstand afleggen. Materie (energie) daarentegen heeft wel last van tegenwerking per geldende tijd, bijv. ook een klok zelf. Dat bij een langzamere tijd licht dus minder weg aflegt heeft met die ingekapselde grootheid te maken, maar licht krimpt dus niet. Materie zou niet hoeven krimpen bij tegenwerking, maar omdat licht ook een functie heeft binnen de structuur van materie lijkt het mij logisch dat alles in verhouding moet blijven en daarom materie wel krimpt (waarschijnlijk). Dat dit alles kan en moet volgen uit de constante lichtsnelheid is verbazingwekkend. Sommigen beweren dat de ruimte krimpt i.v.m. vertraging van tijd, dat zie ik dus voorlopig anders.

    (07/03/19) Hier ga ik langzaam door de wiskunde heen in de komende dagen / weken (als ik niet vastloop)
    :
    • (18/03/19) Nu even weer tijd aan besteden. Figuur 0.4 A2 is niet juist maar moet nu anders worden uitgelegd. Je moet eerst de afgelegde afstand van de open trein wagon aftrekken van het foton langs de open trein wagon, en dan hou je .75c over en deze moet je vergelijken met de afgelegde afstand van het foton in de open trein wagon. Dat is dan .866 nieuwe eenheden voor zowel tijd als afstand voor licht (foton), de nieuwe eenheid is .866 van de eenheid van de waarnemer buiten de open treinwagon, dus .866 x .866 = .75c en .75s. Dus de krimping van de eenheden is voor tijd de tijd vertragingsfactor en voor afstand of lengte de lengte contractie. Dus de momenten van gelijktijdigheid zijn anders nu, 1.5s buiten de open trein wagon komt overeen met .75s in de open trein wagon (is .866sn). Dus voor gelijktijdigheid moet je locaties met elkaar vergelijken uitgaande van licht (fotonen).
    • Ik denk dat de lichtsnelheid de zwakke schakel is in formules. Want dat de lichtsnelheid altijd constant is onder alle omstandigheden kan op verschillende manieren. Bijv. de lichtsnelheid in de open treinwagon kan betekenen dat eenheden hetzelfde blijven, en dat door tegenwerking de tijd en dus afgelegde afstand evenredig verminderen, maar dat eenheden ook vergroot of verkleind kunnen worden, onder al die omstandigheden blijft de lichtsnelheid gelijk, ook voor de waarnemer. Maar omdat een meegenomen meetlat verkort wordt waargenomen, en de tijd vertraagt wordt waargenomen, krimpt dus onze lengte eenheid en tijdseenheid, je kunt enkel onze eigen aardse eenheden vergelijken. Ik denk dat in de formules wordt gerekend alsof de eenheden gelijk blijven bijv. .866 in de eenheid van een oude seconde maar moet dan .866 zijn in de nieuwe gekrompen eenheid dus .75 uitgedrukt in de oude seconde.
    • (19/03/19) Voorlopige conclusie: men moet de formules aanhouden zoals ze nu zijn maar corrigeren met de inkrimpende eenheid, er is dus geen sprake meer van lengte contractie maar inkrimping in alle richtingen. D.w.z. dat de vertragingsfactor en lengte contractie juist dubbel wordt, dus effectief (1 - v²/c²) (in de formules nog steeds √(1 - v²/c²)) voor datgene wordt het meest beweegt en gezien vanuit een waarnemer van datgene wat minder beweegt t.o.v. de oerknal. Andersom wordt de vertragingsfactor ook weer dubbel, maar datgene wat het meest beweegt ziet de andere kant dan normaal vanuit zijn eigen inkrimping. Dus datgene wat het meest beweegt, krimpt t.o.v. de oerknal. Enkele cijfers voor voorbeelden boven : dus de formule geeft .866 aan maar moet .75 worden, andersom geeft de formule 1.5 aan en moet 1.124 worden (of 1.299 in de eigen eenheden, dan blijft alles ook normaal), de lokale tijd in de open treinwagon vertraagt dus dubbel bijv. bij 1s voor de waarnemer is dat .75s (= .866sn) vooraan in de open trein wagon. De echte lokale tijd en de echte lokale inkrimping geldt gezien vanuit de oerknal, pas bij de extra beweging vanuit de oerknal gezien, gaat de lokale tijd langzamer en krimpt men verder in. Dus met inkrimping ziet een waarnemer nu het licht exact met dezelfde snelheid. Algemeen bekend is dat tijd en locatie een zgn. lineaire vectorruimte vormen (09/04/19 mogelijk wel lineaire eigenschappen als er geen grote massa's in de buurt zijn, zie kopie link "http://web.math.rochester.edu/people/faculty/chaessig/students/Adams(S10).pdf", nog niet gelezen), dus bij de kwantum mechanica met als basis (lineaire) vectorruimten komen er mogelijk weer meer ideeën naar boven ..
    • (21/03/19) Nog wat toelichting. Als je bijv. een formule hebt zoals "totale afstand" = x1 + x2, en een persoon meet via een meetlat 2 + 3 = 5m, daarna zet je het geheel in beweging inclusief metende persoon en meetlat waarbij dus alles krimpt (zoals ik denk), dan meet deze persoon nog steeds 2 + 3 = 5m in zijn beleving, dus als de eenheid krimpt blijft de formule hetzelfde. Enkel een stilstaande waarnemer ziet de inkrimping. Waarom kom ik boven uit op een dubbele vertraagfactor (of lengte contractie), omdat de eerste vertraagfactor uit de formule komt omdat men van beide kanten bezien hetzelfde resultaat moet zien waarbij de lichtsnelheid constant blijft, de tweede vertraagfactor komt uit de inkrimping van de eenheden waarbij de formule dus hetzelfde blijft. En hoe zit het nu precies met een inkrimpende klok? Als een klok inkrimpt of kleiner wordt in onze omgeving in stilstand dan verandert er natuurlijk niets aan de tijd. Als een klok inkrimpt t.g.v. meer energie dan krimpt de eenheid en gaat daardoor de klok ook langzamer lopen, dus niet omdat de streepjes op de klok dichterbij staan, daarbinnen gaat de klok dus langzamer lopen, omdat schijnbaar de tijd meer tegenwerking heeft. (29/03/19) Wat zou er nu te achterhalen zijn via metingen? Zoals ik denk kun je enkel de enkelvoudige vertragingsfactor (zoals we die thans kennen) laten meten in een object met snelheid, dus in mijn voorbeelden hierboven zoals die .866sn in de open trein wagon, omdat de formules niet veranderen onder snelheden (tijdsverandering, inkrimping). In de praktijk al aangetoond met een klok in een vliegtuig. Ook ligt in een formule de enkelvoudige lengte contractie vast (zoals we die thans kennen). De dubbele vertragingsfactor is nodig om in mijn voorbeeld hierboven .75s te laten samenvallen met .75c voor licht gezien door een stilstaande waarnemer langs de rails of op perron. Licht kent geen lengte contractie voor een foton, enkel wel materie kent lengte contractie maar is met die hoge snelheden niet te controleren. Dus blijft over het zwaartekrachtgolf project waar ook inkrimping wordt geconstateerd in stilstand. Krimpt materie in van alle kanten dus zowel hoogte als breedte? En is dat volledig vergelijkbaar met beweging of verdichte energie? Krimpt de meetapparatuur ook in, zodat weer sprake is van enkelvoudige lengte contractie? Dus m.a.w. is de dubbele lengte contractie ofwel inkrimping praktisch wel meetbaar? (06/04/19) Er kan nog een interessant project aankomen om een heel licht zeil (grootte van pingpong bal) met grote snelheid (vergelijk met voorbeeld open trein wagon met halve lichtsnelheid) door de ruimte te laten reizen (initieel "geduwd" met laser licht) en met een mini camera en communicatie op chip niveau. Dan kan duidelijk worden hoe alles wordt waargenomen! (14/04/19) In feite kunnen allerlei Einstein experimenten worden uitgevoerd met ingebouwde klok die tot op heden niet mogelijk waren (soort klok maakt niet uit), want je kunt het zeiltje ook terug laten keren naar een ruimtevaarttuig of bijv. op de Maan! (29/03/19) Wat is nu mijn doel hier zo lang mee bezig te zijn? Ik denk dat astronauten die vanuit de koude en kille ruimte de aarde hebben bekeken, dit het beste kunnen begrijpen. Mijn doel is aan te tonen of een voorzetje te geven voor anderen (jongeren), dat alles uit niets is ontstaan en weer in niets of bijna niets kan verdwijnen eventueel (bijv. in een zwart gat). Wij mensen zijn helaas (nog) geen intelligente soort en zijn eigenlijk constant bezig in de wereld elkaar te jennen en alles af te breken puur voor eigen gewin, in de toekomst ook in de ruimte denk ik, het lijkt mij daarom goed dat we in de toekomst 150 jaar oud kunnen worden zodat we niet meer onder onze verantwoording uit kunnen komen, overleven we het of niet is de vraag, Stephen Hawking dacht van niet. Als alles uit niets is ontstaan moet dat toch een gevoel geven dat er iets heel bijzonders aan de hand is? Mijn doel is daarom ook dat we door nieuwe inzichten allemaal gaan samenwerken via de VN zonder vetorechten en ervoor zorgen dat we met onze intelligentie allemaal zowel mens als dier (zover dat mogelijk is) een beter leven tegemoet gaan waar iedereen echt tevreden is zonder het jachtig nastreven van illusies in ons erg kort leven! (02/04/19) En hoe zijn die gedachten dan tot op heden hoe alles uit niets kan zijn ontstaan? Persoonlijk is het voor mij absoluut onlogisch, dat de "natuur" een entiteit is op zichzelf, oneindig lang bestaat (dus zonder begin) en vanzelf bezig is met diverse processen waaruit leven is ontstaan (ik vind het zelfs een belachelijke gedachte, alhoewel ik geen evolutie ontken als onderdeel). Ik vind het meer logisch te denken dat er iets anders is maar wat we helemaal (nog) niet begrijpen. Natuurkundig bezien denk ik dat alles ontstaan is uit niets in 1 punt (de oerknal) en met een enorme oneindige dichtheid van energie en dus tijd 0 (tijdloos). Na de oerknal is die energie materie geworden en is de dichtheid afgenomen door ruimte waarbij dus een bepaalde tijd is ontstaan zoals we die thans kennen overal in de ruimte, enkel daar waar de dichtheid van energie verandert wordt de tijd ook anders, bijv. in een zwart gat gaat deze weer naar 0 (tijdloos) in 1 punt. Bovendien geloof ik niet in energie als iets fysieks maar een puur wiskundig iets waarbij wel de wet van behoud van energie geldt. Dus je moet het doen met de verkregen energie! Ook verander ik geen teksten op deze website die niet meer kloppen t.g.v. de laatste gedachten, zo is te volgen hoe alles langzaam is opgebouwd (waar of niet waar). (09/04/19) Zo dit onderwerp heb ik nu genoeg uitgediept, nu weer met volle kracht in de kwantum mechanica. De relatie tussen tijd en locaties bij een constante snelheid, is in feite de Speciale Relativiteitstheorie, door in ieder oneindig klein stukje ruimte deze relatie te veronderstellen is de Algemene Relativiteitstheorie ontstaan. (22/04/19) Ik wil dit (zoals ik denk) voorlopig toch nog even afsluiten met het geven van een volledig voorbeeld wat meestal de meeste duidelijkheid geeft. Als men gelijktijdig een foton (lichtdeeltje) laat vertrekken buiten en binnen een open trein wagon (zie voorbeelden hierboven) dan zou men deze fotonen steeds op dezelfde locatie moeten observeren buiten de open trein wagon, omdat de lichtsnelheid altijd hetzelfde moet worden waargenomen voor iedere waarnemer (en dus ook het afgelegde pad). De formules van de Lorentz transformatie levert dan voor het foton binnen de open trein wagon .866sn en .866c (gemeten vanaf begin open trein wagon, terwijl die al zelf .75c heeft afgelegd) terwijl het foton buiten de open trein wagon gelijktijdig 1.5c heeft afgelegd in 1.5s. Dus vanaf het startpunt heeft het foton in de open trein wagon .75c + .866c = 1.616c afgelegd en buiten de open trein wagon 1.5c, dit klopt dus niet maar m.b.v. visuele lengte contractie heeft het foton in de open trein wagon toch kunstmatig 1.5c afgelegd. Mijn gedachte is dus dat alles met snelheid of hogere energiedichtheid krimpt en dat lengte en tijdseenheden ook krimpen (dus ik heb het niet over andere soort eenheden). Zoals ik reeds heb uitgelegd wordt het foton in de open trein wagon met de inkrimpingsfactor gelijktijdig op .75c waargenomen met als tijd .75s, dus heeft dan ook een totale afstand van 1.5c afgelegd in 1.5s (zelfs de open trein wagon zelf is met de inkrimpingsfactor gekrompen).

    (15/08/19) Deze gedachte moet ik nog beter uitleggen vind ik, dat emergente energie zowel massa als tijd is (hoeveelheid versus dichtheid)!
    • Ik herhaal eerst de uitspraak bovenin deze pagina. Zoals ik denk natuurlijk, mogelijk voorlopig. Energie is een emergente eigenschap dus bestaat op structuur ofwel macro niveau, maar alle deeltjes vertegenwoordigen wel een bepaalde hoeveelheid energie. Toename van de hoeveelheid emergente energie doet de massa van een structuur toenemen (door de hoeveelheid materie of emergente energie per deeltje), (lokale) tijd is de dichtheid van emergente energie per deeltje en wordt dus bepaald op structuur ofwel macro niveau (dus een emergente eigenschap) en is binnenin een structuur overal hetzelfde, "zwaartekracht" is een gevolg van de oerknal en is de binding (soort lijm) tussen de losse structuren, "zwaartekracht" wordt bepaald door de massa (dus ook door de hoeveelheid materie en lokaal verhoudingsgewijs door het aantal deeltjes die de massa representeren, dus kan op locaties variëren) en bestaat dus ook enkel op structuur ofwel macro niveau (dus een emergente eigenschap). Het lijkt erop alsof "zwaartekracht" een gereserveerd deel van de emergente energie is.
    • Ik wil dit nu even duidelijker uitleggen met voorbeelden uit ons dagelijkse leven. Voor de oerknal was de (lokale) tijd 0 (tijdloos) en was er een oneindige dichtheid aan energie die nog geen materievorm had, dus dat betekent eigenlijk al dat energie op macro niveau bestaat en dus een emergente eigenschap is. Na de oerknal is deze energie materie geworden, en is de dichtheid niet oneindig meer en daarom de (lokale) tijd niet meer 0 (tijdloos). Alle structuren zijn in beweging door de ruimte met een bepaalde snelheid en zolang die snelheden niet al te verschillend zijn hoort daar een bepaalde dichtheid van emergente energie bij per deeltje in die structuren en dus een bepaalde (lokale) tijd. Massa is emergente energie en die emergente energie wordt tezamen door alle deeltjes vertegenwoordigd, de meeste emergente energie door protonen en neutronen in de kern van atomen. De aarde en de maan zijn voorbeelden van zo'n structuren. De aarde bestaat uit meer materie dan de maan, dus de aarde heeft meer massa ofwel emergente energie. Maar omdat alle soorten deeltjes dezelfde emergente energie hebben op de aarde en de maan, is dus de dichtheid van emergente energie per deeltje voor zowel de aarde als de maan gelijk en is dus de (lokale) tijd hetzelfde. Omdat de aarde meer emergente energie of massa heeft als de maan, is de "zwaartekracht" op aarde groter dan op de maan. Omdat de emergente energie op aarde vertegenwoordigd wordt door alle soorten deeltjes, is de (lokale) "zwaartekracht" op sommige locaties groter door materie binnenin de aarde die meer deeltjes bevat in de kern van de bijbehorende atomen bijv. zwaardere steensoorten. Je zou deze dus kunnen beschouwen als structuren binnenin de aarde. Hoe zou men de (lokale) tijd van de aarde kunnen veranderen? Bijv. door deze sneller door de ruimte te laten reizen, door de bewegingsenergie wordt de massa van de aarde verhoogd, dus de emergente energie per deeltje ook, dus de (lokale) tijd gaat trager door een grotere dichtheid van emergente energie per deeltje. Nu heb ik het enkel gehad over (locale) tijd zonder het speciale effect van de "zwaartekracht" erin te betrekken omdat deze maar gering is. Nl. door de "zwaartekracht" wordt de dichtheid van emergente energie per deeltje in een structuur ietsje groter dus de (lokale) tijd gaat ietsje langzamer. Door de "zwaartekracht" wordt emergente energie van de structuur die de "zwaartekracht" veroorzaakt uitgeleend aan de structuur die aangetrokken wordt, dus de hoeveelheid emergente energie blijft gelijk. Stel bijv. de aarde en iets wat naar de aarde valt. Hoe dichter dat iets bij de aarde is hoe meer emergente energie wordt uitgeleend, dus dat iest valt versnellend naar de aarde toe. De aarde krijgt die extra uitgeleende emergente energie weer terug. Maar eenmaal op de aarde blijft de extra emergente energie verkregen op hoogte 0 in de structuur zodat de dichtheid van emergente energie per deeltje in die structuur ietsje groter wordt en de (lokale) tijd ietsje langzamer. In dit voorbeeld ga ik dus uit van een structuur buiten de aarde met dezelfde dichtheid van emergente energie per deeltje als op aarde zelf. Als zo’n structuur de aarde wil verlaten wordt die emergente energie per hoogte weer teruggegeven aan de aarde, dus eenmaal buiten de aarde is de (lokale) tijd op die structuur weer normaal en vrij van "zwaartekracht" effecten. Dit is dus de reden waarom klokken op aarde langzamer lopen dan in de ruimte, op iedere lagere hoogte van de aarde loopt een klok langzamer omdat er steeds meer emergente energie van de aarde wordt uitgeleend aan die klok. Dus schijnbaar als materie samenklontert zoals de aarde is ontstaan wordt een deel van de emergente energie gebruikt als "zwaartekracht" om structuren aan de aarde te binden, terwijl die structuren ook tot de emergente energie van de aarde behoren na binding (emergente energie wordt weer opnieuw verdeeld), dus "zwaartekracht" is een gereserveerd deel van die emergente energie. Toevoeging: maar als we aan het lopende mannetje op de trein denken ergens op deze webpagina, kan de emergente energie toch verhoogd worden (en een hogere verdichte emergente energie per deeltje) terwijl dat mannetje voor een waarnemer stilstaat, dus op die manier zou de (lokale) tijd op aarde ook veranderd kunnen worden. En als mijn laatste nieuwe gedachte juist zou zijn, krimpt materie (of een structuur) tevens bij verhoogde emergente energie.
    • Voordat ik de samenvatting maak in deel (0) ga ik eerst alle webpagina's doorlezen (zowel in deel(2) als in deel(1)) en kleine correcties doorvoeren waar nodig die bijv. onduidelijkheden of tegenstrijdigheden kunnen geven, de teksten blijven dus hoofdzakelijk hetzelfde, bijv. als ik iets corrigeer dan staat er oude tekst (nieuwe tekst).


    .. vervolg 0.1 (tekst te lang) maar nu meer toegespitst op de kwantummechanica ..

     
    *) enige afleidingen (die zullen best al bekend zijn maar ik heb ze niet gevonden, nu ken ik ze dus ook!)

    12/08/17 (tijd is een zuivere vorm van energie net zoals materie, emergente energie is zowel massa als tijd)

    √(1 - v²/c²) is de tijdsdilatie factor, γ = 1 / √(1 - v²/c²), Ek is de extra bewegingsenergie, Et is de totale energie van een structuur

    Ek = Et(new) - Et(old) = γ . m . c² - m . c² (E = m . c²) =>

    Ek = γ . Et(old) - Et(old) =>

    Ek = Et(old) . (γ - 1) =>

    γ = (Ek / Et(old)) + 1 =>

    √(1 - v²/c²) = (Et - Ek) / Et

    19/02/19 (indien juist, materie krimpt in onder hoge snelheden of verdichte energie)

    √(1 - v²/c²) is de tijdsdilatie factor, maar (1 - v²/c²) is de effectieve tijdsdilatie factor of inkrimpingsfactor (lengte contractie in alle richtingen)

  • (07/03/16) Worden objecten even iets kleiner / groter met zwaartekrachtgolven (gedetecteerd op 14/09/15) of verandert gewoon de lokale tijd even (zie mijn eigen gedachten in 2.8)!

  • (18/04/16) Lees in 6.0 dat de zgn. Belltest eigenlijk aansluit op de tijd 0 ofwel tijdloos verstrengelde verbinding tussen deeltjes! Je moet afwijkend leren denken om meer te kunnen begrijpen (denk ik)!

  • Lees in 3.0 dat er waarschijnlijk meer is (gewoon natuurkunde, gewoon een nieuwe gedachte), het is verborgen in licht!

  • De snelheid van het licht is de grootste snelheid in de zichtbare ruimte .. maar niet in de onzichtbare ruimte!

  • Het denken in quanta van beweging (kleinste natuurlijke eenheden) is eigenlijk hetzelfde als denken in een zichtbare en onzichtbare ruimte, toeval dus (zie in 5.0 + bewijs van quanta gebruikt in opzet van quantummechanica door Chinese wetenschappers)!

  • Zojuist gelezen (28/04/15) dat inderdaad (als ik dacht in 3.0) 1 foton voldoende is voor verstrengeling van vele deeltjes (experiment in maart 2015 : duizenden atomen verstrengeld met een enkele foton, kopieer link: "http://newsoffice.mit.edu/2015/thousands-atoms-entangled-single-photon-0325"), waarom zien natuurkundigen nog steeds niet het mogelijke verband met de lokale tijd 0 ofwel tijdloos van een foton? Het is ongelofelijk dat wetenschappers op deze schaal kunnen werken, ik zou dit ooit wel eens willen zien! Heeft verstrengeling van deeltjes een natuurlijke functie, bijv. voor de verstrengelde spin van deeltjes, zie een deeltje als een tol, en is deze verstrengeling door de mens een extra verstrengeling, want de spin is van natura al tegengesteld in situaties en wordt hetzelfde kanaal gebruikt voor de verplaatsing van elementaire deeltjes (geen atomen dus) in situaties (was een radio golf ooit ook niet spookachtig)? Ik neem aan dat de gemeten tijd enkel de tijd is van de spin verandering in de zichtbare ruimte! Nog een interessante kopieer link (1998) : "http://www.volkskrant.nl/dossier-archief/gedoofd-licht-bestaat-meteen-elders~a458323/". Je kunt soms een juiste gedachte hebben zonder de details te kennen (maar hoeft niet juist te zijn), tot nu toe heb ik nog niets gelezen dat mijn gedachte ontkracht, ik bekijk het enkel vanuit een andere hoek (zonder formules) en kan een resultaat opleveren die anders veel later zou worden gevonden. Alle vreemde effecten in de quantummechanica zijn volgens mij allen effecten van een gemixte ruimte zonder tijd! Het kan niet anders dan dat een echte natuurkundige ergens ook wel weet dat alles geen toeval is (we zijn de fase van aap voorbij)! Er komt een dag dat we ineens veel meer weten .. en ik hoop dat dat niet enkel dom technisch zal zijn maar een belangrijke stap verder voor de wereld ..

  • Zojuist veel gelezen op Wiki (10/07/15) over dat een deeltje zich ook als een golf presenteert en vele andere wetenswaardigheden over de quantummechanica. Kopieer link: "https://en.wikipedia.org/wiki/Wave-particle_duality". Het kijken naar een experiment met deeltjes beinvloed het experiment (bekijk het double slit experiment). Dat heeft natuurlijk met licht te maken (eigen gedachte). In de verstrengeling van deeltjes zit inderdaad geen tijdselement (klik binnen pagina op ERP paradox). Buiten ons heelal is de tijd 0 ofwel tijdloos (klik dan op Quantum Entanglement en bekijk Mystery of Time, experiment in 2013). Net voor Mystery of Time wordt een verklaring voor de verstrengeling van 2 fotons gegeven door natuurkundigen met gebruik van de lokale tijd 0 ofwel tijdloos. De tijd 0 ofwel tijdloos "signalen" komen al aardig in de buurt! Als meer mensen hetzelfde denken bewijst dat enkel de logica! We hebben de grens voor ons bereikt van de wetenschap!

  • Zojuist gelezen (12/08/15) dat Chinese wetenschappers al in 2013 de tijd hebben gemeten van info over een verstrengelde verbinding, en zeggen inderdaad dat het onmiddellijk kan zijn, tijd 0 ofwel tijdloos dus, leuk om je eigen gedachten bevestigd te zien! Kopieer link "http://www.livescience.com/27920-quantum-action-faster-than-light.html".

  • Een gedachte. Mogelijk is de ruimte 1 groot veld dat allerlei soort velden vertegenwoordigd tegelijkertijd. Niemand weet eigenlijk precies wat een veld is. Voor licht een elektromagnetisch veld, voor bepaalde andere deeltjes een ander onbekend quantum veld etc. Volgens de quantummechanica zijn alle deeljes een mix van zowel een golf in een veld (een golf is een verstoring in een veld) als een deeltje (een hoopje energie). Alsof de energie onder de golftop en golfdal uit het veld is gebruikt voor de energie van een deeltje, alsof golf en deeltje 1 entiteit zijn!

  • In 6.0 ben ik mijn eigen gedachten aan het analyseren door het bestuderen van de quantummechanica (langzaam), een laatste gedachte (21/12/15) energie hoeft niet echt te bestaan, en ook Higgs velden hoeven niet echt te bestaan!

0.2  Na deze korte invoeging (in 2015 geschreven en ongewijzigd) "Stop Vetorecht Verenigde Naties" (tussen lijnen) start de uitleg (zie ook samenvattend in een totaalbeeld eind 3.0):


Laatste nieuwe gedachte (lees in 3.0), er bestaat een onzichtbaar heelal met tijd 0 ofwel tijdloos enkel gebruikt in situaties door deeltjes en (of door) een "zeer snel ofwel onmiddellijk" signaal (het verborgen "God's?" kanaal om met iedereen en alles in het heelal direct te communiceren tenminste als men ontdekt hoe te gebruiken, kan wel eeuwen duren), en een zichtbaar heelal (Einstein blijft nog steeds gelden, deeltjes zijn hier zichtbaar, hetzelfde deeltje zelfs op meer plaatsen tegelijkertijd, en maak niet de fout in formules om met de afstand in het zichtbare heelal te rekenen terwijl het deeltje in het onzichtbare heelal was) .. dit onzichtbare heelal met tijd 0 ofwel tijdloos kan niet op zichzelf bestaan, enkel verweven met het zichtbare heelal .. welke gekwalificeerde natuurkundige durft deze gedachte aan en schrijft mogelijk geschiedenis als alles klopt (denk aan meneer Higgs, volg je eigen gedachten)? .. indien iemand contacten heeft in de wetenschappelijke wereld, laat ze naar dit idee kijken .. waarom werd Einstein bekend, hij gebruikte een feit aangeboden door Lorentz (NL) die er zelf geen raad mee wist (het was een "vreemd" feit, geen theorie maar een hard feit, hoe meer tegenwerking hoe langzamer de tijd, zelfs tijd 0 ofwel tijdloos, het duurde lang voor de acceptatie) .. de quantummechanica levert ook "vreemde" feiten aan (ook geen theorie maar harde feiten, helemaal geen tegenwerking, tijd 0 ofwel tijdloos, ook weer even wennen), waar is de natuurkundige zoals Einstein die harde feiten omzet (typisch hoe de hersenen kunnen werken, ik lees werkelijk niet veel over deze onderwerpen vanwege te weinig tijd i.v.m. mijn werk, maar denk er wel veel over buiten mijn werk, het deel natuurkunde waarin je ver kunt komen met logica, eigenlijk berust dit beeld van mij over tijd helemaal op de Lorentz formule, in de nacht op mijn balkon in jan. 2015 een klein sigaartje rokende kreeg ik het bovenstaande idee plotseling alsof het werd ingefluisterd, ik dacht als er een God zou bestaan hoe zou deze het heelal kunnen besturen met zijn grote afstanden, een magisch moment voor mijzelf, maar dat zegt nog niets natuurlijk al klinkt het logisch, bij wat lezen op internet dekt dit idee, wat anderen ook al kunnen hebben, het begrip non-lokaliteit in de quantummechanica) .. nu vind ik het zelf ook spannend worden (maar weinig tijd) om te gaan ontdekken / lezen waar in de theorie "totaal geen tegenwerking" is binnengeslopen (of toeval?) ..

Ik heb geen religieuze achtergrond, ik ben humanist. Met deze mogelijke ontdekking ooit (er is mogelijk toch meer) kan ook de wereld uit een neerwaartse spiraal worden gehaald, arrogantie en de overheersende gedachte "het gaat enkel om mij of mijn groep, om onze eigen zelfverrijking, ik gebruik mijn slimheid enkel voor mij of mijn groep, dat is mijn enige doel in dit leven, na mij of mijn groep de zondvloed, ik doe er alles voor om mijn doel te bereiken, via slinkse wegen of massapsychologie, ik geef niets om anderen in de wereld maar gebruik hen slechts voor uitbreiding van macht en/of zelfverrijking, ik wil wel kinderen maar hun toekomst interesseert me niet echt, een ander te willen overheersen met de eigen ideeën, macht is een obsessie voor mij, geld is een obsessie voor mij, ik rust niet in mijn korte leven voordat ik net zoveel geld heb als 10000 mensen gezamenlijk ook al wordt ik er niet gelukkiger van en kan ik er in feite niets mee doen etc.", de mens heeft bewezen alles te kunnen en toch komen we niet verder. Stimuleer de gedachte om zowel aan het welzijn van medemensen als dieren te denken, behandel beiden goed, stop met primitief gedrag en wreed te zijn (bijv. geen levende kreeften in de kokende olie te gooien anno 2015). Via een sterk verbeterde rechtvaardige Verenigde Naties zonder veto rechten (een wereldregering) en hierop gericht onderwijs (en gecontroleerde bevolkingsgroei), kunnen we samen iets moois van deze wereld maken (waarbij iedereen zich aan de regels van De Verenigde Naties dient te houden voor mens en dier o.a. een grens in persoonlijk bezit, geen uitbuiting op basisgoederen zoals huizen, iedereen een kans op zelfontplooiing etc.). Samen staan we echt sterk en kunnen we alles aan!


Eenvoudige uitleg van Einstein's relativiteitstheorie - tijdsdilatatie (2)



Enkel de tekst "Stop Vetorecht Verenigde Naties" hierboven, is vertaald in verschillende talen door vrijwilligers of betaald, zie onderaan de Engelse pagina.

Het idee van dit project is het verspreiden van een gedachte in de natuurkunde maar ook gedachten over de VN, beiden gekoppeld, beiden alleen zijn niet krachtig genoeg, het is gewoon een manier een gedachte te verspreiden daar is meer, om meer kracht of redenen te geven om de wereld te verbeteren en niet enkel aan jezelf te denken, uiteindelijk zal dit in niets eindigen.